Sastra Jawa

Saka Wikipédia Jawa, bauwarna bébas abasa Jawa
Sastra Jawa
Sastra Jawa Kuna
Sastra Jawa Tengahan
Sastra Jawa Anyar
Sastra Jawa Modern
Sastra kagandhèng
Sastra Jawa-Bali
Sastra Jawa-Lombok
Sastra Jawa-Madura
Sastra Jawa-Palembang
Sastra Jawa-Sunda
Sastra Jawa-Tionghoa

Mula bubukaning Sastra Jawa iku prasasti sing tinemu ing tlatah Sukabumi, Pare, Kedhiri Jawa Wétan. Prasasti sing racaké diarani Prasasti Sukabumi iki ditulis ing tanggal 25 Maret taun 804 Masehi. Isiné ditulis nganggo basa Jawa Kuna.

Sawisé prasasti Sukabumi, ana prasasti liyané saka taun 856 Masehi sing isiné sawijining tembang kakawin. Kakawin sing isiné wis ora pepak manèh iki, tembang basa Jawa (Kuna) sing lawas dhéwé.

Biasane sajarah sastra Jawa dibagi dadi patang jaman:

Saliyané iku ana kategori mirunggan manèh, ya iku Sastra Jawa-Bali. Sastra iki terusané saka Sastra Jawa Tengahan. Sabanjuré ana uga Sastra Jawa-Lombok, Sastra Jawa-Sunda, Sastra Jawa-Madura, lan Sastra Jawa-Palembang

Saka kabèh sastra tradhisional Nusantara, sastra Jawa iku sing paling unggul lan paling akèh kasimpen karya sastrané. Ananging sawisé proklamasi RI, taun 1945 sastra Jawa rada dianggep kaya anak kuwalon ing Nagara Kesatuan RI. Amarga sing diutamakaké iku rasa manunggaling (kesatuan) bangsa Indonésia.

Basa Jawa wiwitané ditulis nganggo aksara turunan aksara Pallawa sing asalé saka kiduling India. Aksara iki sing dadi leluhuré aksara Jawa modhèrn utawa Hanacaraka sing isih dianggo nganti saiki.

Banjur karo mumbul-mumbulé agama Islam ing abad kaping 15-16, aksara Arab ya dipigunakaké kanggo nulis basa Jawa; aksara iki diarani aksara pegon.

Sawisé iku, karo tekané wong-wong Éropah ing tanah Jawa, aksara Latin dipigunakaké kanggo nulis basa Jawa.

Uga delengen[besut | besut sumber]