Muhammad Nashiruddin Al-Albani

Saka Wikipédia Jawa, bauwarna bébas abasa Jawa
Ulama Islam
Jaman modern
200px-AlAlbani.jpg

Jeneng

Muhammad Nashiruddin al-Albani

Lair

1914

Pati

1999

Aliran/tradisi

Sunni

Muhammad Nashiruddin Al-Albani ya iku imam Ahlus-Sunnah abad iki, kang ngorbanake kabeh uripe kanggo Gusti Allah SWT.[1] Dheweke ora mung kawentar sawijining ulama ahli hadits, nanging uga salah sawijining kang ana ing barisan para ulama kang entuk predikat dadi Mujaddid al-Islam.[1]

Jeneng[besut | besut sumber]

Dheweke ya iku Muhammad Nashiruddin bin Nuh, luwih kawentar kanthi jeneng kuniah Abu 'Abdurrahman.[2]

Lair[besut | besut sumber]

Dheweke lair taun 1914 M ing kutha Ashqadar, kutha krajan Albania, ing satengahing kulawarga kang sedherhana banget lan sibuk karo ilmu agama, ing Albania.[2]

Kulawarga[besut | besut sumber]

Bapake ya iku haji Nuh salah sawijining ulama gedhe ing Albania kang nate golek ilmu menyang Istambul, Turki, banjur bali manèh ing Albania saperlu mulangake manèh ilmune lan dakwah. Lingkungan keluargane kebak kanthi cahya Islam kang ketok kejaga ing saben sisine.[3]

Hijrah[besut | besut sumber]

Nalika Ahmad Zogo dadi raja Albania, dheweke mulai ngowah-ngowahi aturan sosial kang revolusioner kang ngrusak pondasi-pondasi lingkungan Islami kasebut. Amarga apa kang ditindhakake déning raja Ahmad Zogo padha wae karo apa kang dilakokake déning Mustafa Ataturk; ing kono wong wadon kudu nyopot hijabe, saengga marakake akeh fitnah. Sakawit iku, kaum muslimin kang kuwatir karo agamane, hijrah marang luar negri, kalebu kulawargane Syaikh Haji Nuh, kang nggawa agama lan kulawargane marang Suriah, kalebu Muhammad Nashiruddin al-Albani cilik.[4]

Pendhidhikan[besut | besut sumber]

Ing Damaskus, Muhammad Nashiruddin cilik nyinaoni Basa Arab ing Madrasah Jam'iyah al-Is'af al-Hairi. Wong kang pertama menehi pengaruh kanggo dadi alim ya iku bapake dhewe, Haji Nuh, kang dadi salah sawijining ulama Madzhab Hanafi nalika iku. Kanggo sawetara wektu dheweke taqlid madzhabi kang diwulangake bapake. Nanging dheweke entuk hidayah Allah banjur dheweke dadi wong kang ora gelem dikekang madzhab tinamtu.[5]

Umur 20 taun, al-Albani mulai konsentrasi marang ilmu hadits amarga kesengsem marang pembahasan-pembahasan kang ana jroning majalah al-Manar, sawijining majalah kang diterbitke déning Syeikh Muhammad Rasyid Ridha. Kegiatan pertama ing bidang iki ya iku nyalin sawijining kitab kanthi judhul "al-Mughnian Hamli al-Asfar fi Takhrij ma fi al-Ishabah min al-Akhbar". Sawijining kitab karya al-Iraqi, arupa takhrij marang hadits-hadits kang ana ing Ihya Ulumuddin al-Ghazali. Kegiatan Syeikh al-Albani jroning bidang hadits iki ditentang déning bapake sinambi ngendika. "Sakjane ilmu hadits ya iku panggawean saka orang-orang bangkrut".[6]

Al-Albani nom dadi sawijining pemuda kang unggul jroning kajian hadits, kang pindhah saka siji majelis pengajian marang majelis liya kanggo golek ilmu.[1]

Kango nguripi sadina-dinane, dheweke dadi tukang servis jam, nanging iku mau ora ngalangi dheweke kanggo dadi ulama gedhe.[7]

Dadi Guru Besar ing Universitas Islam Madinah[besut | besut sumber]

