As-Suyuthi

Saka Wikipédia Jawa, bauwarna bébas abasa Jawa

Suyuthi.jpg As-Suyuthi ya iku ulama kang kawentar alim jroning bidang hadits lan cabang-cabange, kang ana kaitane karo ilmu rijal, sanad, matan, utawa njupuk istimbat hukum saka hadits.[1] Dhèwèké sawijining Ulama gedhé jroning madzab Syafi’i kang nganut I’itiqad Ahlussunnah wal Jama’ah (Sunny).[2] Dhèwèké ngarang kitab-kitab agama akehe tekan 300, ya iku isine kitab-kitab hadits, fiqih, tafsir, nahwu, sharaf, bayan, ma’ni, badi’i lan liya-liyane.[2]

Lair[besut | besut sumber]

Dhèwèké lair sakwise wektu magrib, wengi Ahad, awal taun 849 H ing tlatah Al-Asyuth, utawa uga kawentar kanthi jeneng “As-Suyuth”.[1]

Jeneng[besut | besut sumber]

Dhèwèké nduwèni jeneng jangkep Abdur Rahman bin Kamaluddidn Abu Bakar bin Muhammad bin Sabiquddin Abu Bakar bin Fakhruddin Utsman bin Nashiruddin Muhammad bin Saifuddin Khidr bin Najmuddin Abu Ash-Shalah Ayyub bin Nashiruddin Muhammad bin Syekh Hammamuddin Al-Hammam bin Al-Kamal bin Nashiruddin Al-Mishri Al-Khudhairi Al-Asyuthi Ath-Thalani Asy-Syafi’i.[3]

Nasab[besut | besut sumber]

Nasab kaluwargane nyambung marang bersambung kepada kulawrga Pèrsi, kang pindhah marang Mesir ing dhistrik Khudairiyah, wetane Baghdad, lan banjur manggon ing tlatah Al-Asyuth sakdurunge dhèwèké lair. Nanging ana katrangan liya kang ngadhakake manawa bapake saka Arab.[1]

Pendhidhikan[besut | besut sumber]

Allah wis menehi kapinteran ing dhuwur rata-rata kanthi lingkungan kang kondusif kanggo dheweke. Nalika cilik, bapake nate nggawa dhèwèké menyang majelis Syekh Muhamamd Al-Majdzub lan éntuk pandongane. Dhèwèké uga nate dijak menyang majelis Al-Hafizh Ibnu hajar lan kasil éntuk ijazah.[4]

Umur 5 taun, bapake sedo saengga dhèwèké dadi yatim. Sakwise iku, dhèwèké diopeni déning ulama-ulama gedhé ing jaman iku, kayata Kamaluddin bin Al-Hammad, kang ndadekake As-Suyuthi nalika umure 8 taun wis apal Alquran, uga kitab Al-Umdah, Minhajul Fiqh wal Ushul, lan Alfiyah Ibnu Malik.[4]

As-Suyuthi mulai ngangsu kawruh ing umur 14 taun (864 H). Dhèwèké nyonaoni fikih lan nahwu saka guru-gurune. Dhèwèké nyonaoni ilmu faraidh (ilmu mbagi warisan)lan kitab Al-Majmusaka Allamah Syihabuddin Asy-Syamashai. Taun 866 H, dhèwèké wis éntuk rekomendasi kanggo mulang Basa Arab lan nate nuliskitab pertamane kanthi judul Syarah Al-Isti’adzah wal Basmalah.[4]

Dhèwèké nyinaoni ilmu fikih merguru marang Sirajuddin Al-Bulqini, nyinaoni tafsir merguru marang Asy-Syaraf Al-Manawi lan nyinaoni Basa Arab saka Taqiyyuddin Asy-Syumani lan Muhyiddin Ar-Rumi.[1]

Kang ana kaitane karo ilmu hadis, dhèwèké merguru marang ulama-ulama senior jroning bidang kasebut saengga dhèwèké bisa nyinaoni kitab ummahatu kutubil hadits (buku-buku induk hadis) lan mushthalah marang ulama-ulama kang kompeten jroning bidang kasebut, kayata: Taqiyyuddin Asy-Syibii, Qasim bin Qathlu Bugha, lan Taqiyyuddin bin Fahd. Dhèwèké nyinaoni kitab Shahih Muslim saka [[Syamsuddin As-Sakrafi lan kitab Nakhbatul Fikr saka At-Taqiyyi Asy-Syumani.[1]

