Ibadah

Saka Wikipédia Jawa, bauwarna bébas abasa Jawa

Ibadah utawa Ibadat iku sawijining tembung sing dijupuk saka basa Arab. Maknané ya iku:

  1. lelaku utawa pratélan bekti marang Gusti Allah utawa Tuhan sing didhasari déning paugeran agama.
  2. kabèh usaha lair lan batin miturut printah agama sing kudu dituruti pameluké.
  3. upacara sing magepokan karo agama.

Ibadah miturut Al Quran[besut | besut sumber]

Pangertèn ibadah bisa tinemu liwat pemahaman:

  1. Kasadharan nganut agama duwé konsekwènsi manungsa kudu ngawula marang Pangéran. Sajeroning ajaran Islam manungsa iku diciptakaké kanggo ngawula marang Allah, utawa nglakoni ibadah marang Allah (Adz-Dzaariyaat QS. 51:56).
  2. Manungsa sing nglakoni urip ngayahi ibadah marang Allah iku ora liya manungsa sing ana ing shiraathal mustaqiem utawa dalan sing lempeng (Yaasiin QS 36:61)
  3. Déné manungsa sing ngugemi marang apa sing diwahyokaké Allah, mula dhèwèké ana ing shiraathal mustaqiem utawa dalan sing lempeng (Az Zukhruf QS. 43:43).

Kanthi mangkono apa sing disebut manungsa urip ngayahi ibadah marang Allah iku manungsa sing sajeroning nglakoni uripé tansah ngugemi wahyu Allah. Dadi pangertèn ibadah miturut Al Quran ora mung kawates marang apa sing disebut ibadah mahdhah utawa Rukun Islam waé, nanging cukup jembar ing sakabèhing aspèk kauripan lan anané wahyu Allah sing kanggo paugeran. Ibadah minangka pangabektine manungsa marang Allah, konsekuensi saka tauhid rububiyah kang wajib diugemi saben wong Islam. Pangibadahan kang wujud laku ritual (ibadah mahdhoh) kaya ta salat, zakat, wudhu/sesuci, pasa, kaji, umroh, mragad kewan lan kurban kabèh wis ana aturane ing al-Quran lan hadis sakabehane sahengga anggoné manungsa nglakoni pangibadahan-pangibadahan iku mau ora kena nambah, nyuda, ngowahi wilangan, wektu, urutan, sipat, wacan, tatacara lang panggon kang wis diterangake. contoné :

  • Salat magrib cacah rekangate ana telu, ora kena ditambahi dadi papat utawa disuda dadi loro rekangat
  • wayahe salat magrib ya iku sawisé sumurupe srengéngé nganti ilange teja ing langit sisih kulon, ora kena kaleksanakake ing wektu ésuk utawa awan
  • salat magrib kaleksakake sadurungé salat isya, mula sanajan disalat jamak karo salat isya, salat magrib tetep kaleksanakake sadurungé isya
  • wacan salat migunakaké basa arab, mula ora sah manawa salat kanthi wacan basa jawa utawa basa saliyané arab
  • nalikane salat, kahanan awak kudu suci lan salat katindakake kanthi tatacara kang wis tetep
  • kaji kaleksanakake ing kutha Mekkah ing sasi Besar/Dzulhijah, ora bisa kaleksanakake ing wektu lan papan liya.

Tumindak ngowahi, nambah utawa nyuda tatacaraning ngibadah diarani laku bid'ah.

Syarat tinampane ngibadah ing ngarsane Allah[besut | besut sumber]

Allah paring dhawuh ing Surat al-Kahfi : 110 Sopo wonge kang ngarep-arep ketemu Pangerane mula dhèwèké kudu anglakoni ngamal kang sholeh lan ora nyekuthokake Panjenengane kelawan opo baé ing dalem ngibadah Imam Ibnu Katsir anggoné paring tafsir marang ayat iki nerangake manawa amal sholeh ya iku sarengat kang den tetepake Allah, lan ora nyekuthokake Allah ya iku amalan diniyatake kanggo golèk wajah Allah, yo iki karo-karone rukun amal kang bakal tinampa ing ngarsane Allah (delengen Tafsir al-Qur’an al-’Azhim [5/154]) Mengenal Hakekat ibadah Saka keterangan ing nduwur, syarat tinampane ngibadah ana loro, ya iku :

  1. kaleksanakake miturut sarengat, lan
  2. ikhlas