Tembung panyeru

Saka Wikipédia Jawa, bauwarna mardika basa Jawa
Loncat ke navigasi Loncat ke pencarian

Tembung panyeru utawi asring kasebat Tembung panguwuh utawi Tembung sebawa, punika tembung ing Basa Jawi ingkang nggambaraken wedharing raos suka, kagèt, kuciwa, gela, gumun, lan sapiturutipun.

Tuladhanipun: adhuh, ah, hé, lho, lha, o, oh, nah, wah, hah, heh, hus, hi, sokur, horé, walah, tobat, yahud, ta, mbok, jé, kok, dhing, tak.

Sanèsipun ingkang kasebat ing nginggil, wonten ugi tembung panyeru ingkang kasar ingkang kaucap nalika nembé duka, kanthi nambahaken panambang -mu dhumateng pérangan inggih jalmi. Tuladha: ndhasmu, matamu lan sapanungggalipun.

Tembung sabawa[besut | besut sumber]

Tembung sabawa (kata seru) utawa Interjeksi ya iku tembung kang ora duwé teges dhéwé, nanging mratelakake sarasaning atine wong kang ngucapake; dadi wis prasasat ukara.

Tembung iki kena kapérang dadi 6 warna, ya iku:

  • Sabawaning samubarang kang kaprungu. Kayata: thik, thek, thok, ther, dhor, krosak, blug, lsp.
  • Sabawaning samubarang kang katon. Kayata: santiyeng, grudug, blas, lap, nyat, lsp.
  • Sabawaning pangungun (getun). Kayata: wah, tobil, biyang/biyah, toblas, lsp.
  • Sabawaning suka (bungah). Kayata: hore, huse, heee.
  • Sabawaning kaget (ora kanyana). Kayata: lho, lah, dalah, lah dalah, wadhuh.
  • Sabawaning kacuwan (prihatin). Kayata: hus, dhuh, lho, e, o, blahi, lsp.