Salat sunat

Saka Wikipédia Jawa, bauwarna bébas abasa Jawa

Salat Sunnat utawa salat nawafil (jamak:nafilah) iku salat sing dianjuraké supaya diayahi nanging ora wajib saéngga ora dosa yèn ditinggalaké. Salat sunnat miturut ukum dumadi saka rong golongan yakuwi:

  • Muakkad, ya iku salat sunnat sing dianjuraké kanthi panekanan sing kuwat (nyedhaki wajib), kaya ta salat dina riyaya, salat sunnat witir lan salat sunnat thawaf.
  • Ghairu Muakkad, ya iku salat sunnat sing dianjuraké tanpa panekanan sing kuwat, kaya ta salat sunnat Rawatib lan salat sunnat sing sifaté insidentil (gumantung wektu lan kahanan, kaya ta salat kusuf/khusuf mung diayahi nalika ana grahana).

Pamérangan miturut pelaksanaan[besut | besut sumber]

Wektu ora kena ngayahi salat sunnat[besut | besut sumber]

  • Srengéngé mlethèk nganti munggah sadhuwuring lembing
  • Srengéngé persis ing tengah (zenith), nganti miwiti miring
  • Sawisé ashar nganti srengéngé angslup
  • Sawisé shubuh
  • Nalika srengéngé angslup nganti sampurna angslupé

Rujukan[besut | besut sumber]

  • Kumpulan Salat-Salat Sunnat, Drs. Moh. Rifa'i, CV Toha Putra, Semarang, 1993