Rumah Sakit Dr. Kariadi
| RSUP Dr. Kariadi | |
Rumah Sakit Umum Pusat Dr. Kariadi di Semarang, Jawa Tengah. | |
| Dikukuhaké | Sèptèmber 9, 1925 (sebagai Centrale Burgerlijke Ziekeninrichting) |
|---|---|
| Pernah | Jalan Dr. Sutomo No. 16, Semarang, Indonesia |
| Koordhinat | 6°59′36″S 110°24′32″E / 6.99333°S 110.40889°EKoordhinat: 6°59′36″S 110°24′32″E / 6.99333°S 110.40889°E |
| Jinis | Rumah sakit umum Rumah sakit pendidikan |
Rumah Sakit Dr. Kariadi {ꦫꦸꦩꦃꦱꦏꦶꦠ꧀ꦥꦸꦱꦠ꧀ꦝꦺꦴꦏ꧀ꦠꦼꦂꦏꦫꦶꦪꦢꦶ} iku salah siji rumah sakit kang ana ing dalan Dr. Sutomo No. 16, kutha Semarang, Jawa Tengah. Rumah sakit iki ngadeg tanggal 9 September 1925[1] nalika jaman penjajahan Walanda kanthi aran Centrale Burgerlijke Ziekeninrichting (CBZ), lan tanggal kasebut banjur dipèngeti minangka dinten ambal warsa RS Kariadi. Nalika jaman pendhudhukan Jepang, rumah sakit iki ganti aran dadi Purusara (Pusat Rumah Sakit Rakyat). Sawisé Indonesia mardika, RS Kariadi dadi rumah sakit vertikal kagungan Departemen Kesehatan kanthi aran RSUP Dr. Kariadi adhedhasar Surat Keputusan Menteri Kesehatan RI taun 1964. Ing taun 1978, rumah sakit iki diklasifikasèkaké dadi Rumah Sakit Umum Kelas B Pendidikan lan uga ditetepaké struktur organisasiné. Ing taun 1993, RS Kariadi ditetepaké dadi RS Unit Swadana, banjur ing taun 1997 dadi instansi pamaréntah pangguna Penerimaan Negara Bukan Pajak (PNBP). Statusé banjur owah dadi Perusahaan Jawatan adhedhasar peraturan taun 2000, lan wiwit makarya kanthi status kasebut ing taun 2002. Wiwit taun 2005, RSUP dr. Kariadi nduwèni status minangka instansi pamaréntah sing nerapaké Pola Pengelolaan Keuangan Badan Layanan Umum (PPK-BLU). Rumah Sakit Umum Pusat Dhokter Kariadi iku sawijining rumah sakit duwèké pamaréntah Indonésia. Miturut administartif, RSUP dr. Kariadi minangka Unit Pelaksana Teknis ing Lingkungan Kamentrian Kaséhatan lan ana ing sangisoré lan tanggung jawab marang Dirèktur Jendral Bina Pelayanan Medik Kamentrian Kaséhatan.
Sujarah
[besut | besut sumber]
Periode 1925 - 1942 ( Masa Pemerintahan Hindia Belanda )[2]
Ing taun 1919, dr. N.F. Liem nggagas lan nyusun rencana kanggo ngganti uga nggabungaké Rumah Sakit Kota (Stadverband Ziekenhuis) sing ana ing Tawang karo Rumah Sakit Kota Pembantu (Hulp Stadverband Ziekenhuis) sing mapan ing Alun-alun Semarang. Rencana kasebut banjur diwujudaké kanthi mbangun sawijining rumah sakit sing luwih gedhé ing Kutha Semarang. Pembangunan diwiwiti ing taun 1920 lan rampung sawisé limang taun.
Pungkasané, ing tanggal 9 September 1925, resmi ngadeg Centrale Burgerlijke Ziekeninrichting (CBZ). Nalika wiwitan, rumah sakit iki nduwèni kapasitas 500 papan turu, sing kapérang ing bangsal-bangsal gedhé kanthi daya tampung kurang luwih 45 papan turu saben bangsal. Fasilitas perawatan dirancang miturut kahanan uripé masyarakat pribumi ing jaman semana. Sawatara layanan spesialis wis ana, yaiku penyakit njero, bedhah, kebidanan, lan penyakit kandhungan. Perancang Ooiman Van Leeuwen lan pengawas pelaksana Bapak Wijanarko wis mikir kanthi jangkep, mula ing tata bangunané katon cetha pamisahan antarané poliklinik lan ruang rawat nginep. Saliyane bangunan utama, uga dibangun asrama, pawon, panggonan umbah-umbah, laboratorium, kamar obat, kantor administrasi, lan garasi.
