Marwah

Shafa lan Marwah (Arab: الصفا As-Shofā ; المروة Al-Marwah) iku rong bukit kang dunungé ana ing saubengé (saiki sajeroning) Masjidil Karam ing Mekah, Arab Saudi, papan kanggo para Muslim ngayahi Sa'i, bolak-balik kaping pitu sajeroning ritual ngibadah kaji lan umrah. Masjidil Haram kuwi panggonane ana ing Ka'bah, sing dadi tujuan utama sholat kanggo kabeh umat islam. Shofa - sing dadinpanggonan wiwitane sunnah sa'i, ana kira-kira 100 meter saka Ka'bah. Marwah ana kira-kira 350 meter saka Ka'bah. Jarak antarane Shofa lan Marwah yaiku kira-kira 450 meter. Loro panggonan kuwi lan dalan ing antarane wis ana ing njero bagean masjid.

Sajarah

Sajeroning tradhisi Islam, Ibrahim diprintah déning Allah supaya ninggal garwané Siti Hajar ing ara-ara karo putrané Ismail kang isih bayi minangka ujian tumrap kaimanané. Wektu pasadyan (panganan lan banyu) entèk, Siti Hajar golèk bantuan kanthi ninggal bayiné ing lemah kang saiki dadi sumur Zamzam. Ngarep supaya olèh banyu Siti Hajar munggah bukit kang paling cedhak, Shofa, kangggo ndeleng mbokmanawa ana pitulung utawa banyu ing sacedhaké panggonan mau. Banjur pindhah menyang bukit liyané, Marwah, supaya bisa ndeleng panggonan kang luwih amba nanging tetep ora katon apa kang digoleki mula nganti bola-bali lumayu-lumayu nganti kaping pitu. Nalika bali menyang panggonané Ismail, Siti Hajar ndeleng ana banyu wis mancur saka lemah ing cedhak sikilé bayi Ismail kang lagi nangis.

Umat Islam percaya yèn wektu iku Allah wis ngutus malaékat Jibril supaya ngetokaké banyu ing kana. Wektu mirsani banyu kang muncrat mau Siti Hajar banjur nampung sajeroning pasir lan watu. Jeneng Zamzam kang tegesé "mandhega mili", iku ungkapan kang diucapaké makaping kaping déning Siti Hajar wektu ngupayakaké nampung banyu mau. Laladan ing saubengé munculé banyu mau, kang sabanjuré owah dadi sumur, didadèkaké papan panggonan istirahat tumrap para kafilah, lan sabanjuré tuwuh dadi kutha Mekah papan kelairan Muhammad.