Saka kauletane Al-Albani lan saka taufik saka Allah, karya tulise dheweke mulai diterbitake jroning pirang-pirang disiplin ilmu, kayata fikih, akidah lan liya-liyane, luwih-luwih ilmu hadits kang pancen wis dadi spesifikasine dheweke. Iku mau mujudake ambane ilmu kang wis diwenehake saka Allah kanggo dheweke arupa pemahaman kang shahih, ilmu kang amba, lan kajian kang jero ing babagan hadits. Katambahan manèh manhaje dheweke kang lurus, kang ndadekake al-Qur'an lan as-Sunnah dadi dhasar ing kabeh hal. Kabeh mau ndadekake Al-Albani dadi rujukan ahli ilmu lan kanthi cepet kautaman kang ana ing dheweke dikenal wong-wong. Mula nalika Universitas Islam Madinah mulai dirintis, kang dipelopori déning Syaikh al-Allamah Muhammad bin Ibrahim Alu asy-Syaikh, kang nalika iku dadi Mufti Umum Kerajaan Saudi Arabia, Syaikh al-Albani langsung dadi pilian kanggo dadi guru besar Bidang Studi Hadits.[4]

Ing panggonane mulang, dheweke tansah ulet, tenanan, lan ikhlas, nganti asring dheweke nalika ngaso, melu lungguh ing satengahing mahasiswa ing dhuwur pasir kanggo njawab pitakonan lan dhiskusi karo mahasiswane.[1]

Dheweke wong kang andhap asor, saengga asring mobile dheweke kebak déning murid-muride kang kepengin njupuk faedah saka dheweke.[4]

Ing antarane kasenengan lan berkah kang ana ing Universitas Islam Madinah ya iku metodologi kuliah kang ana ijroning sub-disiplin "Ilmu Isnad." Dheweke mulang iki kanthi metode milih hadits saka Shahih Muslim misale, banjur ditulis ing papan tulis lengkap kanthi sanad. Banjur dheweke ngawa kitab-kitab biografi rawi-rawi hadits, banjur dijelasake marang mahasiswane babagan metodologi kritik rawi lan metodologi takhrij hadits.[1]

Nalika Al-albani ninggalake Universitas Islam Madinah kanggo netep ing Yordania, metodologi piwulangan mau isih tansah dilakokake déning dhosen kang ngganti dheweke.[1]

Dadi Imam Para Ulama Ahli Hadits Abad Iki[besut | besut sumber]

Saking akehe karya tulis lan kasil-kasil studine dheweke jroning dhisiplin ilmu hadits; kang kawentar kanthi kesimpulan-kesimpulan kang detil lan cermat, ndadekake dheweke rujukan ulama-ulama saka nagara Islam liya kang padha teka saperlu njupuk faidah saka berkah ilmune dheweke.[4]

Prestasi[besut | besut sumber]

Pengalaman Penjara[besut | besut sumber]

Syeikh al-Albani nate dipenjara ping pindho. Kaping pertama suwene sakwulan lan kaping pindho suwene 6 wulan amarga dheweke dakwah marang sunnah lan merangi bid'ah saengga wong-wong kang drengki marang dheweke tansah nyebarake fitnah.[5]

Pujian Saka Ulama[besut | besut sumber]

Karya Tulis[besut | besut sumber]

Karya tulise dheweke kang wis dicithak akehe ora kurang saka 218 sing arupa ta'lif utawa takhrij. Malah ana kang awujud manuskrip.Karya Tulise ya iku:

Nalika arep ditekani ajal, dheweke wasiat supaya kabeh perpustakaan pribadine dihibahke marang Universitas Islam Madinah.[1]

Tilar Donya[besut | besut sumber]

Dheweke tilar donya dina Setu, 22 Jumadil-Akhir 1420 H utawa tanggal 1 Oktober 1999 ing Yoradania.[5]

Cathetan Sikil[besut | besut sumber]

  1. ^ a b c d e f g h i j k l (id)[1] Muhammad Nashiruddin Al-Albani (diaksés tanggal 21 September 2011)
  2. ^ a b c (id)[2] Muhammad Nashiruddin Al-Albani (diaksés tanggal 21 September 2011)
  3. ^ (id)[3] Muhammad Nashiruddin Al-Albani (diaksés tanggal 21 September 2011)
  4. ^ a b c d e f g h i (id)[4] Muhammad Nashiruddin Al-Albani (diaksés tanggal 21 September 2011)
  5. ^ a b c (id)[5] Muhammad Nashiruddin Al-Albani (diaksés tanggal 21 September 2011)
  6. ^ (id)[6] Muhammad Nashiruddin Al-Albani (diaksés tanggal 21 September 2011)
  7. ^ (id)[7] Muhammad Nashiruddin Al-Albani (diaksés tanggal 21 September 2011)
  8. ^ a b (id)[8] Muhammad Nashiruddin Al-Albani (diaksés tanggal 21 September 2011)