Ukiyo-e

Saka Wikipédia, Bauwarna Mardika abasa Jawa / Saking Wikipédia, Bauwarna Mardika abasa Jawi
Jujug: pandhu arah, pados
"Fuji Abang" saking buku 36 Pemandangan Gunung Fuji

Ukiyo-e (浮世絵?) inggih punika sebatan teknik cukil kayu ingkang wonten ing Jepang [1] nalika zaman Edo ingkang dipunginakaken kanggé damel dobel lukisan sesawangan, kawontenan alam lan pagesangan padintenan ing masarakat [2]. Wonten ing basa Jepang, "ukiyo" ateges "zaman sapunika," déné "e" ateges gambar utawi lukisan. Istilah ukiyo-e sapunika namung dipunginakaken kanggé lukisan manéka warni (nishiki-e) ingkang dipunasilaken teknik cukil kayu (woodprinting), ananging sejatosipun ing zaman rumiyin istilah ukiyo-e ugi dipunginakaken kanggé lukisan asli ingkang dipungambar mawi kuas.

Sajarah[sunting | besut sumber]

Wiwitanipun, ukiyo-e punika lukisan babagan "ukiyo" (kawontenan zaman) kados gesang ing padintenan, gaya busana lan sanèsipun. Pelukis ukiyo-e kapérang dados kalih aliran utama, inggih punika aliran Kanō lan aliran Tosa. Aliran Kanō sejatosipun sampun kawiwitan saking zaman Muromachi, dene aliran Tosa punika saking zaman Heian. Pelukis ingkang dipunsingkiri saking aliran Kanō lajeng kathah tiyang ingkang ndhèrèk gabung kalihan aliran Tosa.

Periode wiwitan[sunting | besut sumber]

Periode wiiwtan ukiyo-e kalampahan saking Kebakaran besar zaman Meireki dumugi zaman Hōreki. Wujud wiwitan ukiyo-e punika lukisan asli ingkang dipungambar mawi kuas sarta lukisan asil reproduksi teknik cukil kayu mawi tinta satunggal werna (ireng). Ing tengahan dumugi pungkasan abad kaping 17, seniman ingkang nggambar lukisan asli kanggé tèknik cukil kayu dipunwastani Hanshita-eshi (版下絵師 pelukis skétsa?). Hishikawa Moronobu punika salah satunggaling pelukis skétsa ingkang kondhang ing zaman kasebut lan damel buku mawi gambar sarta ilustrasi kanggé buku Ukiyo-zōshi. Salah satunggaling karya Hishikawa Moronobu ingkang kawéntar sanget punika ingkang irah-irahan Mikaeri Bijin-zu (見返り美人図? Wanita ayu nolèh dhateng wingking). Istilah "ukiyo-e" kapisan dipunsebat ing buku Kōshoku Ichidai Otoko (terbitan taun 1682) ingkang dipunserat déning Ihara Saikaku. Wonten ing cariyos dipunandharaken babagan tepas tekuk mawi balung 12 lan mawi hiasan ukiyo-e [2].

Ukiyo-e ingkang rumiyin punika lukisan ireng-putih dados manéka werni awit saking kréasi pelukis ukiyo-e saking Osaka kanthi nama Torii Kiyonobu. Padatanipun werna ingkang dipunginakaken punika tinta abrit kanthi maneka swasana. Lukisan ingkang ngginakaken werna abrit - oranye kados werna bangunan Torii punika dipunsebat Tan-e. Lukisan mawi tinta abrit tua dipunsebat Beni-e, déné Beni-e mawi tambahan 2 utawi 3 werna sanèsipun dipunsebat Benizuri-e[2].

Periode tengahah[sunting | besut sumber]

"Edo no hana" wanita pemain Jōruri karya Kitagawa Utamaro
Lukisan potret Ichikawa Omezō karya Tōshūsai Sharaku

Periode tengahan kanthi tandha wiyosipun Nishiki-e sekitar taun 2 zaman Meiwa dumugi taun 3 zaman Bunka. Nalika taun 1765, kalènder mawi gambar ingkang dipunsebat E-goyomi kondhang ing kalangan penyair haiku ing Edo, saéngga naté wonten pepanggihan kanggé ijolan kalènder mawi gambar. Pelukis ukiyo-e Suzuki Harunobu mengantisipasiminat masarakat kanthi damel ukiyo-e mawi tinta ingkang maneka werna. Seni ukiyo-e dumugi zaman keemasan awit saking teknik cetak warna ukiyoe kanthi full-color. Ing zaman Anei, ukiyo-e ingkang nggambaraken wanita kanthi reaslistik (Bijinga) karya Kitao Shigemasa dados kondhang sanget. Katsukawa Shunshō nggambar lukisan potret aktor kabuki kondhang (Yakusha-e) dumugi mirip sanget kalihan aslinipun. Pelukis ukiyo-e kanthi nama Kitagawa Utamaro nglairaken kathah karya ingkang arupi Bijinga lan Ōkubi-e (lukisan potret setengah awak aktor lan wanita ayu) ingkang detil sanget lan mawi gambar ingkang elegan. nalika taun 2 zaman Kansei pamaréntah medalaken paugeran babagan bahan cithak ingkang matesi peredaran bahan-bahan cithak ing kalangan masarakat [2].

Nalika taun 7 zaman Kansei, bibar sadaya raja kaya gadhahanipun dipunsita déning pamaréntah, penerbit ukiyo-e kanthi nama Tsutaya Jūzaburō gadhah upaya jumeneng malih. Tsutaya Jūzaburō ngempalaken arta kanthi cara nyadé lukisan ukiyo-e karya Tōshūsai Sharaku. Lukisan karya Tōshūsai Sharaku dados kawentar sanget awit saking pose aktor kabuki ingkang tansah dipungambar linuwih sanajan lukisanipun kirang payu. Kempalan lukisan aktor kabuki karya Utagawa Toyokuni ingkang kawéntar minangka Yakusha Butai Sugata-e (役者舞台姿絵? lukisan potret aktor ing nginggilipun panggung) malah langkung payu. Murid-murid Utagawa Toyokuni lajeng damel aliran Utagawa ingkang dados aliran paling ageng wonten ing seni ukiyo-e [2].

Periode lajengipun[sunting | besut sumber]

Periode pungkasan[sunting | besut sumber]

Cathetan suku[sunting | besut sumber]

  1. ^ (en) The Pictures of the Floating World, (dipunakses tanggal 11 Maret 2013)
  2. ^ a b c d e (id) UKIYO-e, Japan Foundation, (dipunakses tanggal 11 Maret 2013)

Pranala njawi[sunting | besut sumber]

Commons-logo.svg
Wikimedia Commons gadhah galeri bab:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ukiyo-e&oldid=1014388"