Al-Qur'an

Saka Wikipédia Jawa, bauwarna bébas abasa Jawa
Artikel iki bagéyan saka sèri
Islam
Allah1.png
Rukun Islam
Syahadat · Shalat · Pasa
Zakat · Kaji
Rukun Iman
Allah · Al-Qur'an · Malaikat
Nabi · Dina Akhir
Qada & Qadar
Tokoh Islam
Muhammad SAW
Nabi & Rasul · Sahabat
Ahlul Bait
Kota Suci
Mekkah ·Madinah · Yerusalem
Najaf · Karbala · Kufah
Kazimain · Mashhad ·Istanbul
Riyaya
Hijrah · Idul Fitri · Idul Adha
· Asyura · Ghadir Khum
Arsitektur
Mesjid ·Menara ·Mihrab
Ka'bah · Arsitektur Islam
Jabatan Fungsional
Khalifah ·Ulama ·
Imam·Mullah·Ayatullah · Mufti
Teks & Hukum
Al-Qur'an ·Hadist · Sunnah
Fiqih · Fatwa · Syariat
Mazhab
Sunni
Hanafi ·Hambali
Maliki ·Syafi'i
Syi'ah
Rolas Imam
Ismailiyah·Zaidiyah
Liyané
Ibadi · Khawarij
Murji'ah·Mu'taziliyah
Delengen uga
Portal Islam
Indeks perkara Islam

Al Qur'an punika kitab sucinipun agama Islam. Ummat Islam pitados bilih Al Qur'an punika puncak lan panutuping wahyu Allah kangge manungsa. Piwulang punika dipun wulangaken marang Nabi Muhammad SAW kanthi lantaran Malaikat Jibril.

Menawi dipun runut saking ngelmu basa, Al Qur'an punika tegesipun "wewacan" utawi "kang diwaca bola-bali." Ukara punika saking qara'a (قر أ) ingkang tegesipun "maca". Panggianing ukara punika saged dipunmangertosi ing ayat 17 lan 18 Surat Al-Qiyaamah.

Al Quran

Terminologi[besut | besut sumber]

Dr. Subhi Al Salih ngandharake artine Al-Qur'an kanthi makaten:

"Kalam Allah SWT kang awujud mukjizat kang lumantar Nabi Muhammad kang tinulis ing mushaf (lembaran) lan diriwayatake kanthi mutawatir (terus nyambung kanthi bener) lan yèn maca awujud ibadah."

Dene Muhammad 'Ali ash-Shabuni ngandharake kanthi ukara:

"Al-Qur'an iku kalam Allah kang tanpa tandhing, tinurunake marang Nabi Muhammad pungkasaning para nabi lan rasul, kanthi lantaran malaikat Jibril.as lan tinulis ing mushaf-mushaf kang banjur tekan kita kabèh kanthi mutawatir, lan yèn maca lan nyinaoni bakal dianggep ibadah, kanthi diwiwiti surat Al-Fatihah lan ditutup surat An-Nas"

kanthi katrangan kados ing nginggil punika, Al Qur'an dipunbedakaken kaliyan kitab sadèrèngipun Nabi Muhammad, ya iku Kitab Torèt utawa Injil.

Dasanama Al Qur'an[besut | besut sumber]

Artikel iki bagéyan saka sèri
Islam
Allah1.png
Rukun Islam
Syahadat · Shalat · Pasa
Zakat · Kaji
Rukun Iman
Allah · Al-Qur'an · Malaikat
Nabi · Dina Akhir
Qada & Qadar
Tokoh Islam
Muhammad SAW
Nabi & Rasul · Sahabat
Ahlul Bait
Kota Suci
Mekkah ·Madinah · Yerusalem
Najaf · Karbala · Kufah
Kazimain · Mashhad ·Istanbul
Riyaya
Hijrah · Idul Fitri · Idul Adha
· Asyura · Ghadir Khum
Arsitektur
Mesjid ·Menara ·Mihrab
Ka'bah · Arsitektur Islam
Jabatan Fungsional
Khalifah ·Ulama ·
Imam·Mullah·Ayatullah · Mufti
Teks & Hukum
Al-Qur'an ·Hadist · Sunnah
Fiqih · Fatwa · Syariat
Mazhab
Sunni
Hanafi ·Hambali
Maliki ·Syafi'i
Syi'ah
Rolas Imam
Ismailiyah·Zaidiyah
Liyané
Ibadi · Khawarij
Murji'ah·Mu'taziliyah
Delengen uga
Portal Islam
Indeks perkara Islam

