Ba Jin

Saka Wikipédia Jawa, bauwarna mardika basa Jawa
Loncat ke navigasi Loncat ke pencarian
Li Yaotang
Ba Jin 1938.jpg
Ba Jin in 1938
Jeneng pèn Ba Jin
Pakarya Novelis
Bangsa Chinese
Mangsa 1927-1995

Ba Jin (巴金) (lair ing Chengdu, Sichuan, 25 Novèmber 1904 – pati ing Shanghai, 17 Oktober 2005 ing umur 100 taun) ya iku jeneng pena saka penulis kontemporer Cina, Li Yaotang(李尧棠) uga sinebut Feigan (芾甘).[1] Karyane kang paling misuwur ya iku Trilogi Guncangan (激流三部曲)ya iku Jia, Chun lan Qiu.[1] Trilogi iku musatake ing panulisan ngenani gulat kulawarga-kulawarga nalika ngadepi gantine pamaréntahan Cina dadi kuminisme.[1][2]

Biografi[besut | besut sumber]

Ba Jin lair ing kutha Chengdu, Provinsi Sichuan, Cina nalika 25 November ing taun pungkasan pamaréntahan Dinasti Qing.[1][2][3]

Kulawargane ya iku kulawarga pejabat mula kaya kebiyasaane wong Tionghoa jaman iku, lima génerasi manggon ana sawijining omah kang gedhé.[2][3] Dhèwèké éntuk pengajaran kanthi privat lan berkualitas amarga status kulawargane kang dhuwur.[3] Wong tuwané tinggal donya nalika Ba Jin isih enom lan perwaliane ngalih ing simbah kakunge kang otoriter.[2][4] Kabèh mau kang dadi gawé Ba jin dadi sawijining penulis Jia.

Sawisé simbah kakunge tinggal donya, kekuasaan kulawargané pindhah ing pak like. .[2] Pindhahan iki dadekake dhèwèké bébas metu.[2] Nalika iku ana Gerakan Empat Mèi 1919 kang bukak dalan Ba Jin ing idealisme anarkisme lan dhémokrasi.[3] Ba Jin nerusaké sekolah ing Sekolah Menengah Atas di Chengdu Foreign Language School lan jupuk jurusan Basa Inggris.[3] ing taun 1923 dhèwèké nerusaké sekolah ing Shanghai lan Nanjing.[3] Nalika sekolah kang suwéné rong taun, dhèwèké seneng nulis lan nerjemahake artikel Anarkisme.[3] Ing taun 1925 dhèwèké nyiapake karire ngenani literatur.[4]

Pendhidhikan ing Prancis (1927-1928)[besut | besut sumber]

Ing taun 1927, dhèwèké ninggal Cina lan tukuju ing Paris, Perancis.[2][3][4] Tekane ing Prancis mènèhi akses ngenani carita fiksi lan ngenani Revolusi Perancis.[4] Ing kono dhèwèké gabung karo mahasiswa beraliran Anarkisme Cina liyané.[2] Ukuman kanggo rong pekerja imigran anarkis Italia, Nicola Sacco lan Bartolomeo Vanzetti mrabawabi Ba Jin kang merjuangake kebebasan lumantar artikel-artikele.[2]

Ing taun 1929 dhèwèké milih jeneng pena Ba Jin kanthi nggabungake jeneng loro tokoh Anarkisme idolane.[2][3] Ba (巴) dijupuk saka pertalan rong huruf wiwitan jeneng mburi Mikhail Bakunin lan Jin (金) saka telung huruf pungkasan Pyotr Kropotkin.[2][3]

Shanghai[besut | besut sumber]

Balike dhèwèké ing tanah air ndadèkaké dhèwèké sadhar yèn Parté Kuminis Cina durung gawé owah-owahan berarti ing nagarané.[2] Dhèwèké banjur kerep lelungan saperlu deleng uripé rakyat ing jaman iku.[2] Pengamatane gawa jinis karakter anyar ing novèle, ya iku rakyat jelata Cina.[2] Banjur Ba Jin nggabungake pengalamane ing luar nagari lan asil pengamatan rakyat iku ing novèl-novèl candhaké.[2]

