Tarian tradisional Tiongkok

Saka Wikipédia Jawa, bauwarna mardika basa Jawa
Loncat ke navigasi Loncat ke pencarian

Tari Tradisional Cina utawa ing cendhake ya iku Jogéd Cina (Hanzi: 中国传统舞蹈): koleksi jogédan saka negara China kang wiwitè amarga dadi ritual, nyembah lan khurmat marang Dèwi Mitologi China kaya ta  Master Lu dèning Lu Buwei [1]. Tujuwan agama iku banjur ngalami èwah-èwah dadi kasenengan kanggo para pamaréntah kang bentuké jogèdan kang anggotané para wanita nganti seprènè .[2] China iku sawijining negara kang duwèni suku cacahé 56.[3] Saben suku duwèni budaya uga jogèd kang béda. Jogèdan Tradhisional China iku nggabungaké kabéh prethalan saka jogèdan makaping etnik, Opera Cina, kung Fu lan Opera Rakyat. Asilè saiki awakè dhéwè ngretèni ana Jogèdan Tradhisional Cina uga ngembangakè lan owah-owahan saka atusan taun.

Sajarah[besut | besut sumber]

Zaman Pra-sejarah nganti  Dinasti Zhou[besut | besut sumber]

Cathetan bab jogèd  ing China wis ana wiwit  Dhinasti Zhou kang aranè karamèyan jogèd  ing Shi Jing. Miturut Mitologi Cina telung panguwasa. Gusti allah Fúxī mènèhi wong jala kanggo nyekel iwak lan jogèdan Harpoon. Dewa Shénnóng mulang tetanèn lan tari Memacul, pungkasan Huángdì ngajari jogèd Lawang Maya. Ing  cathetan uga ngandharake jogèd goléki lan tari ing Rasi lintang kanggo kesuburan lan  ngundhuh. Ing kawitan jogèd wis praktèk kanggo keséhatan lan kaslarasan saka pribadhén.[4] Minangka diwiwiti kanggo gabungan jogèdan, nembang lan crita. Iki cikal-bakal saka sandiwara ing China.[2]Kejaba, tari dadi bagéyan saka militèr upacara lan ritual agama.[2]

Dinasti Han[besut | besut sumber]

Ing Dinasti Han , jogèd  akèhé saka obahing tetanèn,  pekarangan utawa panahan manuk. Kajaba iku jogèd  saka dinasti iki akèh saka pranti nyandhang saben dinten kaya lap tangan, sumpit, utawa payung. nggone nambah kangélan saka tari amarga wong jogèd kang dibutuhaké kanggo obahing jogèd lan pribadi perlu saben dina nggunakakené kuwi angèl. Fitur khusus saka tari iki dinasti gerakan mlumpat kang isih akeh prakték ing akeh tari kanggo dina iki.

Confucius, rada kuciwa, filsuf ing dinasti Han Wétan mulang sing wong kudu nggunakake dawa lengen klambi kanggo nutupi tangan.[2] Doctrine sing pungkasanipun applied ing sawetara nari.[2] Kaya Tari Ta Ge saka dinasti Tang utawa Zhumu Langma kang ciri khas saka pangagemanén nggunakake kantong klambi dawa dangling kanggo dhengkul.[5][6] Ing tari Zhumu Dawa admired gunung Everest lan jaya saka China, wis gerakan-gerakan lan goyang mati lengen klambi kanggo cocog ing irama.[6]

Ing Dinasti Tang[besut | besut sumber]

China ing wayah Dinasti Tang ngrasakaké ijol-ijolan budaya gedhén. Iki ndadékaké mlebuné musik lan jejogèdan saka negara liya. Atusan wong nekani sekolah jogéd kanggo ketemu utawa duwèni kabutuhan kang padha ya iku  joged. Budaya iku banjur digawa menyang Jepang lan Korea liwat ijol-ijolan budaya. 

Rèferènsi[besut | besut sumber]

  1. (Inggris)Chinese Dance in History, Association For Asian Research. Diakses pada 30 Maret 2010.
  2. a b c d e (Inggris)CHINESE DANCE, Facts and Details. Diakses pada 30 Maret 2010.
  3. (Inggris)The attributes and artistic elements of Chinese dances , China Insight. Diakses pada 30 Maret 2010.
  4. ((ing basa Inggris))Confucius,Washington State University: World Culture. Diakses pada 30 Maret 2010
  5. (ing basa Inggris)Ta GeCultural China. Diakses 7 April 2010
  6. a b (ing basa Cina)Penghargaan Hasil Seni Tari Suku Minoritas Zhumu Langma 《珠穆朗玛》中国民族民间舞作品赏析Chinesedance.cn.Diakses 7 April 2010