Muhammad Iqbal

Saka Wikipédia Jawa, bauwarna bébas abasa Jawa
Muhammad Iqbal
Lair Punjab, British India
Pati Lahore, Punjab, British India
Kala Era modern
Tlatah Filsafat Islam
Aliran Sufisme, Islam, Syi'ah, Ismailiyah
Karsa pokok
puisi, filsafat, sufisme
Gantha misuwur
Teori Dua-Nagara

Hazrat Allama Dr Sir Muhammad Iqbal (Punjabi, (9 November 1877 Sialkot – 21 April 1938 Lahore) iku pujangga basa Pèrsi lan Urdu, filsuf lan politisi[1] sing kanthi pamikirané dadi landhesan kamardikan wong Muslim seka jajahan Inggris lan madeg nagara dhéwé, ya iku Pakistan.

Sawisé sinau ing Cambridge, Munich, lan Heidelberg, Iqbal dadi pengacara nanging ora dadi laku padinan sing diugemi. Iqbal luwih seneng nulis perkara pulitik, ékonomi, sejarah, filsafat, lan agama. Dhèwèké luwih kondhang perkara puisi, klebu Asrar-e-Khudi, Rumuz-e-Bekhudi, lan Bang-e-Dara.

Kadadean Sakjroning Uripé Muhammad Iqbal

Tahun Kadadean
1877 M Muhammad Iqbal lahir ing Sialkot, Punjab tanggal 9 Novembaer
1905 M Muhammad Iqbal Mulai sinau ana ing Éropah, Inggris, Jeraman
1907 M Muhammad Iqbal nguatake désertasiné kanthi judul The development of Metaphysics in Pèrsi
1908 M Muhammad Iqbal mbalékake Lahore sakwise sinau ing nagara liya
1922 M Muhammad Iqbal kantuk gelar Sir
1930 M <sub'>Muhammad Igbal kapilih ing Liga Muslim India
1931 M Muhammad iqbal teka ana ing Konferensi Meja Bunder
1933 M Muhammad Iqbal lunga ing Afganistan kanggo ngawé Universitas Kabul
1938 M Muhammad Iqbal wafat (pati)

Cathetan sikil[besut | besut sumber]

<references>


  1. ^ Bhatti, Anil (2006-06-28). "Iqbal and Goethe" (PDF). Yearbook of the Goethe Society of India. Dijupuk 2006-06-28.  Priksa gandra date ing: |date= (pitulung)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Muhammad_Iqbal&oldid=1107290"