Ba Jin

Saka Wikipédia, Bauwarna Mardika abasa Jawa / Saking Wikipédia, Bauwarna Mardika abasa Jawi
Jujug: pandhu arah, pados
Li Yaotang
Ba Jin 1938.jpg
Ba Jin in 1938
Jeneng pèn Ba Jin
Pakarya Novelis
Bangsa Chinese
Mangsa 1927-1995

Ba Jin (巴金) (dipunlairaken ing Chengdu, Sichuan, 25 November 1904 – surud ing Shanghai, 17 Oktober 2005 kanthi umur 100 taun) ya iku jeneng pena saka penulis kontemporer Cina, Li Yaotang(李尧棠) uga sinebut Feigan (芾甘).[1] Karyane kang paling misuwur ya iku Trilogi Guncangan (激流三部曲)ya iku Jia, Chun lan Qiu.[1] Trilogi iku musatake ing panulisan ngenani gulat kulawarga-kulawarga nalika ngadepi gantine pemerintahan Cina dadi komunisme.[1][2]

Biografi[sunting | besut sumber]

Ba Jin lair ing kutha Chengdu, Propinsi Sichuan, Cina nalika 25 November ing taun pungkasan pemerintahan Dinasti Qing.[1][2][3]

Kulawargane ya iku kulawarga pejabat mula kaya kebiyasaane wong Tionghoa jaman iku, lima generasi manggon ana sawijining omah kang gedhe.[2][3] Dheweke entuk pengajaran sacara privat lan berkualitas amarga status kulawargane kang dhuwur.[3] Wong tuwane tinggal donya nalika Ba Jin isih enom lan perwaliane ngalih ing simbah kakunge kang otoriter.[2][4] Kabeh mau kang dadi gawé Ba jin dadi sawijining penulis Jia.

Sawise simbah kakunge tinggal donya, kekuasaan kulawargane pindhah ing pak like. .[2] Pindhahan iki dadekake dheweke bebas metu .[2] Nalika iku ana Gerakan Empat Mei 1919 kang bukak dalan Ba Jin ing idealisme anarkisme lan dhémokrasi.[3] Ba Jin nerusake sekolah ing Sekolah Menengah Atas di Chengdu Foreign Language School lan jupuk jurusan Basa Inggris.[3] ing taun 1923 dheweke nerusake sekolah ing Shanghai lan Nanjing.[3] Nalika sekolah kang suwene rong taun, dheweke seneng nulis lan nerjemahake artikel Anarkisme.[3] Ing taun 1925 dheweke nyiapake karire ngenani literatur.[4]

Pendhidhikan ing Prancis (1927-1928)[sunting | besut sumber]

Ing taun 1927, dheweke ninggalake Cina lan tukuju ing Paris, Perancis.[2][3][4] Tekane ing Prancis menehi akses ngenani carita fiksi lan ngenani Revolusi Perancis.[4] Ing kono dheweke gabung karo mahasiswa beraliran Anarkisme Cina liyane.[2] Ukuman kanggo rong pekerja imigran anarkis Italia, Nicola Sacco lan Bartolomeo Vanzetti mrabawabi Ba Jin kang merjuangake kebebasan lumantar artikel-artikele.[2]

Ing taun 1929 dheweke milih jeneng pena Ba Jin kanthi nggabungake jeneng loro tokoh Anarkisme idolane.[2][3] Ba (巴) dijupuk saka terjemahan rong huruf wiwitan jeneng mburi Mikhail Bakunin lan Jin (金) saka telung huruf pungkasan Pyotr Kropotkin.[2][3]

Shanghai[sunting | besut sumber]

Balike dheweke ing tanah air ndadekake dheweke sadhar yen Parté Komunis Cina durung gawé perubahan berarti ing nagarane.[2] Dheweke banjur kerep lelungan saperlu deleng uripe rakyat ing jaman iku.[2] Pengamatane gawa jinis karakter anyar ing novele, ya iku rakyat jelata Cina.[2] Banjur Ba Jin nggabungake pengalamane ing luar negri lan asil pengamatan rakyat iku ing novel-novel candhake.[2]

