Nuh

Saka Wikipédia Jawa, bauwarna bébas abasa Jawa
Gambar bahtera Nuh

Nuh (Ibrani: נוֹחַ, Nūḥ; Tiberias: נֹחַ; Arab: نوح) (kurang luwih 3993-3043 SM) ya iku rasul kang dicaritakake ing sajeroning Torèt, Alkitab, lan Al-Quran.Nuh diangkat dadi nabi ing taun 3650 SM. Minangka urip ing laladan kidul Irak modhèren. Panjenengané sinebutake kaping 58 ing 48 ayat kang ana ing 9 buku Alkitab Terjemahan Anyar[1] lan 43 kali sajeroning Al-Quran.

Miturut Al-Qur'an, panjenengané duwé anak lanang 4 ya iku Kanʻān, Sem, Ham, lan Yafet. Nanging ing Alkitab mung nyathet, dhèwèké duwé anak 3 lanang: Sem, Ham, lan Yafet. Kitab Purwaning Dumadi nyatet, nalika jamané ana kedadéan banjir sing nutupi bumi; mung dhèwèké sakkulawarga (garwane, anake telu lan mantune telu) lan kéwan-kéwan sing ana ing baita Nuh sing slamet saka banjir kasebut. Sawisé banjir surut, kulawarga Nuh me-repopulasi bumi.[2]

Baita Nuh[besut | besut sumber]

Puluhan taun Nuh dakwah, nanging umaté ora gelem mèlu ajarané lan tetep nyembah brahala. Malah asring nganiaya lan pangikute. Amarga iku Nuh nyuwu Allah supaya maringi azab kanggo umate sing nyembah brahala. Banjur ana ing carita kasebut Allah ngabulake panjaluke Nuh. Allah banjur mrentah Nuh supaya gawé baita supaya umate sing duwé iman slamet.

Rujukan[besut | besut sumber]

Pranala njaba[besut | besut sumber]


Cithakan:Link FA