Carlos Filipe Ximenes Belo

Saka Wikipédia, Bauwarna Mardika abasa Jawa / Saking Wikipédia, Bauwarna Mardika abasa Jawi
Langsung menyang: pandhu arah, pados
Uskup Carlos Belo.

Carlos Filipe Ximenes Belo (lair 3 Februari 1948; umur 66 taun) inggih punika salah satunggaling uskup Katolik Roma ingkang sesarengan kaliyan José Ramos Horta pkantuk Penghargaan Perdamaian Nobel taun 1996, kangge usaha "pinuju pamungkasan ingkang adil lan damai wonten ing Timor Timur". Ing Indonesia, piyambakipun langkung asring dipunsebut Uskup Belo.

Biografi[sunting | sunting sumber]

Anak angka 5 saking Domingo Vaz Filipe lan Ermelinda Baptista Filipe, Carlos Filipe Ximenes Belo miyos wonten ing desa Wailakama, saket Vemasse, ing pesisir ler Timor Timur. Bapakipun, satunggaling guru sekolah, tilar donya kalih taun candhaipun. Nalika alit dipuntelasaken wonten ing sekolah Katolik ing Baucau lan Ossu, lajeng piyambakipun pindhah dhateng seminari kecil Dare, ing njawi kutha Dili lan lulus nalika taun 1968. Wiwit taun 1969 dumugi taun 1981, kejawi saking latihan kerja (1974-1976) ing Timor Timur lan ing Makau, piyambakipun wonten ing Portugal lan Roma sabibaripun dados anggota saking Serikat Salesian. Ing mrika piyambakipun sinau filsafat lan teologi saderengipun dipunresmikaken dados pastur nalika taun 1980.[1]

Lajeng dhateng Timor Timur nalika taun 1981 piyambakipun dados guru sadangunipun 20 wulan, lajeng 2 wulan dados Direktur wonten ing Kolese Salesian ing Fatumaca. Nalika Martinho da Costa Lopes ngunduraken diri nalika taun 1983, Carlos Filipe Ximenes Belo dipuntunjuk Administratur Apostolik Diosis Dili dados pemimpin Gereja Timor Timur lan tanggel jawab kanthi langsung dhateng Paus. Nalika taun 1988 piyambakipun dipuntahbisaken minangka Uskup ing Lorium, Italia.[2]

Pastor Belo minangka pilihan Duta Besar Vatikan ing Jakarta lan pemimpin Indonesia amargi piyambakipun katingal panurut, ananging piyambakipun sanes pilihan saking pastor Timor Timur ingkang boten ngrawuhi penahbisannipun. Ananging wonten wekdal 5 wulan sabibatipun njabat, piyambakipun mrotes, wonten ing khotbahipun ing Katedral, tumrap kebrutalan pembantaian Kraras (1983) lan ngutuk penahanan kathah tiyang dening pamarentah Indonesia. Gereja minangka satunggalipun institusi ingkang saged komunikasi kaliyan “dunia luar”. Kanthi pemahaman punika Administrator Apostolik ingkang nembe kemawon nyerat kathah serat lan mbiyangun hubungan kaliyan luar negeri, ewadene pihak Indonesia ngupaya kangge samsaya ngisolasinipun ananging dunia (umumipun) lan Gereja Katolik boten katingal kagungan minat.[3]


Cathetan Suku[sunting | sunting sumber]