Pangeran Eugene saking Savoia

Saka Wikipédia, Bauwarna Mardika abasa Jawa / Saking Wikipédia, Bauwarna Mardika abasa Jawi
Langsung menyang: pandhu arah, pados
Pangeran Eugene saking Savoia
Pangeran Eugene saking Savoia

Pangeran Eugene saking Savoia déning Jacob van Schuppen


Lair 18 Oktober 1663
Hôtel de Soissons, Paris
Tilar donya 21 April 1736 (umur 72)
Wina

Pangeran Eugene saking Savoia (François Eugène; 18 Oktober 1663 – 21 April 1736), minangka salah sijining komandan militèr sing paling suksès ing sajarah Eropa modern, sing munggah ing tingkat paling dhuwur negara ing istana kerajaan Wina. Lair ing Paris saka kulawarga aristokrat Wangsa Savoia, Eugene urip ing sekitar istana Raja Prancis Louis XIV saking Prancis. Adedasar fisik lan sikape sing ringkih, Pangeran wiwité disiapaké kanggo makarya ing njero gereja, ananging ing umur 19 taun panjenengané mutusaké kanggo makaryo ing bidang militer. Ditolak déning Louis XIV kanggo kerja ing pasukan Prancis, Eugene pindah ing Austria lan pindah loyalitas menyang Wangsa Habsburg.

Gambar Eugene saking sekolah Godfrey Kneller, 1712.

Ana enem dekade, Eugene nglayani 3 Kaisar Romawi Suci: Leopold I , Joseph I, lan Charles VI. Panjenengané sing kapisan ndeleng aksi nglawan Turki ing Perang Wina nalika taun 1683 lan salanjuté Perang Turki Agung, sadurungé makarya ing Perang Sangang Taun, mèlu perang bareng karo seduluré, Adipati Savoia.

Silsilah Pangeran Eugene. Eugene ora nikah lan ora nduwèni keturunan.

Ananging, ketenaran Pangeran diamanaké kanthi kamenangan penting nglawan Turki ing medan Perang Zenta nalika taun 1697, sing ngasilaké ketenaran ing kab Eropah. Eugene majukaké karire sasuwéné Perang Suksesi Spanyol lan panjenengané gabung karo Adipati Marlborough ngamanaké kamenangan nglawan Prancis ing medan Perang Blenheim (1704), Perang Oudenarde (1708), lan Perang Malplaquet (1709); panjenengané ngentukaké jenjang kasuksesané luwih lanjut ing perang minangka Komandan Kerajaan ing Italia lor, luwih-luwih ing Perang Turin (1706). nggawé rasa anyel nglawan Turki ing Perang Austro-Turki taun lan nggawé konsolidasi kanggo reputasiné kanthi kamenangan-kamenangan ing medan Perang Petrovaradin (1716), lan Pengepungan Belgrade (1717) ing Belgrade (1717).

Sasuwéné pungkasaning taun 1720 pengaruh lan kauletan diplomasi Eugene wes kasil ngamanake kakuasaan Kaisar ing masalah dinastiné karo kakuasaan Bourbon; ananging ringkihe fisik lan mentalé nalika mangsa tuané nggawé panjenengané dadi kurang suksès minangka kepala komandan pasukan ing mangsa konflik sing pungkasan, yaiku Perang Suksesi Polandia. Ananging ing Austria reputasi Eugene tetep ora bisa ditandingi. Sanadyan pirang-pirang opini bedha, ananging kanggo karakter ora ana pradul masalah prestasi sing gedhé: panjenenané nulung kanggo nylametaké Kerajaan Habsburg saka Prancis; panjenengané mecahaké kulon lan nyurung Turki, mbebasaké Eropah Tengah sawisé seabad setengah penjajahané Turki; lan panjenengané minangka salah sijining pelindung seni paling élok sing warisan bangunané bisa dideleng tekan dina iki ing Wina. Eugene tilar donya nalika turu ing griyané tanggal 21 April 1736, yuswa 72 taun.

