Lèmpèng tèktonik
Prakata [sunting]
Lèmpèng tèktonik iku bagéyan-bagéyan kerak bumi sing ngambang ing dhuwur lapisan lembèk (kaya ès krim) sing umum diarani astenosfer. Bagéyan-bagéyan lèmpèng iku obah sacara bébas, bisa silih gèsèk utawa silih dhesek. Gèsèkan utawa surung-surungan ing antara lèmpèng iku sing umum gawe lindhu tektonik.
Teori lèmpèng tektonik iki dimunculaké Alfred Wegener ing bukuné The Origin of Continents and Oceans (1915) sing nyebut yèn lèmpèng-lèmpèng sing gawé kerak bumi iku sakjané ngambang ing dhuwur lapisan lembèk tur obah terus-terusan (Teori continental drift), wates saben lèmpèng iku tandané yaiku ing jalur gunung geni donya.
Lèmpèng tektonik iku wujudé ana 2 yaiku kerak samudra lan kerak bawana sing loro-loroné mbentuk kerak bumi.
Lèmpèng-Lèmpèng Tektonik [sunting]
Ana 7 lèmpèng tektonik utama sing mbentuk kerak bumi yaiku:
Saliyane iku isih ana lèmpèng-lèmpèng liya sing luwih cilik antarane:
Patemon Antar Lèmpèng Tektonik [sunting]
Ana telu wujud patemon utawa interaksi antar lèmpèng-lèmpèng tektonik yaiku:
Sing ndrawasi iku sing konvergen.
|
||||||||||||||||||||