Pengalaman pribadi

Saka Wikipédia, bauwarna bébas basa Jawa
Crita Pengalaman Pibadi

Pengalaman iku prastawa kang wis dialami. Kabeh wong mesti duwé carita pengalaman pribadi, amarga kabeh manungsa ngalami prastawa ana ing kulawarga, sekolah, utawa masarakat. Pengalaman pribadi iku bisa kang nyenengake utawa nyusahake. Critakake pengalaman pribadi iku luwih angel tinimbang ndongeng. Yen ndongeng iku ora perlu abot anggone mikir lan wedi salah, nanging caritakake pengalaman ora kaya mangkono. Critakake pengalaman iku perlu ngeling- ngeling lan milih salah sijine pengalaman, banjur diandharake ana ing ukara- ukara kang urut. Lumrahe, wong kang ngrungokake carita iku seneng yen dicaritani carita kang lucu, dramatis, aneh, utawa nyengsemake ati. Mula iku, wong kang carita anggone caritakake pengalamane kudu kreatif ngrekayasa supaya caritane luwih menarik lan nyengsemake ati. Saliyane iku, anggone carita kudu gatekake tata kramane basa. Kabeh mesti duwéni pengalaman pribadi kang lucu, nyenengake, utawa gawé susah. Anggone caritakake pengalaman pribadi bisa nganggo basa jawa dialek Jawa Timuran, Banyumasan, Jawa Tengahan, utawa dialek jogja lan Solo, lan liya- liyane. Supaya gampang, carita kang arep kokandharake bisa digawé kerangka dhisik, banjur ing arep kelas koandharake kanthi kreasimu dhewe. Nganggo tembung- tembung lan ukara kang cetha lan bisa nyengsemake, supaya kang ngrungokake padha seneng. Yen wis rampung anggonmu carita, wangsulana pitakon- pitakan marang pertanyaan sing diajukna.[1].

Cathetan Sikil[besut | besut sumber]

  1. ^ (jv) Yatmana, Sudi dkk. Kabeh Seneng Basa Jawa 2 SMA Kelas XI. ISBN 979-746-455-5. Yudhistira.Jakarta. (2005:37, 100)