Omah-omah dinas kanggo dokter lan tenaga perawatan dibangun ngubengi area rumah sakit kanthi tujuan ningkataké efisiensi kerja. Kanthi mangkono, para pegawai ora prelu sarana transportasi sing nalika semana isih winates, lan bisa tumindak kanthi cepet nalika ana kahanan darurat. Sarana penunjang liyane uga digatekaké, kalebu pambangunan lapangan bal-balan kanggo olah raga.
Direktur pisanan sing mimpin rumah sakit iki yaiku dr. N.F. Liem. Asmané dhèwèké lan garwané, Liembergsma, banjur dipigunakaké dadi aran dalan ing kompleks perumahan tenaga perawatan. Ing wiwitané, CBZ luwih ngutamakaké fungsi pelayanan medis kuratif lan pendhidhikan tenaga paramedis. Ing mangsa sabanjuré, dibukak uga bagean-bagean anyar, yaiku mata, THT, sarta kulit lan kelamin, sing didhukung dening anané Rumah Sakit Tentara ing Semarang kang wis nduwèni dokter-dokter ahli.
Pendhidhikan paramedis sing nalika semana kawentar kanthi sebutan Mantri Verpleger (ster) lan vroedvrouw saya akèh narik kawigatèn para nom-noman pribumi, sanajan padha kudu ngadhepi disiplin sing ketat saka para zuster Walanda. Para murid dituntut nduwèni mental sing kuwat lan awak sing temen-temen séhat, amarga sajroning 24 jam kudu kerja saka jam 17.00 nganti jam 05.00 esuké dina sabanjuré. Akeh uga sing dipecat mung amarga kesalahan cilik. Nanging, kahanan iki nggawa dampak positif ing tembé, amarga para mantri lulusan CBZ Semarang dikenal nduwèni kualitas sing bisa dibanggakaké. Ing bidang olah raga bal-balan, kesebelasan CBZ tau nggayuh papan sing kinurmatan ing antarané klub-klub sing ana ing Kutha Semarang.
Periode 1942 - 1945 ( Zaman Pendudukan Jepang )[2]
Nalika jaman pendhudhukan Jepang ing taun 1942 nganti 1945, kahanan rumah sakit ora akèh ngalami owah-owahan. Pamaréntah Jepang ora nindakake pambenahan gedhé, nanging mung nerusaké lan nglakokaké kegiatan-kegiatan sing wis ana sadurungé. Prastawa penting ing mangsa iki yaiku pindhahé poliklinik ing taun 1944 saka papan lawas sing biyèn jejere kantor administrasi menyang papan anyar, sing banjur dikenal minangka unit rawat jalan lawas.[2]
Bab liya sing wigati dicathet, ing jaman kasebut ora ana siji waé wong Jepang sing nyambut gawé ing rumah sakit iki. Kahanan iki malah maringi kauntungan, amarga para nom-noman rumah sakit bisa luwih bebas melu lan nyawiji karo para pejuang liyané ing Kutha Semarang. Sawisé Jepang mlebu, para dokter Walanda ditawan. Kanggo ngisi kekosongan pimpinan, dr. Notokuworo banjur njabat minangka direktur rumah sakit, senadyan ora suwé. Sabanjuré, pimpinan rumah sakit diterusaké déning dr. Buntaran Martoatmodjo nganti taun 1945. Saka kéné bisa dimangertèni yèn wiwit pamaréntah Hindia Walanda nyerah marang Jepang, rumah sakit iki wis dipimpin déning bangsa Indonesia dhéwé. Ing jaman pendhudhukan Jepang uga, jeneng CBZ diganti dadi PURUSARA, cekakan saka Pusat Rumah Sakit Rakyat, sing ing basa Jepang diarani Chuo Simin Byoing.[2]
Periode 1945 - 1950 ( Masa Revolusi / Peralihan )[2]
Sawisé iku, Jepang pungkasane bisa dikalahaké déning Sekutu, lan ing wektu sing padha bangsa Indonesia ngumumaké Proklamasi Kamardikan. Nanging, pamaréntah Jepang mung gelem nyerah marang Sekutu, dudu marang pamaréntah Republik Indonesia. Kahanan iki nyebabaké njeblugé Pertempuran Lima Dina ing Kutha Semarang. Ing prastawa kasebut, dr. M. Kariadi bebarengan karo wolu karyawan rumah sakit liyané gugur minangka pahlawan. Amarga prastawa iku, saben taun Pertempuran Lima Dina Semarang tansah dipèngeti ing rumah sakit iki.[2]