Wiwitaning urip (1663–99)[sunting | sunting sumber]

Hôtel de Soissons[sunting | sunting sumber]

Pangeran Eugene lair ing Hôtel de Soissons, Paris tanggal 18 Oktober 1663. Sanadyan panjenengané salah sijining pangikut Raja Louis XIV saking Prancis, wong tuwané Eugene asale saka kulawarga Italia: ibune, Olympia Mancini, minangka salah sijining ponakan Kardinal Mazarin sing panjenengané gawa menyang Paris saka Roma nalika taun 1647 kanggo panjenengané, lan ing tingkat sing luwih endek, kepengenan panjenengané kabèh. Kulawarga Mancini digedhèkaké ing Palais-Royal bareng karo Louis XIV sing enom, kanthi Olympia sing mbina hubungan sing cedak. Panjenengané kapeksa ngrasakaké kuciwa nalika kesempatané dadi ratu mung lewat, lan ing taun 1657 Olympia nikah karo Eugene Maurice, Pangeran Wangsa Savoia, salanjute Pangeran Soissons. Bareng panjenengané nduwèni 5 putra (Eugene yaiku putra sing ragil) lan 3 putri, ananging ora ana saka wong tuwané sing ngentèkaké wektu bareng karo anak-anaké: bapaké, salah sijining prajurit sing gagah ing njero pasukan Prancis sing ngentèkaké wektuné kanggo kampanye, lan semangat Olympia kanggo intrik istana sing artiné anak-anak mung éntuk perhatian sing cilik saka ibuné.[1]

Hôtel de Soissons, papan kalairan Eugene. Diukir déning Israel Silvestre sekitar taun 1650.

Raja tetep kaiket kanthi kuat ing Olympia saingga akèh sing percaya menawa panjenengané kabèh yaiku pasangan sing pada senengé;[2] ananging kalicikané akhiré nyèrèt ing arah tilar donyané. Sawisé kelangan rasa percaya saka istana Olympia sing mbalik ing Catherine Deshayes (sing dikenal minangka La Voisin), lan seni-seni ilmu hitam lan astrologi. Hubungan kuwi fatal. Anggoné melu ing njero affaire des poisons lan rasa was-was saiki teka nalika prastawa tilar donyané garwané sing cepet ing taun 1673, lan uga anggoné mèlu ing salah sijining komplotan kanggo mateni raja piyambak. Apa waé sing bener saka Olympia, ketimbang ngadepi hukum, panjenengané akhiré mlayu menyang Prancis ing daerah Brussel nalika wulan Januari 1680, ninggalaké Eugene ing momongané ibu lan bapaké, Marie de Bourbon, lan putriné, Puteri Pewarisé Baden, ibu Pangeran Louis saking Baden.[3]

Max Emanuel (1662–1726) déning Joseph Vivien. Pamilih Bayern guru kapisan Eugene sadurungé dadi lawané ing medan Perang Suksesi Spanyol.
Perang Zenta déning Jacques Parrocel.

Wiwit panjenengané umur 10 taun Eugene digedèkaké kanggo makarya ing njero gereja; pilihan pribadhi Raja, miturut keputusan amarga ringkihe fisik lan mentalé. Wés genah penampilan Eugene ora ana sing dibanggakaké – "Panjenengané ora nduwèni rai sing apik …" tulis Adipati Wanita Orléans, "Dibenaraké menawa matané ora elek, ananging irungé ngrusak rainé; panjenengané nduwèni rong untu sing gedhé lan ketok terus."[4] Ing wulan Februari 1683, Eugene nggawé kulawargané kaget nalika panjenengané ngumumaké niaté gabung ing militer. Saiki Eugene sing umuré 19 taun nglamar langsung menyang Louis XIV kanggo dadi kepala salah sijining kantor Prancis, ananging Raja sing ora nduwèni rasa percaya tumrap keturunan Olympia wiwit panjenengané mlayu, nolak lamaran kasebut. "Kepenginan kuwi prasojo, ora njaluk banget" lanjuté. "Ora ana wong sing naté ndeleng aku kanthi tatapan sing kemaki kyo mangkono."[5] Ditolak kanggo makarya ing Prancis, Eugene mutusaké kanggo makarya ing luar negeri. Salah sijiné sedulur Eugene, Louis Julius, wés gabung ing servis militer taun sadurungé, ananging panjenengané tilar donya amarga dipateni nalika paprangan nglawan Turki ing taun 1683. Nalika berita babagan tilar donyané tekan ing Paris, Eugene mutusaké lungo menyang Austria kanthi pengarep bisa njupuk alih komando seduluré. Babagan kasebut udu minangka keputusan sing biasa: seduluré, Louis saka Baden, wés dadi jenderal pemimpin ing pasukan Kerajaan, mangkono uga sedulur adohe, Maximilian Emmanuel, Pamilih saka Bayern. Ing salah sijining wengi tanggal 26 Juli 1683, Eugene ninggalaké Paris menyang étan.[6]

