Kimia polimer

Saka Wikipédia Jawa, bauwarna mardika basa Jawa
Menyang navigasi Menyang panggolèkan
Partikel polimer

Kimia polimer iku sub-disiplin kimia sing fokus ing sintesis kimia, struktur, lan sifat kimia lan fisik polimer lan makromolekul . Prinsip lan metode sing digunakake ing kimia polimer uga ditrapake liwat macem-macem disiplin ilmu kimia liyané kayata kimia organik, kimia analitis, lan kimia fisik . Akeh bahan sing duwe struktur polimer, wiwit saka logam lan keramik anorganik nganti DNA lan molekul biologis liyané, nanging kimia polimer biasané diarani konteks komposisi sintetik, organik. Polimer sintetik ana ing endi-endi ing bahan komersial lan produk sing digunakake saben dinané, umumé diarani plastik, lan karet, lan minangka komponen utama bahan komposit. Kimia polimer uga bisa dilebokake ing bidang ilmu polimer sing luwih jembar utawa uga nanoteknologi, sing kaloroné bisa kasebut minangka fisika polimer lan teknik polimer . [1] [2] [3] [4]

Polimer lan Sifate[besut | besut sumber]

Viskositas solusi polimer minangka parameter sing regané. Viscometers kaya iki digunakake kanggo pangukuran kaya ngono.

Polimer minangka senyawa massa molekul dhuwur sing dibentuk dening polimerisasi monomer . Molekul reaktif sederhana saka ngendi unit struktural sing mbaleni polimer diarani monomer. Polimer bisa diterangake kanthi macem-macem cara: derajat polimerisasi, distribusi massa molar, taktis, distribusi kopolimer, derajat cabang, klompok pungkasan, silang, kristal lan sifat termal kayata suhu transisi kaca lan suhu leleh. Larutan polimer duwe karakteristik khusus babagan kelarutan, viskositas, lan gelasi . Ilustrasi aspek kuantitatif kimia polimer, perhatian khusus diwenehake kanggo bobot molekul rata-rata lan bobot-rata-rata lan , masing-masing.



Formasi lan sifat polimer wis dirasionalisasi dening akeh teori kalebu teori Scheutjens – Fleer, teori solusi Flory – Huggins, mekanisme Cossee-Arlman, teori lapangan Polimer, Teori Nuklir Hoffman, Teori Flory-Stockmayer, lan liya-liyané.

Paripustaka[besut | besut sumber]

  1. "The Macrogalleria: A Cyberwonderland of Polymer Fun". www.pslc.ws (ing basa Inggris). Dibukak ing 2018-08-01.
  2. Young, R. J. (1987) Introduction to Polymers, Chapman & Hall ISBN 0-412-22170-5
  3. 1933-, Odian, George G. Principles of polymerization (Fourth ed.). Hoboken, N.J. ISBN 9780471478751. OCLC 54781987.CS1 maint: numeric names: authors list (link)
  4. Hans-Heinrich Moretto, Manfred Schulze, Gebhard Wagner (2005) "Silicones" in Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry, Wiley-VCH, Weinheim. doi:10.1002/14356007.a24_057