Taqiyyuddin An Nabhani

Saka Wikipédia Jawa, bauwarna bébas abasa Jawa

Taqiuddin Al Nabhani.jpg

Taqiyyuddin An Nabhani ya iku pelopor saka anane Hizbut Tahrir.[1]

Lair[besut | besut sumber]

Syaikh Taqiyuddin an-Nabhani lair ing Ijzim, tlatah Haifa.

Jeneng lan Nasab[besut | besut sumber]

Jeneng jangkepe ya iku Muhammad Taqiyuddin bin Ibrahim bin Musthafa bin Ismail bin Yusuf an-Nabhani.[2]

Gelar “an-nabhani” dinisbatke kanggo kabilah Bani Nabhan, wong Arab ing padang sahara ing Palestina kang padha manggon ing tlatah Ijzim, Haifa ing Palestin Lor.[3]

Bapake ya iku guru ilmu-ilmu syariat di Kementerian Pendhidhikan Palestina.[3]

Perkembangan[besut | besut sumber]

Pendhidhikan kawiwitan kang ditampa saka bapake, dheweke wis apal Quran sakdurungen umur 13 taun. Dheweke uga entuk piwulangan fikih lan basa Arab.[4] Dheweke namatake SD ing désane. Ibuke uga nguwasani cabang ilmu syariat saka simbahe ya iku Syaikh Yusuf an-Nabhani.[4] Dheweke uga diopeni déning simbahe, Syaikh Yusuf bin Ismail bin Yusuf bin Ismail bin Hasan bin Muhammad Nashiruddin an-Nabhani; sawijining qadhi, penyair, sastrawan, lan ulama gedhe. Dheweke ngangsu kawruh babagan pulitik saka simbahe amarga simbahe tau ngalami langsung jaman penguwasa Utsmaniyah. Dheweke uga kerep melu ceramah lan dhiskusi karo mbahe.[5] Syaikh Taqiyuddin an-Nabhani sakawit cilik wis tansah raket karo babagan-babagan pulitik. Kabeh mau nduwèni pengaruh marang awake dheweke. Weruh kahanan iki, simbahe ngongkon bapake supaya ngirim Taqiyuddin marang Al-Azhar kanggo nerusake nyinaoni ilmu-ilmu syariat.[1]

Pendhidhikan[besut | besut sumber]

Syaikh Taqiyuddin an-Nabhani namatake pendhidhikan dhasar ing sekolah dhasar negeri ing Ijzim. Dheweke banjur nerusake menyang sekolah menengah ing Akka. Banjur nerusake ing Tsanawiyah Syariah ing Haifa. Sakdurunge ngrampungake, dheweke pindhah menyang Kairo; nerusake ing Tsanawiyah al-Azhar (padha SMU) taun 1928. Ing taun iku uga dheweke entuk ijazah. Banjur dheweke nerusake menyang Kulliyah Dar al-Ulum ya iku al-Azhar lan ing wektu kang padha dheweke uga kuliyah ing Universitas al-Azhar.[2]

Kanthi sistem al-Azhar wektu iku, mahasiswa bisa milih syaikh al-Azhar lan nekani halaqah-halaqah basa Arab, fikih, ushul fikih, tafsir. hadis, tauhid, dan ilmu-ilmu syariat lainnya. Nalika iku Saikh Taqiyuddin an-Nabhani milih lan melu halaqah syaikh al-Azhar kaya kang disaranake déning mbahe, Syaikh Yusuf an-Nabhani; ing antarane melu halaqah Syaikh al-Hidhir (al-Akhdar) Husain.[5]

Taun 1932 dheweke lulus saka Kulliyah Dar al-Ulum lan namatake sekolahe ing al-Azhar as-Syarif.[4]

Saksuwenen sinau ing 2 Universitas dheweke ketok cerdhas lan tenanan. Dheweke kawentar wong kang nduwèni pemikiran kang jero, pendapat kang kuat, lan argumentasi kang kuat saben dhiskusi lan forum pemikiran; dheweke uga tekun, tenanan, lan gedhe kawigatene kanggo ngangsu kawruh lan sinau.[5]

