Glenn T. Seaborg

Saka Wikipédia, Bauwarna Mardika abasa Jawa / Saking Wikipédia, Bauwarna Mardika abasa Jawi
Langsung menyang: pandhu arah, pados
Glenn T. Saeaborg

Glenn Theodore Seaborg (19 April 191225 Februari 1999) (Glenn Teodor Sjöberg) inggih punika salah satunggaling kimiawan Amerika Serikat ingkang kagayut wonten ing pengenalan 9 unsur transuranium (94 dumugi 102), lan piyambakipun njabat minangka ketua Komisi Energi Atom Amerika Serikat saking 1961 dumugi taun 1971. Piyambakipun ugi dados penasihat presiden Amerika Serikat wonten ing kabijakan energi nuklir, saking Presiden Truman dumugi Clinton. Seaborg ugi kangungan sumbangan babagan pengendalian senjata nuklir. Seaborg minangka salah satunggaling tiyang ingkang tapak asma Franck Report, lan piyambakipun ugi kagungan kontribusi babagan penerbitan perjanjian-perjanjian pengendalian nuklir sanésipun, kadosta Limited Test Ban Treaty, Nuclear Non-Proliferation Treaty, dan Comprehensive Test Ban Treaty.[1] Nalika taun 1951 piyambakpiun pikantuk Hadhiah Nobel Kimia[2] kaliyan fisikawan Edwin Mattison McMillan saking jasa-jasanipun manggihaken unsur-unsur transuranium, ingkang ngasilaken Konsep Aktinida, ingkang wonten ing pungkasan ngasilaken unsur-unsur aktinida wonten ing tabel periodik unsur, kadosta berkelium, kurium, amerisium, plutonium, lan sanésipun. Piyambakipun ugi manggihaken satunggaling unsur ingkang lajeng dipunsukani nama seaborgium, miturut namanipun piyambak.

Miyos wonten ing Michigan, Seaborg pikantuk gelar sarjana wonten ing Universitas California, Los Angeles lan gelar doktor bidang kimia saking Universitas California, Berkeley. Piyambakipun lajeng dados asisten panliti dhumateng Gilbert Newton Lewis lan pungkasanipun dados penasihat lan profesor wonten ing universitas kasebut[3] . Piyambakipun makarya kanthi temen wonten ing Berkeley antawis 2 masa signifikan: kapisan ndhérké wonten ing Proyek Manhattan ing Universitas Chicago saking taun 1942 dumugi taun 1946 lajeng malih kanggé kursi wonten ing United States Atomic Energy Commission- saéngga Seaborg wangsul dhateng Berkeley.

Nalika taun 1940 Edwin M. McMillan, kabiyantu déning Philip Abelson (lajeng editor majalah Science), ngandharaken fenomena penggabungan nuklir ingkang dipunandharaken déning Otto Hahn lan Fritz Strassmann taun 1939. Kanthi spesifik, piyambakipun ngenali unsur ke-93, neptunium, ing antawising produk pemisahan uranium, ingkang dipunbombardir kaliyan neutron ingkang dipundamel saking deuteron migunakaken siklotron alit (27 inchi) wonten ing Berkeley. Edwin McMillan ugi ngramalaken wontenipun unsur ke-94, plutonium, ingkang dipunprakirakaken saged kapanggihaken wonten ing antawising produk uranium kaliyan bombardemen deuteron langsung. Ananing, McMillan mendadak dipundhawuhi saperlu nggarap karya perang, inggih punika riset teknologi radar, lan pungkasanaipun kagabung wonten ing program Los Alamos kanggé damel bom nuklir. Sabibaripun PD II, reputasi ilmiahipu minggah kanthi sumbangan pentingipun wonten ing teori pemercepat partikel.

Seaborg lan para kancanipun, ingkang mendhet alih proyek McMillan[4], sabibaripun manggihaken plutonium kanthi nomor massa 238. Panalitén lajengan ingkang medalaken produksi isotop 239 ingkang sekedhik sanget wonten ing awal 1941. Plutonium-239 dipuntedahaken saged kapisah kaliyan bombardemen kaliyan neutron lendhek lajeng dados bahan énggal saéngga bom nuklir saged kadamel. Wiwit saking punika para ilmuwan nembé mangertosi uranium-235 kanggé ancas punika. Lajeng Seaborg kagabung kaliyan Proyek Manhattan saperlu makarya wonten ing rencana damel plutonium-239 kanggé bom, ingkang dipundhawahaken wonten ing Nagasaki. Sadérngéipun perang pungkasan, piyambakipun ngéwahi kawigatosanipun wonten ing unsur transuranium lanjutan, ngembangaken kelompok transisi aktinida wonten ing tabel periodik. Wonten ing U.S. Atomic Energy Commission, Seaborg kathah kagayut wonten ing perkawis kendali senjata lan pengaturan nuklir, nyobi ngatur kekiyatan inti atom bilih karya ilmiahipunsampun kaungkap. Wonten ing antawising para kimiawan piyambakipun bote biasa nyerat sejarah pengembangan epik ing pundi Seaborg kagayut supados publik saged wicaksana saking pengalamanipun. Kaliyan Benjamin S. Loeb piyambakipun nyerat serial sejarah, ingkang kapisanan inggih punika Kennedy, Khrushchev, and the Test Ban (1981).

Penemuan-penemuanipun ingkang sanés inggih punika isotop besi, inggih punika Fe-59, ingkang dipunginakaken saperlu nyinaoni hemoglobin wonten ing getih manungsa (kapanggihaken taun 1937), isotop iodin, inggih punika I-131, dipunginakaken wonten ing pengobatan penyakit gondok.[5]

Cathetan Suku[sunting | sunting sumber]

Pranala Njaba[sunting | sunting sumber]

Sumber artikel punika saking kaca situs web: "http://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Glenn_T._Seaborg&oldid=836575"