Ing kitab suci punika ugi wonten katrangan bilih Al Qur'an uga nggadahi dasanama utawi sebutan-sebutan sanesipun. Ing basa Indonésia dipun wastani Sinonim utawi persamaan kata.

  • Al-Kitab, QS(2:2),QS (44:2)
  • Al-Furqan (kang mbedakake bener luput): QS(25:1)
  • Adz-Dzikr (kang menehi pepeling): QS(15:9)
  • Al-Mau'idhah (piwulang/pitutur): QS(10:57)
  • Al-Hukm (aturan/ ukum): QS(13:37)
  • Al-Hikmah (kawicaksanan): QS(17:39)
  • Asy-Syifa' (tamba): QS(10:57), QS(17:82)
  • Al-Huda (pituduh): QS(72:13), QS(9:33)
  • At-Tanzil (kang tinurunake): QS(26:192)
  • Ar-Rahmat (kurnia): QS(27:77)
  • Ar-Ruh (roh): QS(42:52)
  • Al-Bayan (panerang): QS(3:138)
  • Al-Kalam (sabda): QS(9:6)
  • Al-Busyra (kabar gumbira): QS(16:102)
  • An-Nur (cahya): QS(4:174)
  • Al-Basha'ir (pituduh): QS(45:20)
  • Al-Balagh (pawarta) QS(14:52)
  • Al-Qaul (pocapan) QS(28:51)

Gegayutanipun kaliyan kitab-kitab sanes[besut | besut sumber]

Al Qur'an ugi wonten gayutipun kaliyan kitab saderingipun (Torèt, Zabur, Injil, lan lembaran Ibrahim).

  • Al Qur'an nuntut supados piyantun Islam pitados bilih kitab-kitab punika wonten QS(2:4)
  • Al Qur'an tinitah kangge ngleresaken lan pamawas kitab-kitab saderengipun. QS(5:48)
  • Al Qur'an dados referensi kangge ngicalaken sulaya ing antarane rasul-rasul kang beda. QS(16:63-64)
  • Al Qur'an ngleresaken sejarah. Ing kitab pungkasan punika wonten carita-carita ngenani umat lan uga rasul-rasul kepungkur. Ing sawetara carita, wonten ingkang boten sami kaliyan menapa ingkang sinerat ing kitab sanesipun.

Prosés tumuruning[besut | besut sumber]

  • Malaikat nglebetaken wahyu dhateng salebeting manahipun Nabi Muhammad.
  • Malaikat memba rupa dados tiyang jaler lan murukaké marang Rasululllah.
  • Wahyu tumurun kados déné thing-thingan lonceng.
  • Malaikat boten memba rupa dados sinten-sinten lan nekani Nabi Muhammad kanthi pawakan aslinipun.

Peranganing Al Qur'an[besut | besut sumber]

Al Qur'an punika sinusun saking 114 perangan kang sinebut surat utawa surah.Saben surat dipuncacah malih dados sawetara ayat. Surat kang paling dawa inggih punika Al Baqarah (286 ayat) lan paling cekak Surat Al kautsar (3 ayat). Sedayanipun wonten 6236 ayat. Angka punika wonten ingkang beda ing antawisipun ahli satunggal lan satunggalipun, ananging wosipun sami. Umumipun namung perkara sulaya cara ngetangipun kemawon. Surat-surat kang dawa dipunperang malih kanthi sebutan ruku'. Ruku' iku kumpulaning ayat kang ngrembag perkawis tinamtu.