Ba Jin nulis novel wiwitane ing Shanghai, kanthi irah-irahan Kehancuran (灭亡) kang diterbitake sacara berkala ing jurnal carita cekak Xiaoshuo Yuanbao ing taun 1929.[4] SetelahSawise Kehancuran, dheweke nulis pirang-pirang buku lan esai kang cacahe luwih saka enem juta tembung.[3] Karyane kang paling penting ya iku Trilogi Cinta(爱情的三部曲).[1][4] Karyane didadekake buku kanthi 14 Volume Karya Ba Jin(dipublikasekake ing taun 1958-1962) lan Karya Terpilih Ba Jin (kalebu Trilogi Guncangan, Trilogi Cinta, Mimpi Lautan (海的梦) lan Musim Gugur di Musim Semi (春天里的秋天).[3] Ing rong dekade nganti akhir 1950an, ia menulis hampdheweke nulis ngancik 20 novel lan 70 carita cerkak.[2]

Ing taun 1934, amarga novele dianggep ngancam pemerintahan dheweke kepeksa lunga menyang Jepang.[2] Sawise rong taun, Ba Jin lagi sadar yen dheweke salah sawijine Sastrawan kang duwéni pengaruh ing jaman iku.[2] Karya-karyane misuwur ing kalangan para mudha.[2] Novel trilogi karyane Api (火) kang diterbitake antarane taun 1940-1945, diwiwiti saka perang ing Shanghai lan kepahlawanan kaum muda.[2] Sawise pasca perang saudara ing Cina, Ba Jin nerusake karyane karo Shen Congwen lan Lu Xun ing jinis karya kontemporer.[2] Telung tokoh penting mau ya iku Sastra Kontemporer Cina.[2]

Tulisan Ba Jin kayata Kamar Pasien Nomor 4 (第四病室) ngrefleksikake alane kuwalitas rumah sakit ing wektu iku.[2][4] Utawa Malam Dingin (寒夜) ngenani sepasang kekasih kang kelangan idealisme, kanthi pesen "Kemenangan ya iku kanggo kabeh wong, dudu kanggo dhewe".[2][4] Kabeh iki ngrefleksikake kabingungan sarta penderitaan rakyat pasca Perang Saudara antarane Parté Komunis Cina lan Kuomintang.[2][4]

Senajan kaya ngono, padha kaya para penulis wektu iku, dheweke nyoba ngrangkul Komunisme lan nyoba deleng sisi apike.[2] Dheweke mbusek referensine ing Anarkisme nalika isih enom.[2] Dheweke ngakoni yen tetutup nalika isih enom, adoh saka mangsa enome kang sabenere.[2]

Saliyane dadi penulis, Ba Jin nyambut gawé minangka redaksi, kepala redaksi, sarta pengurus saka pirang-pirang kumpulan literatur lan seni ing Shanghai.[2][3]

Cathetan suku[sunting | besut sumber]

  1. ^ a b c d e Zhao, Zhangzheng(赵长征). (2007). Wenxue Zhuanye Hanyu Jiaocheng (文学专业汉语教程). Beijing: Peking University Press (北京大学出版社). Hal. 15
  2. ^ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z aa ab ac (en)Gittings, John (2005-10-18). "Ba Jin: Chinese writer who made the journey from anarchism to Mao and back again". The Guardian UK. 
  3. ^ a b c d e f g h i j k l m (en)Ba Jin, Chinese Culture Online. Diundhuh tanggal 18 Mei 2010.
  4. ^ a b c d e f g h i (en)Ba Jin, About.com. Diundhuh tanggal 18 Mei 2010.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ba_Jin&oldid=1053422"