Cariyos rakyat Jepang

Saka Wikipédia Jawa, bauwarna bébas abasa Jawa
Le lourd panier (1892), de la série Trente-six fantômes, par Tsukioka Yoshitoshi
Les fantômes, v. 1850, par Kuniyoshi Utagawa

Cariyos rakyat Jepang inggih punika cariyos saking folklor lisan ingkang lahir lan bérèdar ing kalangan rakyat Jepang. Istilah ingkang dipunginaakèn ing Jepang ing literatur ingkang dipuntèrbitakèn sak sampunipun zaman Meiji ngantos wiwit zaman Showa inggih punika minwa, mindan, utawi ritan (carita rakyat), kōhi (carita ingkang kasèrat ing watu), densetsu (legenda), dōwa (carita anak), otoginabashi (dongeng fantasi), lan mukashibanashi (carita zaman dulu), lan sanèsipun[1]

Jinis[besut | besut sumber]

Sècara garis agèng, carita rakyat Jepang adèdasar isi lan bèntuk dipunpèrang dados 3 kèlompok: carita zaman dulu (昔話 mukashibanshi?), legenda (伝説 densetsu?), lan carita masyarakat (世間話 sekembanashi?).

Cerita zaman kapengker[besut | besut sumber]

panggenan carita lan tokoh-tokoh ing carios asifat fiktif, ananging waci kedadosan inggih punika masa ingkang kapungkur ingkang boten dipunjlentrehake secara pasti. Ciri khas inggih punika tembung "mukashi" utawi "mukashi, mukashi" (zaman dulu kala) ingkang dipunginaaken kangge ukara pambuka . ukara ing pambuka asring dipunginaaken tembung "attasōna" atau "atta to sa" ingkang maknanipun "konon" utawi "kabaripun miturut tiyang zaman kapengker". Cerita asring dipunpungkasi kaliyan ukara "Dotto harai" ingkang maknanipun "Tamat" utawi "Mereka bahagia selamanya". Tiyang nelayan ingkang asmanipun urashima tar mbantu kawanan turtles dados disiksa bocah-bocah. Minangka ucapan matur nuwun supados mbantu, kurakura tar mendet berkunjung ing laut palace. Menawi naik kura kura, tar laut kesah ing istana ingkang ing laut lantai. Sana, tar kapanggih ing istana dainty laut putri asmanipun putri oto. Kadasta mimpi, dipunsertai tar putri auto ngantos pinten-pinten dinten. Ngantos pungkasanimh tar nggadahi gegayutan arep wangsul.[2] Pencarita ingkang boten ningali perlu kangge yakinaken pamirengan menawi carios ingkang dipunandaraken leres-leres kedadosan. kasunyatan carios boten dipunmangertosi pasti, ananging kemungkinan ageng bten nate kedadosan .

pinten-pinten judul carita zaman kapengker:

Legenda[besut | besut sumber]

Isi cariyos umumipun babagan kepercayaan, lan prekawis babagan asal-usul panggenan, bangunan, kuil, désa, pohon, batu, mata toya, gunung, utawi bukit ingkang dipunpercaya tiyang dados nate wonten .Sanesipun punika, isi carita saged arupa legenda sejarah, tokoh sejarah, asal-usul adat istiadat, lan hal-hal tabu. Tokoh, wekdal, lan panggenan dipuncariyosaken kaliyan pasti.

Tokoh utama biasanipun inggih punika tokoh sejarah ingkang nyata-nyata wonten kadasta Kobo Daishi, Minamoto no Yoshitsune, tokoh ingkang kalah perang lan minggat kangge sembunyi (ochūdo), utawi golongan hantu (Yōkai) kadasta oni, tengu, dan kappa. Pencarita kedhik ingkang mirengake percaya kaliyan cariyos ingkang dipuntuturaken, lan dados tiyang percaya bahwa cariyos ngandut kebenaran. Pinten-pintwn judul legenda saged dipungolongaken dados cariyos carita zaman kapungkur:

Cerita masyarakat[besut | besut sumber]

Isi carita arupa désas-desus babagan tokoh ingkang misuhur, keluarga, utawa désa. Sanesipun punika, carita saged arupa "kisah nyata" saking kedadosan ing dinten-dinten dipunlampahi piyambakan déning tiyang ingkang nyariosaken (tuladhanipun pengalaman ningali hantu), carita aneh, carita lucu, utawi carita erotis. Cerita kedhah sampun dipuntuturaken secarakaulang-ulang, lan boten kalebet gosip sewaktu ngobrol ingkang umumipun namung dipuncariyosaken sepisan . Tiyang ingkang nyariosaken ngaku piyambakipun ngelampahi piyambakan kedadosan ingkang dipuncariosaken, utawi nuturaken kisah ingkang miturutipun leres-leres nate kedadosan . Sanesipun tiyang ingkang sampun nyariosaken, tokoh utama saged arupa tetangga, sanak keluarga, utawi tepanganipun. Legenda urban saged dipunsebat carita masyakarat zaman modern. Sumber saking carita mulut ing mulut biasanipun pengelana ingkang bepergian saking setunggal panggenan ing panggenan sanes ,utawi tiyang désa ingkang merdamel ing kota.

Cathetan Suku[besut | besut sumber]

  1. ^ Nihon minwa no kai (ed.) (1991). Guidebook nihon no minwa. Tokyo: Kodansha. ISBN 4062045958. 
  2. ^ http://www.kaorinusantara.web.id/forum/showthread.php?t=15524(dipununduh Tanggal 24 Januari 2013)

Pranala[besut | besut sumber]

Cithakan:Japanese folklore long