Ba Jin nulis novèl wiwitane ing Shanghai, kanthi irah-irahan Kehancuran (灭亡) kang diterbitake kanthi berkala ing jurnal carita cekak Xiaoshuo Yuanbao ing taun 1929.[4] SetelahSawise Kehancuran, dhèwèké nulis pirang-pirang buku lan esai kang cacahé punjul enem juta tembung.[3] Karyane kang paling wigati ya iku Trilogi Cinta(爱情的三部曲).[1][4] Karyane didadèkaké buku kanthi 14 Volume Karya Ba Jin(dipublikasekake ing taun 1958-1962) lan Karya Terpilih Ba Jin (kalebu Trilogi Guncangan, Trilogi Cinta, Mimpi Lautan (海的梦) lan Mangsa Gugur di Mangsa Semi (春天里的秋天).[3] Ing rong dekade nganti akir 1950an, ia menulis hampdheweke nulis ngancik 20 novèl lan 70 carita cerkak.[2]

Ing taun 1934, amarga novèle dianggep ngancam pamaréntahan dhèwèké kepeksa lunga menyang Jepang.[2] Sawisé rong taun, Ba Jin lagi sadar yèn dhèwèké salah sawijiné Sastrawan kang duwé prabawa ing jaman iku.[2] Karya-karyané misuwur ing kalangan para mudha.[2] Novèl trilogi karyané Api (火) kang diterbitake antarané taun 1940-1945, diwiwiti saka perang ing Shanghai lan kepahlawanan kaum mudha.[2] Sawisé pasca perang saudara ing Cina, Ba Jin nerusaké karyané karo Shen Congwen lan Lu Xun ing jinis karya kontemporer.[2] Telung tokoh wigati mau ya iku Sastra Kontemporer Cina.[2]

Tulisan Ba Jin kaya ta Kamar Pasien Nomor 4 (第四病室) ngrefleksikake alane kuwalitas rumah sakit ing wektu iku.[2][4] Utawa Malam Dingin (寒夜) ngenani sepasang kekasih kang kelangan idealisme, kanthi pesen "Kemenangan ya iku kanggo kabèh wong, dudu kanggo dhéwé".[2][4] Kabèh iki ngrefleksikake kabingungan sarta penderitaan rakyat pasca Perang Saudara antarané Parté Kuminis Cina lan Kuomintang.[2][4]

Sanajan kaya ngono, padha kaya para penulis wektu iku, dhèwèké nyoba ngrangkul Kuminisme lan nyoba deleng sisih apike.[2] Dhèwèké mbusek referensine ing Anarkisme nalika isih enom.[2] Dhèwèké ngakoni yèn tetutup nalika isih enom, adoh saka mangsa enome kang sabenere.[2]

Saliyané dadi penulis, Ba Jin nyambut gawé minangka redaksi, kepala redaksi, sarta pengurus saka pirang-pirang kumpulan literatur lan seni ing Shanghai.[2][3]

Cathetan suku[besut | besut sumber]

  1. a b c d e (ing basa Cina) Zhao, Zhangzheng(赵长征). (2007). Wenxue Zhuanye Hanyu Jiaocheng (文学专业汉语教程). Beijing: Peking University Press (北京大学出版社). Hal. 15
  2. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z aa ab ac Gittings, John (2005-10-18). "Ba Jin: Chinese writer who made the journey from anarchism to Mao and back again". The Guardian UK. 
  3. a b c d e f g h i j k l m Ba Jin, Chinese Culture Online. Diundhuh tanggal 18 Mèi 2010.
  4. a b c d e f g h i Ba Jin, About.com. Diundhuh tanggal 18 Mèi 2010.