As-Suyuthi uga ngangsu kawruh marang guru wadon kang ahli jroning bidang hadis utawa fikih ing antarane: Ummu Hana Al-Mishriyyah, Aisyah bin Abdil Hadi, Sarah binti As-Siraj bin Jama’ah, Zainab binti Al-Hafizh Al-Iraqi, lan Ummu Fadhal binti Muhammad Al-Maqdisi.[1]

Dhèwèké uga ngangsu kawruh marang negri-negri liya kanggo nemoni ulama-ulama liya kang ahli ing bidange. Kutha kang wis nate ditekani kayata Syam, Hijaz, India, Maroko, lan Sudan.[1]

Nalika tekan Mekkah kanggo munggah kaji ing wulan Rabiul Awwal 869 H, dhèwèké ngombe banyu zamzam kanthi ndonga supaya éntuk drajat ilmiah jroning fikih sekelas Sirajuddin Al-Bulqini lan jroning bidang hadis sekelas Al Hafizh Ibnu Hajar.[1]

Jroning perdalanane ngangsu kawruh agama, dhèwèké nduwèni prinsip nganggo 2 manhaj talaqqi ilmu (metode ngangsu kawruh). Kapisanan, milih 1 guru lan mulazamah marang guru kasebut jroning wektu kang cukup utawa tekan Gurune sedo. Keloro, jroning ngangsu kawruh, dhèwèké ora mbatesi marang syekh-syekh tinamtu. Sanajan dhèwèké wong kang mazhabe Syafi’i jroning bidang fikih, nanging dhèwèké uga nyinaoni fikih saka Izzudin Al-Hanafi.[1]

Amarga tlaten, As-Suyuthi bisa nguwasai ilmu agama. Tidak hanya dalam satu disiplin ilmiah ia menjadi kampiun, tetapi lebih dari satu disiplin ilmiah.[1]

Dhèwèké nate ngendika, “Aku nguwasai ilmu jroning 7 bidang, ya iku: tafsir, hadis, fikih, nahwu, al-ma’ani, al-bayan, lan al-badi.”[1]

Kapisanan dhèwèké menehi fatwa ing taun 871 H. Dhèwèké isih menehi fatwa tekan dhèwèké ninggalake donyane lan milih urip dhewekan ing omahe ing Raudhah.[1]

Karier[besut | besut sumber]

Dhèwèké nate ketemu karo 15 panguwasa Daulah Mamalik nanging kenale uga kanthi waspadha lan njaga ‘izzah (harga diri). Banjur dhèwèké wis ora nate kenal manèh. Dhèwèké banjur nulis kitab Ma Rawhu As-Salathin fi Adami Al-Maji ila As-Salathin.[1]

Salah sawijining panguwasa Daulah Mamalik asring njaluk dhèwèké supaya teka marang istana, nanging ditolak amarga miturut dhèwèké iku mau pitudhuh saka salaf.[1]

Umur 40 taun, dhèwèké mundur lan ora mulang manèh kanggo urip dhewekena. Panjaluke mau ditulis ing buku At-Tanfis. Sakwise iku, dhèwèké luwih sibuk kanggo ngibadah, nliti tulisan-tulisane lan ngadohi donya.[1]

Karya[besut | besut sumber]

“Tafsir Jalalein”.[3]

Wafat[besut | besut sumber]

As-Suyuthi sedo amarga kena penyakit ganas kang ndadekake lengen kiwane bengkak. Dhèwèké sedo malem Jumat, 19 Jumadil Ula 911 H, ing Raudhah, cedhak kali Nil, jroning umur 61 taun punjul 10 wulan.[1] Dhèwèké dikubur ing Qaushuun, njaba pintu gerbang Qarafah ing al-Suyuth Kairo.[5]

Cathetan Suku[besut | besut sumber]

  1. ^ a b c d e f g h i j k l m n o p q (id)[1] As-Suyuthi (diaksés tanggal 6 Oktober 2011)
  2. ^ a b (id)[2] As-Suyuthi (diaksés tanggal 6 Oktober 2011)
  3. ^ a b (id)[3] As-Suyuthi (diaksés tanggal 6 Oktober 2011)
  4. ^ a b c (id)[4] As-Suyuthi (diaksés tanggal 6 Oktober 2011)
  5. ^ (id)[5] As-Suyuthi (diaksés tanggal 6 Oktober 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=As-Suyuthi&oldid=1082884"