Gambar Kastil Buda ing taun 1686 déning Gyula Benczúr.
Photo Pangeran Eugene saking Savoia (1663–1736) sekitar taun 1700. Flemish School.
Pangeran Eugene nyeberangi Alpen ing taun 1701. Ukiran tembaga sing nduwé warna.
Adipati Marlborough nemoni Pangeran Eugene saking Savoy, sawisé kamenangan ing Blenheim déning Robert Alexander Hillingford.
Pangeran Eugene ing Perang Austro-Turki. Artis: Jacob van Schuppen.
Eugene ing Paprangan Belgrade 1717. Artis: Johann Gottfried Auerbach. Paprangan kasebut minangka kamenangan sing pungkasan Eugene.
Sawisé kamenangan ing lor Italia, Eugene perang luwih-luwih ing Negara-negara Ngisor sasuwéné Perang Suksesi Spanyol.

Perang Suksesi Polandia[sunting | sunting sumber]

Nalika taun 1733 Raja Polandia lan Pamilih Sachsen, Augustus II tilar donya. Ana rong calon pewarisé: kapisan, Stanisław Leszczyński, bapak maratuwa Louis XV; kaloro, putra Pamilih Sachsen, Augustus, sing didukung dening Rusia, Austria, lan Prusia. Suksesi Polandia wés mènèhi kepala menteri Louis XV, Fleury, kesempatan kanggo nyerang Austria lan njupuk Lorraine saka Prancis Stephen. Kanthi upaya kanggo ngentukaké dukungan Spanyol, Prancis ndukung suksesi putra-putra Elisabeth Farnese ing wilayah-wilayah Italia luwih adoh.[7]

Pangeran Eugene déning Jan Kupecký.
Adipati Marlborough (1650–1722) dening Adriaen van der Werff. Eugene dadi kepala komandan Sekutu sawisé Marlborough dibubaraké taun 1711.

Eugene anggoné mèlu Perang Suksesi Polandia minangka Présidhèn Kanselir Perang Kerajaan lan kepala komandan pasukan, ananging panjenengané cacat ing kualitas pasukané lan kekurangan dana; saiki nalika yuswané 70 taun, Pangeran uga diwènèhi tanggungan yaiku keselé fisik sing cepet lan kekuatan mental. Prancis ngumumaké perang karo Austria tanggal 10 Oktober 1733, ananging tanpa dana saka Kekuatan Maritim – sing kanthi Perjanjian Wina, tetep netral ing sasuwené perang –Austria ora bisa nyéwa pasukan sing dibutuhaké kanggo mbiayai serangan kampanye. "Bahaya kanggo monarki," sing ditulis Eugene kanggo Kaisar ing wulan Oktober, "ora digedhek-gedhekake".[8] Ing pungkasan taun pasukan Prancis-Spanyol wes ngrebut Lorraine lan Milan; ing wiwitaning taun 1734 pasukan Spanyol wés njupuk Sisilia.

Mapane Eugene ing Stadtpalais, Wina, papan sing dinggo nglakoni pirang-pirang usaha bisnisé.

Eugene mimpin ing Rhine nalika wulan April 1734, ananging jumlahé kalah gedhé lan panjenengané kapeksa mbela dhiri. Ing wulan Juni Eugene mangkat kanggo mbrantas Philippsburg, ananging semangat rjuang lan energine saiki wés ilang. Sing ngancani Eugene yaiku Frederick sing Agung sing enom, sing dikirim dening bapake kanggo sinau seni perang. Frederick sinau akèh saka Eugene, ngelengaké menawa ing dina salanjuté utangé sing gedhé tumrap guru Austriané, ananging pangeran Prusia kaget tumrap kahanan Eugene, sing salanjuté nulis, "awake isih ning kunu ananing jiwane wes lunga."[9] Eugene nlakoni kampanye liyane ing taun 1735, pisan manèh nguyak strategi defensif sing mlebu dinalar ing sumber daya sing kawates; ananging memoriné sing cendek saiki ora ana, lan pengaruh politike ilang kabèh – Gundaker Starhemberg lan John Bartenstein saiki dominasekake konferensi ing papane. Ananging untungé Charles VI Fleury nduweni tekad kanggo mbatesi lingkup perang, lan ing wulan Oktober 1735 panjenengané diwenèhi wiwitaning prastawa damai kanggo Kaisar.[10]

Charles VI (1685–1740), déning Johann Gottfried Auerbach. Eugene nglayani Kaisar Charles VI sasuwéné 25 taun ing pungkasaning uripé.