Ijazahe dheweke ya iku ing antarane: Ijazah Tsanawiyah al-Azhariyah; Ijazah al-Ghuraba saka al-Azhar; Diploma Basa lan Sastra Arab saka Dar al-Ulum; Ijazah jroning Peradilan saka Ma'had al-'Ali li al-Qadha', salah siji cabang al-Azhar. Taun 1932 dheweke entuk Syahâdah al-'Âlamiyyah (Ijazah Internasional) Syariah sakaUniversitas al-Azhar as-Syarif kanthi predikat excellent.[4]

Karier[besut | besut sumber]

Sakwise ngrampungake sekolah ing Dar al-Ulum lan al-Azhar, Syaikh Taqiyuddin an-Nabhani bali menyang Palestina lan mulai mulang ing Sekolah Tsanawiyah Negeri lan ing sekolah-sekolah Islam ing Haifa. Aktivitas mulange dilakoni sakawit taun 1932-1938. Taun 1938 dheweke makarya ing lapangan Peradilan amarga miturute dheweke pendhidhikan lan kabèh aktivitas kang ana kaitane karo kurikulum wis akeh dipengaruhi Barat saengga wis nyimpang. Suwalike, bidang peradilan relatif luwih kejaga mula dheweke kerja ing Mahkamah Syariah.[2]

Taun 1938 dheweke dadi Sekretaris Mahkamah ing Bissan, banjur pindhah menyang Taberriya. Syaikh Taqiyuddin an-Nabhani njaluk dadi qadhi. Majelis al-Islami al-A'la lalu sarujuk lan mindhahake dheweke menyang Mahkamah Syariah ing Haifa kanggo dadi Kepala Sekretaris (Bâsy Kâtib).[1]

Taun 1940, dheweke diangkat dadi asisten (musyâwir) qadhi tekan taun 1945. Ing tahun iki dheweke diangkat dadi qadhi ing Ramalah tekan taun 1948. Taun iki uga dheweke kepeksa eksodus menyang Syria amarga Palestina direbut Yahudi.[5]

Taun 1948, Ustadz Anwar al-Khatib, ngirim surat njaluk supaya dheweke bali menyang Palestina kanggo dadi qadhi ing al-Quds (Yerusalem). Mula, sakawit taun 1948 Syaikh Taqiyuddin an-Nabhani dadi qadhi ing Mahkamah Syariah ing al-Quds (Yerusalem).[4]

Déning Kepala Mahkamah Syariah lan Kepala Mahkamah Isti'naf nalika iku, Syaikh Abd al-Hamid as-Sa'ih, Syaikh Taqiyuddin an-Nabhani diangkat dadi anggota Mahkamah Isti'naf. Dheweke ing jabatan iki tekan taun 1950.[2]

Taun 1951 dheweke pindhah menyang Amman lan mulang ing Fakultas Ilmu-ilmu Islam (Al-Kulliyah al-'Ilmiyyah al-Islâmiyyah) tekan taun 1953. Dhewek mulang Tsaqâfah al-Islâmiyyah sakwise entuk idin saka dekane, ya iku Ustadz Basyir Shiba. Bukune dheweke ya iku As-Syakhshiyyah al-Islâmiyyah dadi buku ajar.[2]

Aktivitas Pulitik[besut | besut sumber]

Sakbaline saka al-Azhar, dheweke banget nggatekake upaya pembaratan umat Islam kang dilakokake déning penjajah kaya Inggris lan Prancis. Dheweke uga nyambung kontak lan dhiskusi karo para ulama tokoh pergerakan lan tokoh masyarakat kanggo ngadegake manèh umat Islam.[1]

Syaikh Taqiyuddin an-Nabhani uga nate ketemu Mujahid Syaikh Izzuddin al-Qasam kanggo ngrancang rencana nentang Inggris lan Yahudi.[1]

Direbute Palestina saka Yahudi taun 1948 menehi keyakinan kanggo dheweke manawa aktivitas kang terorganisasi lan nduwèni akar pemikiran Islam kang kuat kang bisa mbalekake kekuatan lan keagungan umat Islam.[4]