Menawi dipilah saking panggenan tumurunipun, Al Qur'an dipunpilah dados kalih: Surat-surat makkiyah lan Madaniyah. Surat Makkiyah inggih punika surat kang wahyune tumurun nalika ing Mekkah, dene Madaniyah tumurun ing Madinah. Umumipun, surat Madaniyah langkung dawa tinimbang Makkiyah.

Ing pamilahan liyane, Al qur'an dipunpilah dados 30 perangan kanthi dawaning wos ingkang sami. Perangan-perangan punika sinebut juz. Pamilahan punika kangge nggampilake menawi badhe maos AL Qur'an ing wektu satunggal wulan (30 dina).

Wonten malih pamilahan kanthi ngrujuk dawa-cekakeipun:

  • Assab’uththiwaal (pitung surat kang dawa). Inggih antawisipun Surat Al-Baqarah, Ali Imran, An-Nisaa’, Al-A’raaf, Al-An’aam, Al Maa-idah, lan Surat Yunus.
  • Al Miuun, (luwih seka satus ayat), inggih antawisipun Surat Hud, Yusuf, Mu'min, lan sapiturute.
  • Al Matsaani, (kurang seka satus ayat), inggih antawisipun Al-Anfaal, Al-Hijr, lan liya-liyane.
  • Al Mufashshal, (surat-surat cekak), inggih antawisipun Adh Dhuha, Al-Ikhlas, Al-Falaq, An-Nas, lan liyan-liyane.

Adab Tumrabe Al-Qur'an[besut | besut sumber]

Saderengipun nyenggol utawa nyekel mushaf Al Qur'an, sawijining muslim supados ngresiki badanipun lan kang wigati wudhu langkung rumiyin. Perkawis punika linandhasan tradisi lan interpretasi literal saking surat Al Waaqi'ah ayat 77 dumugi 79.

Sejarah Tumuruning AL Qur'an[besut | besut sumber]

Tumuruning Al Qur'an[besut | besut sumber]

Al Qur'an tumurun kanthi dangunipun 23 taun. Mangsa punika dipilah malih dados kalih: Mekkah lan Madinah. Jaman wonten Mekah wekdalipun 13 taun, dene Madinah 10 taun, Dados genep ing 23 taun.

Kodifikasi AlQur'an lan Ngrembakane[besut | besut sumber]

Naskah Quran saka abad ka-7, tinulis ing aksara Hijazi.

Miturut saking kalangan Syiah, sawetawis sufi, kaliyan sawetawis ulama Sunni, Ali ingkang nata lembaran-lembaran (mus'haf) Quran kanthi lengkap sasampunipun Muhammad séda. Ing kalangan Sunni, umumipun, rerangkèn mus'haf punika karakit saé kanthi sesarengan. Sasampunipun 70 sahabat séda ing Perang Yamama, khalifah Abu Bakar mutusaken supados wonten Quran ingakng rinakit kanthi saé. Ing jaman punika, umumipun tiyang-tiyang sami nyimpen perthalan-perthalan Quran, kapisah lan boten runtut. Para hafidz (tiyang ingkang apal Quran) banjur dipun kempalaken, klebu Zaid bin Tsabit. Tiyang-tiyang punika banjur ngumpulaken lembaran-lembaran ingkang sumebar ing sadéngah sahabat lan karakit dados satunggal.[1]

Naskah Quran abad ka-9.