Kauripan pribadhi lan tilar donyane[sunting | sunting sumber]

Gambar Pangeran Eugene saking Savoia dening Jan Kupecký. Kethok ing pungkasan abad tengah.

Sasuwéné 20 taun sing pungkasan saka uripé, Eugene nduwèni hubungan karo salah sijining wanita sing jenengé, Eleonora Batthyány.[11] Akèh saka kenalan panjenengané kabèh tetep spekulatif (Eugene ora naté nyebutaké panjenengané ing saben-saben surat-suraté nalika panjenengané isih urip), lan ora ana tanda hubungan seksual, sanadyan panjenengané kabèh urip kanthi pisah diplomat asing yakin menawa Eleonora gundiké. Eugene lan Eleonora yaiku kanca konstan, ketemuan kanggo mangan wengi, resepsi lan main kertu mèh pendak dina tekan tilar donyané. Kanca-kanca liyané Eugene kayata duta kepausan, Silvio Domenico Passionei, sing kaya kulawarga isih ora cukup. Ponakan siji-sijine sing isih urip, Emmanuel, putra seduluré Louis Thomas, Eugene ngatur prastawa nikahané karo salah sijining putri Pangeran Liechenstein, ananging Emmanuel tilar donya amarga cacar ing taun 1729. Kanthi tilar donyané putra Emmanuel taun 1734, ora ana kerabat cedak lanang sing éntuk warisan gelaré. Amarga kuwi sedulur cedaké yaiku salah sijining putri sing nikah karo Louis Thomas, Putri Anna Maria Victoria saking Savoia, sing ora naté ketemu karo Eugene, lan mung berita èlèk sing dirungokaké tumrap panjenengané, panjenengané ora nduwèni usaha kanggo nglakoni apa-apa.[12]

Eugene bali ing Wina saka Perang Suksesi Polandia ing wulan Oktober 1735, kesel lan lemes; nalika Maria Theresa lan Francis Stephen nikah ing wulan Februari 1736 Eugene lara lan ora iso teka. Sawisé main kertu ing papan Pangeran Wanita Batthyány ing wektu soré tanggal 20 April panjenengané bali ing griyané ing Stadtpalais. Nalika pelayané nyoba nangekaké ing wektu ésuk, tanggal 21 April 1736, Pangeran Eugene ditemokaké tilar donya sawise keselek ing tenggorokane, kemungkinan kena penyakit Radang paru-paru. Ati Eugene dikubur bareng kulawargané ing Turin. Jenazahé digawa kanthi perjalanan sing suwé menyang Katedral Santo Stephanus, ing kunu panjenengané dikubur ing njero Kreuzkapelle.[13]

Nglindungi seni[sunting | sunting sumber]

Opah Eugene amarga kamenangané, bagiané saka rampasan, pendapatané saka biara ing Savoy, lan penghasilan tetepé saka kantor-kantor Imperial lan gubernur, nggawé panjenengané bisa mènèhi kontribusi lanskap arsitektur barok.[14] Eugene ngentèkaké sebagian gedhé uripé ing Wina ing Istana Mangsa Rendengé, Stadtpalais, sing dibangun déning Johann Bernhard Fischer von Erlach. Istana kasebut minangka papan resmi lan griyane, ananging kanthi alesan spekulatif sing nyebabaké hubungan antarané Pangeran lan Fischer mandek sadurungé bangunan kuwi rampung, ora ndukung Johann Lukas von Hildebrandt minangka arsitek utamane.[15] Eugene sing kapisan nggunakaké Hildebrandt kanggo ngrampungaké Stadtpalais sadurungé mrintahaké panjenengané kanggo nyiapaké rencana istana ing pulau Danubia ing Ráckeve. Wiwit taun 1701 gedung iki mbutuhaké wektu 20 taun kanggo ngrampungaké, ananging, mungkin amarga pemberontakan Rákóczi, Pangeran kethok mung nekani panjenengané pisan - sawisé prastawa pengepungan Belgrade ing taun 1717.[16]

Belvedere sing duwur, Wina.

Anggone dibiji[sunting | sunting sumber]

Monument Eugene ing Heldenplatz, Wina, dening Anton Dominik Fernkorn.