Saka iku dheweke mulai nyepakake persiapan kang pas kanggo struktur parté,rujukan pemikiran lan liyane. Taun 1950 dheweke nulis buku kanggo kapisanan, ya iku Inqâdz Filisthin. Dheweke nidhokake manawa Islam wis ana ing Palestina sakawit abad VII, lan manawa sebab utama mundure amarga umat wis narik awake dhewe lan nyerahake marang kekuasaan penjajah.[5]

Taun 1950, dheweke arep nekani KTT Kebudayaan Liga Arab ing Alexandria, Mesir, nanging ora entuk lunga. Padahal, Menteri Pendidikan lan Qadhi Qudhat (Hakim Agung) wektu iku, Syaikh Muhammad al-Amin as-Sanqaythi wis nyarujuki.[4]

Akhire dheweke ngirim kanggo para peserta KTT lan banjur kawentar kanthi jeneng Risâlah al-'Arab. Dheweke ngandakake manawa misi kang bener lan hakiki saka Arab ya iku Islam; mung ing sakdhuwure asas Islam pemikiran pulitik umat Islam akan bisa dijupuk.[4]

Nanging ora ana respon saka anggota KTT. Mula kabèh mau sansaya ngyakinake dheweke manawa ngadegake parté pulitik menjadi perkara kang sangat urgen.[1]

Saka iku,akhir 1952 lan awal 1953, kabèh persiapan diwujudake jroning tataran praktis, banjur Hizbut Tahrir (HT) didegake ing al-Quds.[2]

Nanging pamarintah Yordania nglarang anane HT amarga dianggep ilegal.[2]

Taun 1953, jaman kabinet Tawfiq Abdul Hadi (alm.), Syaikh Taqiyuddin an-Nabhani karo Ustadz Dawud Hamdan ditangkep ing al-Quds; sawetara Munir Syaqir lan Ghanim Abduh ditangkep ing Amman; banjur Dr. Abd al-Aziz al-Khiyath uga ditangkep; lan kabèh dilebokake penjara.[4]

Nalika iku, HT bisa ngyakinake wakil rakyat lan pejabat kabinet ing Amman. Akhire sekelompok wakil rakyat, pengacara, pebisnis, lan wong kang nduwèni kedudukan ngirimake petisi supaya Syaikh Taqiyuddin lan kolegane dibebasake.[4]

Wulan November 1953, Syaikh Taqiyuddin an-Nabhani pindhah menyang Damaskus lan nyebarake dakwah. Nanging, sawijining dina intelijen Syiria nggawa dheweke menyang perbatasan Syria-Lebanon. Saka bantuan Mufti Lebanon, Syaikh Hasan al-'Alaya, akhire dheweke entuk idin kanggo mlebu Lebanon.[5]

Dheweke nyebarake pemikiran ing Lebanon kanthi gampang tekan taun 1958, ya iku nalika pamarintah Lebanon mulai ngrusak uripe dheweke amarga ngrasakake bebaya saka pemikirane dheweke. Akhire, dheweke pindhah saka Beirut menyang Tharablus lan kepeksa ngowahi penampilane supaya gampang mimpin HT.[4]

Saksuwene iku dheweke tansah nyekel Qiyadah (Kepemimpinan) HT. Dheweke uga tansah update berita saka koran, media, radio, lan liya-liyane; banjur nulis analisis pulitik lan disebarake nganggo atas nama HT.[5]

Wafat[besut | besut sumber]

Dheweke sedo tanggal 1 Muharam 1398 H utawa 11 Desember 1977 M. Jisime dimakamke ing pemakaman Syuhada' al-Auza'i, Beirut.[2]

Karya[besut | besut sumber]

Peninggalane dheweke ya iku arupa parté (Hizbut Tahrir) kang solid.[1]

Cathetan suku[besut | besut sumber]

  1. ^ a b c d e f g (id)[1] osdir.com (diaksés tanggal 7 Oktober 2011)
  2. ^ a b c d e f g h (id)[2] freelists.org (diaksés tanggal 7 Oktober 2011)
  3. ^ a b (id)[3] lintasberita.com (diaksés tanggal 7 Oktober 2011)
  4. ^ a b c d e f g h i j k (id)[4] mywibes.com (diaksés tanggal 7 Oktober 2011)
  5. ^ a b c d e f g (id)[5] Taqiyyuddin An Nabhani (diaksés tanggal 7 Oktober 2011)