Sabanjuré, tekane NICA ing Kutha Semarang ora bisa dicegah manèh. Akeh dokter lan tenaga perawatan sing ninggalaké kutha lan mangkat menyang dhaérah-daérah Republik. Sawetara wong mau banjur entuk jabatan sing becik, ana sing ing lingkungan militèr lan ana uga sing ing bidang pamaréntahan. Nanging, ana uga karyawan liya sing isih diijini tetep nyambut gawé ing rumah sakit kanthi status non-kooperator. Sanajan mangkono, sikapé tetep republiken ana ing tengah-tengah kuwasa NICA. Amarga dr. Buntaran luwih akèh manggon ing Jakarta, wiwit taun 1945 nganti taun 1948 pimpinan rumah sakit iki dicekel déning dr. Soekarjo.[2]
Periode 1950 - sampai sekarang[2]
Sawisé pangakuan kedaulatan Republik Indonesia, rumah sakit iki ganti aran dadi RSUP Semarang, sing cekakan saka Rumah Sakit Umum Pusat. Banjur wiwit tanggal 14 April 1964, jenengé resmi diganti dadi Rumah Sakit Dokter Kariadi adhedhasar Surat Keputusan Menteri Kesehatan Nomor 21215/Kab/1964. Wiwit wektu iku, para pimpinan rumah sakit wiwit mikiraké arah pangembangan lan pambangunan rumah sakit supaya trep karo kahanan lan tuntutan jaman kamardikan.[2]
Tambahé cacahé penduduk, saya mundhaké pangerten masyarakat babagan wigatiné kesehatan, uga majuné ngèlmu kedhokteran nuntut anané tambahan fasilitas pelayanan kanthi cepet. Nanging ing sisih liya, kahanan keuangan pamaréntah isih winates, saéngga pimpinan rumah sakit kerep kapacak ngadhepi prakara lan tantangan sing rumit[2].
Fasilitas
[besut | besut sumber]
Rawat nginep[3]
[besut | besut sumber]Gunggung papan tidur sing ana ya iku 779 papan tidur, dumadi saka: 1. Kelas President Suit 2. Kelas VVIP 3. Kelas VIP ana 48 TT 4. Kelas Utama ana 30 TT 5. Kelas I 39 TT 6. Kelas II 214 TT 7. Kelas III 422 TT 8. Ruang Intensif 26 TT Wangunan Ruang Perawatan dumadi saka:
- Divisi Rawat Inap A
- Divisi Rawat Inap B
- Divisi Rawat Inap C
- Divisi Rawat Inap D dumadi saka:
- Kepodang
- Kutilang
- Merak
- Cendrawasih
- . Ruang Rawat Anak & Neonatologi
- . Pavilium Garuda
Wektu kunjungan: Senèn nganti Jemuwah: 17.00-18.30 WIB Dina Libur: 11.00-12.00 WIB 17.00-18.30 WIB
Rawat darurat[4]
[besut | besut sumber]Minangka péranganing Rumah Sakit Dr. Kariadi sing siyap mènèhi pelayanan medhis sajeroning 24 jam.
Peralatan: -Monitor Pasien -Ventilator Transport -Infant Warmer -Kamar Operasi
Faslitas liya Ana 17 ruangan panampa pasien
- Ruang Triage
- Ruang Resusitasi jantung lan paru
- 12 ruang pemeriksaan spesialistik
- 1 ruang kabidanan
- 2 kamar operasi
- Ruang tunggu
- Ambulan
- Pacu jantung
- Incubator transport
- Nebulizer
- Pneumatic tube
Rawat intènsif[5]
[besut | besut sumber]Divisi Rawat Intènsif duwé rong pérangan, ya iku:
- PICU / NICU (Pediatric Intensive Care Unit / Neonatus Intensive Care). (4 papan tidur).
- ICCU (Intensive Coroner Care Unit). (9 papan tidur).
Cathetan suku
[besut | besut sumber]- ↑ 66 tahun R.S. Dr. Kariadi Semarang 9 September 1925-1991
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 "Sejarah". www.rskariadi.co.id. Dibukak ing 2025-12-16.
- ↑ "Fasilitas rawat inap RS Kariadi". Diarsip saka sing asli ing 2011-10-16. Dibukak ing 2011-11-09.
- ↑ "Fasilitas rawat darurat RS Kariadi". Diarsip saka sing asli ing 2011-11-24. Dibukak ing 2011-11-09.
- ↑ "Fasilitas rawat intensif RS Kariadi". Diarsip saka sing asli ing 2011-10-31. Dibukak ing 2011-11-09.