Ing warsa 650, nalika Islam rumambah ing sakiwa tengenipun lempongan Arab, utamanipun ing Pèrsi, Levant, lan Afrika Lor; Khalifah katelu, Utsman bin Affan, mréntahaken supados wonten ana Quran ingkang standar. Perkawis punika gegandhèngan saking pangucapan Quran kanthi céngkok ingkang bènten kaliyan ingkang dipun ucapaken ing Madinah lan Makkah. Utsman ngandharaken supados cèngkok ingkang dipun ginakaken punika saking céngkok Suku Quraisy amargi Muhammad saking suku punika. Limang hafidz damel turunan saking mushaf pisanan ing jaman Abu Bakar ingkang kasimpen déning Hafsah binti Umar. Mushaf punika banjur kondhang kanthi jejuluk Mushaf Utsmani ingkang dados lelandhesan tiyang Islam sadonya dugi dinten sapunika.[2][3]

Wujud Quran ingkang katedhak punika, ing kalangan sarjana modern, umumipun dipun anggep cathethan ngendikanipun Muhammad. Déné, kagem muslim, Quran punika tumurun saking Allah. Punapa mawon ingkang kapacak ing Quran asring dados pirembugan ing antaranipun para sarjana, utamanipun gegandhèngan kaliyan sajarah Quran ingkang dianggep saged kemawon keplesed nulis nalika dipun rangkum.[4][5]

Salin basa lan tafsir Al Qur'an[besut | besut sumber]

Upaya kanggé mangertosi menapa kang wonten ing Al Qur'an tinulad ing sawetara basa lan tinafsir kanthi manéka warna cara. nanging, tafsir punika namung saderma upayaning manungsa lan boten pikantuk nggantos teks aslinipun.

Salin basa[besut | besut sumber]

Tarjamah utawi salin basa Al Qur'an utawi salin basa kang literal lan ora disartani interpretasi kang tebih. Salin basa punika boten dianggep taksih dereng bisa diwaos kanthi menapa wontenipun. Kedah tiyang tinamtu kang nguwaosi ngélmu-ngélmu agama lan basa arab kang bener supados mangertos saestu kandhutanipun.

Salin basa ing Basa Indonésia ing antawisipun:

  1. Al-Qur'an dan Terjemahannya, déning Departemen Agama Républik Indonésia.
  2. Terjemah al-Qur'an, déning Prof. Mahmud Yunus.
  3. An-Nur, déning Prof. T.M. Hasbi Ash-Siddieqy.

Salin basa ing Basa Jawa:

  1. Qur'an Kajawèn (bs. Jawa), déning Kemajuan Islam Jogyakarta
  2. Al-Ibriz (Bs. Jawa), déning K.H. Bisyri Mustafa Rembang.
  3. Al-Qur'an Suci Basa Jawi (bs. Jawa), déning Prof. K.H.R. Muhamad Adnan.

Tafsir[besut | besut sumber]

Tafsir Al Qur'an kang kondhang antawisipun :

  1. Tafsir Ibnu Katsir
  2. Tafsir Al Mishbah déning Prof Quraish Shihab
  3. Tafsir Al Manar, déning Syeh Muhammad Abduh & Rasyid Ridha
  4. Tafsir Al Bayan

Daftar pustaka[besut | besut sumber]

  • Departemen Agama Républik Indonésia -- Al-Qur'an dan Terjemahannya.
  • Faridl, Miftah dan Syihabudin, Agus --Al-Qur'an, Sumber Hukum Islam yang Pertama, Penerbit Pustaka, Bandung, 1989 M.

Delengen Uga[besut | besut sumber]

Rujukan[besut | besut sumber]

  1. ^ Shahih Bukhari, 6:60:201
  2. ^ Mohamad K. Yusuff, Zayd ibn Thabit and the Glorious Qur'an
  3. ^ The Koran; A Very Short Introduction, Michael Cook. Oxford University Press, pp. 117–124
  4. ^ Arthur Jeffery and St. Clair-Tisdal et al,Edited by Ibn Warraq, Summarised by Sharon Morad, Leeds. "The Origins of the Koran: Classic Essays on Islam's Holy Book". Retrieved 2011-03-15. 
  5. ^ *F. E. Peters (1991), pp.3–5: "Few have failed to be convinced that the Quran is the words of Muhammad, perhaps even dictated by him after their recitation."

Pranala njaba & Referensi[besut | besut sumber]


Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Al-Qur%27an&oldid=1073619"