Toyo Ito

Saka Wikipédia Jawa, bauwarna bébas abasa Jawa
Toyo Ito
Toyo Ito 2009.jpg
Ito nalika sasi April 2009.
Lair (1941-06-01) 1 Juni 1941 (umur 75)
Keijō, Koréa Jepang
(saiki Seoul, Koréa Kidul)
Bangsa Jepang
Almamater Univèrsitas Tokyo
Bebungah Bebungah Pritzker (2013)

Toyo Ito (伊東 豊雄 Itō Toyoo?, lair 1 Juni 1941; umur 75 taun) iku arsitèk Jepang sing ditepungi minangka panggagas arsitèktur konsèptual, sing ngupaya kanggo ngèksprèsikaké donya fisik lan virtual sacara bebarengan. Ito iku tokoh arsitèktur kondhang sing ngembangaké gagasan kontèmporèr "kutha simulasi", lan dianggep minangka salah sawijining arsitèk sing paling inovatif lan duwé prabawa ing donya.[1]

Nalika taun 2013, Ito kanugrahan Bebungah Pritzker, sawijining bebungah arsitèktur sing paling pinunjul.[2] Sadurungé, Ito wis dianggep minangka kandhidhat kuwat panggayuh Pritzker sakwéné sepuluh taun pungkasan.[3]

Karya[besut | besut sumber]

Sumber:[4]

  • 1976 – The U House (omah kanggo seduluré)
  • 1984 – Silver Hut (omah pribadi Ito)
  • 1986 – Tower of Winds, Yokohama
  • 1991 – Yatsushiro Municipal Museum
  • 1994 – Old People's Home ing Yatsushiro
  • 2001 – Sendai Mediatheque: komplèks perpustakaan, galeri seni, studio film lan café.[5]
  • 2002 – Paviliun Serpentine Gallery ing Kensington Gardens, London
  • 2002 – Paviliun Bruges
  • 2004 – Matsumoto Performing Art Center, Matsumoto
  • 2004 – Gedhung Omotesandō, Tokyo
  • 2006 – Taichung Opera International Competition ing Taiwan
  • 2006 – Meiso no Mori Municipal Funeral Hall Kakamigahara-shi, Gifu, Jepang
  • 2006 – VivoCity Singapura ing HarbourFront
  • 2007 – Perpustakaan Tama Art University, Tokyo
  • 2008 – World Games Stadium ing Kaohsiung, Taiwan
  • 2008 – Villa kanggo proyèk arsitektural Chilean, Ochoalcubo.
  • 2008 – Huge Wine Glass ing Pescara[6][7])
  • 2009 – Suites Avenue Building, Barcelona, Spanyol
  • 2009 – Torre Realia BCN lan Hotèl Porta Fira, L'Hospitalet de Llobregat, Barcelona, Spanyol
  • 2011 – Toyo Ito Museum of Architecture, Imabari-shi, Ehime, Jepang
  • 2011 – Ken Iwata Mother and Child Museum, Imabari, Ehime, Jepang

Galeri karya[besut | besut sumber]

Bebungah[besut | besut sumber]

  • 1986 – Bebungah Institut Arsitèktural Jepang kanggo Silver Hut
  • 1992 – Bebungah Arsitèktur Mainichi kanggo Yatsushiro Municipal Museum
  • 1997 – IAA 'interach ‘97' Grand Prix of the Union of Architects ing Bulgaria
  • 1998 – Bebungah saka Kamentrian Seni lan Pendhidhikan Jepang
  • 2000 – Bebungah Arnold W. Brunner Memorial jroning arsitèktur saka American Academy of Arts and Letters
  • 2001 – Bebungah Emas Japanese Good Design Award
  • 2006 – RIBA Royal Gold Medal
  • 2008 – Bebungah Frederick Kiesler kanggo Arsitèktur lan Seni
  • 2009 – Bebungah Asahi
  • 2010 – Praemium Imperiale
  • 2013 – Bebungah Pritzker kanggo arsitèktur

Réferènsi[besut | besut sumber]

  1. ^ "Toyo Ito, interview". Designboom. Dijupuk 18 November 2009. 
  2. ^ Francescani, Chris (17 March 2013). "Japanese architect Toyo Ito awarded 2013 Pritzker prize". Reuters. Dijupuk 17 March 2013. 
  3. ^ Christopher Hawthorne (17 March 2013). "Japanese architect Toyo Ito, 71, wins Pritzker Prize". LA Times. Dijupuk 17 March 2013. 
  4. ^ "Projects". Toyo Ito & Associates. Dijupuk 18 March 2013. 
  5. ^ "Sendai Mediatheque (Actar, Barcelona)". Actar.com. Dijupuk 18 March 2013. 
  6. ^ "Pescara, si spacca la fontana di Toyo Ito" (ing italian). corriere.it. Dijupuk 16 February 2009. 
  7. ^ "Calice rotto, il Comune fa causa alla Clax" (ing italian). ilcentro.it. Dijupuk 5 May 2011. 

Pranala njaba[besut | besut sumber]

Cithakan:Pritzker Prize Winners


Ana loop cithakan: Cithakan:Persondata

Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Toyo_Ito&oldid=1099232"