Hubungan internasional

Saka Wikipédia Jawa, bauwarna bébas abasa Jawa

Hubungan Internasional, utawa kerep dicekak HI, iku cawang saka èlmu pulitik, arupa studi bab persoalan-persoalan manca nagara lan isu-isu global antarané nagara-nagara jroning sistem internasional, kalebu peran nagara-nagara, organisasi-organisasi antar pamaréntah, organisasi-organisasi non pamaréntah utawa lembaga swadaya masyarakat, lan perusahaan-perusahaan multinasional. Hubungan Internasional iku bidang akademis lan kawicaksanan publik kang sifaté positif utawa normatif amarga Hubungan Internasional nyoba nganalisis sarta ngrumusaké kawicaksanan manca nagara saka nagara-nagara tinamtu. Saliyané èlmu pulitik, hubungan internasional uga migunakaké werna-werna bidang èlmu kaya déné ékonomi, sajarah, hukum, filsafat, geografi, sosiologi, antropologi, psikologi, studi-studi budaya jroning kajian-kajiané. HI uga nyakup rentang isu kang amba, wiwit globalisasi lan dampak-dampaké marang masyarakat lan kadhaulatan nagara, nganti kalestarèn ekologis, proliferasi nuklir, nasionalisme, perkembangan ékonomi, terorisme, kajahatan kang diorganisasèkaké, kaslametan umat manungsa, lan hak-hak asasi manungsa.

Sajarah[besut | besut sumber]

Sajarah hubungan internasional sering dianggep diwiwiti saka Perdamaian Westphalia ing taun 1648, nalika sistem nagara modern dikembangaké. Sadurungé, organisasi-organisasi otoritas pulitik abad tengahan Éropah didhasaraké marang tatanan hirarkis kang ora cetha. Westphalia mbangun konsep legal bab kadhaulatan, kang maknané kuwasa, utawa kadhaulatan-kadhaulatan kang sah ora bakal ngakoni pihak-pihak liya kang duwé kalungguhan kang padha sacara internal jroning wates-wates kadhaulatan wewengkon kang padha. Otoritas Yunani lan Roma kuna kadhangkala mèmper karo sistem Westphalia, ananging kaloroné ora duwé gagasan kadhaulatan kang mirunggan. Westphalia ndukung bangkité nagara-bangsa (nation-state), institusionalisasi tumrap diplomasi lan tentara. Sistem kang asalé saka Éropah iki diekspor menyang Amérika, Afrika, lan Asia, liwat kolonialisme, lan “standar-standar peradaban”. Sistem internasional kontemporer pungkasané diwangun liwat dekolonisasi sajroning mangsa Perang Dingin. Nanging, sistem iki rada keladuk diprasajakaké. Sawetara sistem nagara-bangsa dianggep “modern”, isih akèh nagara kang ora kalebu jroning sistem kasebut lan banjur disebut minangka “pra-modern”. Luwih adoh, sawetara nagara wis ngliwati tatanan sistem nagara-bangsa iku lan dianggep “pasca-modern”. Tataran analisis jroning Hubungan Internasional ya iku cara kanggo ngamati sistem internasional, kang nyakup tataran individual, nagara-bangsa domestik, tataran internasional kang dumadi saka persoalan-persoalan transnasional lan internasional tataran global.

Téori hubungan internasional[besut | besut sumber]

(Artikel utama: Teori hubungan internasional)

Apa kang sacara eksplisit diakoni minangka téori hubungan internasional ora dikembangaké nganti sawisé Perang Donya I, lan dibahas sacara luwih rinci ing ngisoriki. Nanging, téori HI duwé tradhisi dawa migunakaké karya èlmu-èlmu sosial liyané.

Téori[besut | besut sumber]

Èpistemologi lan téori HI[besut | besut sumber]

Téori-téori utama Hubungan Internasional antara liya yauwi: Realisme, Neorealisme, Idealisme, Liberalisme, Neoliberalisme, Marxisme, Teori dependensi, Teori kritis, Konstruksivisme, Fungsionalisme lan Neofungsiionalisme.

Sacara umum, téori-téori HI bisa dipérang dadi rong tilikan epistemologis, ya iku tilikan “positivis” lan “pasca-positivis”. Téori-téori positivis duwèni tujuan kanggo replikasi metode-metode èlmu-èlmu sosial kanthi nganalisis dampak kakuwatan-kakuwatan material. Téori-téori iki biasané difokusaké marang aspek kayadéné interaksi nagara-nagara, ukuran kakuwatan-kakuwatan militer, kaseimbangan kakuwasan lan liya-liyané. Epistemologi pasca-positivis nulak idé yèn donya sosial bisa disinaoni kanthi cara kang objektif lan bebas-nilai. Epistemologi iki nulak idé-idé sèntral bab neo-realisme/liberalisme, kaya téori pilihan rasional, kanthi alesan yèn metode ilmiah iku ora bisa ditrapaké jroning donya sosial lan anggepan yèn HI iku ora bisa dadi èlmu.

Teori-teori Positivis[besut | besut sumber]

Realisme Neorealisme

Teori-teori pasca-positivis/reflektivis[besut | besut sumber]

Téori-téori pascastrukturalis

Institusi-institusi dalam hubungan internasional[besut | besut sumber]

Persatuan Bangsa Bangsa[besut | besut sumber]

Delengen uga: PBB

PBB iku organisasi internasional minangka “himpunan global pamaréntah-pamaréntah kang mènèhi fasilitasi kerjasama jroning hukum internasional, kaamanan internasional, perkembangan ékonomi, lan kasetaraan sosial”. PBB minangka institusi internasional kang paling pinunjul. Akèh institusi legal duwèni struktur organisasi kang mèmper karo PBB.