Dluwang

Saka Wikipédia Jawa, bauwarna bébas abasa Jawa
(Dilih saka Kertas)
Salembar deluwang

Dluwang utawa kertas (basa krama: dlancang), iku bahan sing tipis lan rata, sing diasilaké nganggo komprèsi serat sing asalé saka pulp. Serat sing dipigunakaké biasané alami, lan ngandhut selulosa lan hemiselulosa.

Dluwang dikenal minangka media utama kanggo nulis, nyithak sarta nglukis lan akèh kagunan liyané umpamané kanggo kertas pangresik (tissue).

Anané dluwang minangka révolusi anyar jroning jagad tulis menulis sing nyumbangaké makna jroning peradaban donya. Sadurungé ditemokaké kertas, bangsa-bangsa jaman biyèn migunakaké tablèt saka lemah lempung sing diobong. Bab iki bisa ditemokaké saka peradaban bangsa Sumeria, Prasasti saka watu, kayu, pring, kulit utawa balung sato kéwan, sutra, malah godhong lontar sing dirèntèng kaya ing naskah naskah Nusantara sawetara abad kapungkur.

Sajarah[besut | besut sumber]

Peradaban Mesir Kuna nyumbangaké papirus minangka média tulis. Papirus, ya iku media tulis kanggo nulis jroning peradaban Mesir Kuna ing mangsa wangsa firaun sabanjuré nyebar menyang sakabehing tlatah Wétan Tengah nganti Romawi ing Segara Tengah lan nyebar menyang Éropah, senadyan panggunaan papirus isih dirasakaké larang banget. Saka tembung papirus (papyrus) iku dadi jeneng paper jroning basa Inggris, papier jroning basa Walanda, basa Jerman, basa Prancis umpamané utawa papel jroning basa Spanyol sing tegesé dluwang.

Deleng uga[besut | besut sumber]

Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dluwang&oldid=976544"