Jurnalistik

Saka Wikipédia, bauwarna bébas basa Jawa
Jurnalis kang lagi ngliput

Jurnalistik utawa jurnalisme (saka tembung journal) ing basa Indonésia kasebut "kewartawanan", ya iku cathetan bab kadadean sadina-dina, uga bisa diarani surat kabar. Journal ya iku saka istilah basa Latin diurnalis sing ateges wong kang nyambut gawé jurnalistik.

Ing Indonésia, istilah "jurnalistik" biyen diarani "publistik". Istilah-istilah iku mau biasa diwolak-walik, nanging beda asale. Ing saperangan kampus ing Indonésia wis tau nganggo istilah iku mau amarga kiblate marang Éropah. Amerika banjur ngganti publistik dadi jurnalistik. Publistik uga dinggo ngrembug Ilmu Komunikasi.

Aktivitas[besut | besut sumber]

Kewartawanan bisa diarani coretan pertama dalam sejarah. Pawarta kerep ditulis nalika wates wektu akhir, nanging biasane diowahi sadurunge diterbitake.

Para wartawan kerep interaksi karo sumber sing kala-kala nglibatake konfidensialitas. Para pamerintahan Barat menehi jaminan kaleluasan ing pemberitaan (pers).

Aktivitas pokok ing kewartawanan ya iku palaporan kadadean kanthi andharan sapa, apa, kapan, ana ngendi, ngapa, lan kepiye (ing basa Inggris diarani 5W+1H) uga ngandharake kawigaten lan akibat saka kadadean utawa kang lagi trend. Kewartawanan nyakup pirang-pirang media kayata: koran, televisi, radio, majalah lan internet minangka pendatang baru.

Sejarah[besut | besut sumber]

Kawitane, kominikasi tumrape manungsa gumantung karo komunikasi gethok tular. Cathetan sejarah kang gayut karo penerbitan media masa lair amarga penemuan mesin cithak déning Johannes Gutenberg.

Ing Indonésia, kagiatan jurnalistik kawiwiti déning Walanda. Para pejuang kamardikan Indonésia padha nganggo kewartawanan minangka alat perjuangan. Ing era iki Bintang Timoer, Bintang Barat, Java Bode, Medan Prijaji, lan Java Bode terbit. Ing mangsa pendudukan Jepang mengambil alih kakuasan, koran-koran iki banjur dilarang. Nanging akhire ana limang media kang oleh izin terbit: Asia Raja, Tjahaja, Sinar Baru, Sinar Matahari, lan Suara Asia.

Kamardikan Indonésia nggawa berkah kanggo kewartawanan. Pamarentah Indonésia nganggo sarana komunikaso kanthi Radio Républik Indonésia. Nalika arep Asian Games IV, pamarentah nglebokake proyek televisi. Saka taun 1962, Televisi Républik Indonésia lair kanthi eknologi layar hitam putih.

Nalika pamarentahan presiden Soeharto, akeh pembreidelan media massa. Kasus Harian Indonésia Raya lan Majalah Tempo minangka conto sing ketara ing sensor kekuasaan iki. Kontrol dicekel saka Departemen Penerangan lan Persatuan Wartawan Indonésia (PWI). Bab iki kang banjur nuwuhake Aliansi Jurnalis Independen kang mendeklarasikan diri ing Wisma Tempo Sirna Galih, Jawa Barat. Saperangan aktivis dilebokake ing kunjara.

Titik kaleluasan pers wiwit krasa manèh nalika BJ Habibie ngganti Soeharto. Akeh media massa tuwuh lan PWI ora mung dadi sawijining organisasi profesi. Kagiatan kewartawanan diatur nganggo Undang-Undang Pers Nomor 40 Tahun 1999 kang digawé Dewan Pers lan Undang-Undang Penyiaran Nomor 32 Tahun 2002 kang digawé déning Komisi Penyiaran Indonésia utawa KPI.

Pirsani uga[besut | besut sumber]

Pranala Njaba[besut | besut sumber]

Commons-logo.svg
Wikimedia Commons gadhah galeri bab:

Cithakan:Wikinewscat

Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jurnalistik&oldid=1053371"