Pakubuwana VII
| Sri Susuhunan Pakubuwana VII | ||
|---|---|---|
 Raja Surakarta | ||
| Miyos | Surakarta, 28 Juli 1796 | |
| Séda | Surakarta, 10 Mèi 1858 | |
| Jumeneng |
| |
Sri Susuhunan Pakubuwana VII ugi kawastanan Sampéyandalem Ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan Pakubuwana Ingkang Jumeneng kaping Pitu (Hanacaraka: ꦯꦩ꧀ꦥꦺꦪꦤ꧀ꦢꦊꦩ꧀ꦲꦶꦁꦏꦁꦯꦶꦤꦸꦲꦸꦤ꧀ꦑꦁꦗꦼꦁꦯꦸꦯꦸꦲꦸꦤ꧀ꦤꦤ꧀ꦦꦑꦸꦨꦸꦮꦟ꧇꧗꧇) utawi Radèn Mas Maliki Solikin (miyos ing Surakarta, 28 Juli 1796 – séda ing Surakarta, 10 Mèi 1858 dumugi yuswa 61 taun) inggih punika raja ingkang kaping enem wonten ing karaton Kasunanan Surakarta.
Biografi
[besut | besut sumber]Jeneng asline yaiku Raden Mas Malikis Solikin, putrane Pakubuwana IV, lair saka Ratu Raden Ayu Sukaptinah, uga dikenal minangka Ratu Kencanawungu. Nalika diwasa, dheweke nduweni gelar KGPH. Purubaya.[1]
Pakubuwana VII munggah tahta tanggal 14 Juni 1830, nggenteni keponakane, Pakubuwana VI, sing dibuwang menyang Ambon dening Walanda. Nalika semana, Perang Diponegoro lagi wae rampung. Pamrentahan Pakubuwana VII relatif tentrem dibandhingake karo raja-raja sadurunge. Ora ana pemberontakan fisik gedhe sing kedadeyan sawise Pangeran Diponegoro. Sawetara pemberontakan sing kedadeyan cilik, nanging ora ngganggu stabilitas kraton.[2][1]
Kahanan tentrem iki nyengkuyung tuwuhing kegiatan sastra kanthi skala gedhe ing kraton. Pamrentahan Pakubuwana VII dianggep minangka puncak sukses sastra ing Kasunanan Surakarta, kanthi pujangga gedhe Ranggawarsita minangka pelopor. Umume karya Ranggawarsita diprodhuksi sajrone periode iki. Hubungan antarane raja lan pujangga uga konon rukun banget.[1]
Pakubuwana VII uga netepake undang-undang sing ditrapake ing wilayah terpencil ing negara kasebut, sing diarani Anggèr-Anggèr Nagari. Salajengipun, nalika masa pamaréntahanipun, versi Kasunanan saka Pranata Malang (sistem mangsa) diterbitake, sing dimaksudake kanggo dadi pedoman kanggo para petani lan pihak sing melu produksi pertanian. Versi Kasunanan saka Pranata Malang iki diadopsi sacara wiyar dening para petani ing wilayah Mataraman nganti dikenalake program intensifikasi pertanian ing awal taun 1970-an.[2]
Pamrentahanipun rampung kanthi seda, lan amarga panjenenganipun boten gadhah ahli waris, Pakubuwana VII digantosaken dening kakangipun (ibu sanes), Pakubuwana VIII, sing munggah tahta nalika yuswa 69 taun.[3]
Priksani ugi
[besut | besut sumber]| Gelar kabangsawanan | ||
|---|---|---|
| Didhisiki déning: Pakubuwana VI |
{{{kalungguhan}}} 1830-1858 |
Diganti déning: Pakubuwana VIII |
| |||||||||||||
| Artikel iki minangka artikel rintisan. Kowé bisa ngéwangi Wikipédia ngembangaké. |
- 1 2 3 Purwadi (2007). Sejarah raja-raja Jawa: sejarah kehidupan kraton dan perkembangannya di Jawa (ing basa Indonesia). Media Abadi. ISBN 978-979-99178-3-6.
- 1 2 Ricklefs, Merle Calvin (2008). Sejarah Indonesia Modern 1200–2008 (ing basa Indonesia). Penerbit Serambi. ISBN 978-979-024-115-2.
- ↑ Any, Anjar; (1980). Raden Ngabehi Ronggowarsito Apa Yang Terjadi? (ing basa Indonesia). Aneka Smg.
{{cite book}}: CS1 maint: extra punctuation (link)