Napoleon I mbiji Eugene minangka salah siji saka pitu komandan sing élok ing sajarah.[17] Sanadyan salanjuté para kritikus militer ora setuju kanthi biji kuwi, Eugene bisa kasebut minangka jenderal paling gedhé Austria.[18] Panjenengané dudu salah sijining inovator militer, ananging panjenengané nduwenèni bakat kanggo nggawé sistem kerja sing apik. Panjenengané pinter minangka panyelenggara, strategi dln taktik, percaya keunggulan paparangan lan kemampuané kanggo ngrebut ing wektu sing pas kanggo nggawé serangan kanthi sukses.[18] "Babagan sing penting." sing ditulisaké dening Maurice de Saxe ing njero Reveriesé, yaiku kanggo ndeleng kesempatan lan ngerteni piyé cara migunakaké. Pangeran Eugene nduwèni kualitas kasebut luwih-luwih ing seni perang lan sing minangka wong sing paling dhuwur pikirané utawa jenius."[19] Fluiditas iki yaiku kunci menangé perang ing Italia lan perang nglawan Turki. Ananging ing Negara-negara ngsior, luwih-luwih sawisé paprangan Oudenarde ing taun 1708, Eugene, kaya seduluré Louis saka Baden, luwih main aman lan nggawé strategi kanthi konservatif ngepunga lan nahan ing jalur pasokan. Sawisé upaya ing Toulon taun 1707, panjenengané uga dadi waspada kanthi gabungan/operasi laut. Déning sajarawan Derek McKay, kritik utamané minangka salah sijining jenderal ing njero warisané yaiku - panjenengané ora ninggalaké sekolah perwira utawa tentara sing bisa nduwèni fungsi tanpa panjenengané.[18]

Patung Eugene ing Kastil Buda, Budapest, Hongaria.

Deleng uga[sunting | sunting sumber]

  • Prinz Eugen, der edle Ritter
  • Several ships have been named in Eugene's honour: Prinz Eugen.
  • A commemorative coin (Euro gold and silver commemorative coins (Austria)) using the effigy of Prince Eugene as the main motif was issued in 11 September 2002.
  • World War II Schutzstaffel division: 7th SS Volunteer Mountain Division Prinz Eugen.

Silsilah[sunting | sunting sumber]

Cathetan sikil[sunting | sunting sumber]

  1. ^ McKay: Prince Eugene of Savoy, 9–10
  2. ^ Somerset: The Affair of the Poisons: Murder, Infanticide and Satanism at the Court of Louis XIV, 252
  3. ^ McKay: Prince Eugene of Savoy, 9
  4. ^ Henderson: Prince Eugen of Savoy, 9
  5. ^ Heer: The Holy Roman Empire, 228. This was a clear infringement of taboo which Louis could not tolerate. Other reasons are also speculated. Louvois, Louis' secretary of State for War, detested Eugene's mother after she had rejected a proposed marriage between her daughter and his son.
  6. ^ Heer states Eugene's departure date was 21 July.
  7. ^ Simms: Three Victories and a Defeat: The Rise and Fall of the First British Empire, 231; McKay & Scott: The Rise of the Great Powers: 1648–1815, 141
  8. ^ Henderson: Prince Eugen of Savoy, 278
  9. ^ McKay: Prince Eugene of Savoy, 239
  10. ^ McKay: Prince Eugene of Savoy, 240
  11. ^ There was one reference to another woman before Batthyány. The Swedish minister in Vienna makes reference to Countess Maria Thürheim. There is, however, no evidence for or against this suggestion.
  12. ^ McKay: Prince Eugene of Savoy, 203
  13. ^ McKay: Prince Eugene of Savoy, 243
  14. ^ McKay: Prince Eugene of Savoy, 189. Eugene's presidency of the Imperial War Council was probably worth 100,000 gulden a year, while his governorships of Milan and the Netherlands were likely to have brought in 150,000 gulden annually.
  15. ^ There is no indication of a quarrel with Erlach, just a desired change in style. Hildebrandt had accompanied Eugene in Italy as his siege engineer in 1695–96 and made Imperial court engineer in 1701.
  16. ^ McKay: Prince Eugene of Savoy, 193
  17. ^ Henderson: Prince Eugen of Savoy, xi. The others were Alexander the Great, Hannibal, Julius Caesar, Gustavus Aldolphus, Turenne, and Frederick the Great.
  18. ^ a b c McKay: Prince Eugene of Savoy, 246–47
  19. ^ Saxe, Maurice de. Reveries on the Art of War, 119

Referensi[sunting | sunting sumber]

Kapisan[sunting | sunting sumber]

Kaloro[sunting | sunting sumber]

Wacanan salanjute[sunting | sunting sumber]

  • Arneth, Alfred. (1858–64). Prinz Eugen von Savoyen. 3 Volumes. Vienna
  • Braubach, Max. (1963–65). Prinz Eugen von Savoyen. 5 Volumes. Vienna