Ijtihad

Saka Wikipédia Jawa, bauwarna bébas abasa Jawa

Bagéyan saka sèri Islam
Ushul fiqih

(Sumber-sumber hukum Islam)

Fiqih
Ahkam
Gelar cendekiawan

Ijtihad (Arab: اجتهاد) iku usaha sing bener-bener, sing bisa diayahi déning sapa waé sing wis ngupaya golèk èlmu kanggo mutusaké sawiji perkara sing ora dibahas sajeroning Al-Qur'an utawa hadis kanthi sarat migunakaké akal séhat lan pertimbangan mateng.

Nanging sajeroning perkembangan sabanjuré, diputusaké yèn ijtihad apiké mung dilakoni déning para ahli agama Islam.

Tujuan ijtihad ya iku kanggo ngebaki kaperluan umat manungsa babagan pegangan urip sajeroning ngibadah marang Allah ing papan lan wektu tinamtu.

Fungsi Ijtihad[besut | besut sumber]

Senadyan Al-Qur'an wis diturunké sacara sampurna lan pepak, ora ateges kabèh bab sajeroning kauripan manungsa ditata sacara detil déning Al-Qur'an utawa Al Hadist. Saliyané iku ana prabédan kahanan wektu tumuruning Al-Qur'an karo kauripan modhèrn. Saéngga saben wektu masalah anyar bakal terus ngembang lan perlu aturan-aturan anyar sajeroning nglaksanakaké Ajaran Islam ing kauripan sadina-dina.

Jinis-jinis ijtihad[besut | besut sumber]

Ijma'[besut | besut sumber]

Ijma' iku maknané kesepakatan para ulama sajeroning ngukuhaké hukum agama lelandésan Al-Qur'an lan Hadits sajeroning sawiji bab sing kedadéyan. Kaputusan bebarengan sing dilakoni déning para ulama kanthi cara ijtihad sabanjuré dirembug lan disepakati. Asil saka ijma arupa fatwa, ya iku kaputusan bebarengan para ulama lan ahli agama sing nduwèni wewenang kanggo dianut umat.

Qiyâs[besut | besut sumber]

Qiyas tegesé nggabungaké utawa madhakaké sajeroning ngukuhaké hukum sawijining perkara anyar sing durung ana ing mangsa sadurungé nanging nduwèni pepadhan sajeroning sabab, manfaat, bebaya lan manéka aspèk liyané karo perkara sadurungé saéngga dipatrapi hukum sing padha. Sajeroning Islam, Ijma lan Qiyas sipaté dharurat, yèn ana bab-bab sing nyata durung dikukuhaké ing mangsa sadurungé.

Uga delengen[besut | besut sumber]