Shinto

Saka Wikipédia Jawa, bauwarna bébas abasa Jawa

Shinto (神道 Shintō?, sècara harfiah bermakna "jalan/jalur déwa") inggih punika sèbuah agama ingkang asalipun saking Jepang. Saking masa Restorasi Meiji ngantos pungkasan Perang Dunia II, Shinto inggih punika agami rèsmi ing Jepang.

Shinto dados agami asli bangsa Jepang, agami kasèbut gadahi sipat ingkang unik. Prosès kabèntuk, bèntuk-bèntuk upacara keagamaanipun utawi ajaran-ajaranipun ningali pangrembakan ingkang amèt ruwèt. Kathah istilah-istilah ing agami Shinto ingkang sukar dipunalihi basakan kaliyan tèpat ing salebeting basa sanèsipun. Témbung-témbung Shinto piyambak séjatosipun asalipun saking basa China ingkang tégésè “jalan para déwa”, “pemujaan para déwa”, “pengajaran para déwa”, utawi “agama para déwa”. lan asma Shinto punika piyambak énggal ing ngginakaken kanggé kawiwitan kanggé nyebat agama asli bangsa Jepang punika ing agama Buda lan agami konfusius (Tiongkok) sampun mlebet Jepang ing abad keenem masehi.

Pertumbuhan lan pangrembakan agami serta kebudayaan Jepang punika ningali kecenderungan ingkang asimilatif. Sajarah Jepang ningslsken manawi negeri punika sampun nampi pinten-pinten macem prabawa, manawi kultural utawi spiritual saking jawi. Sedaya prabawa punika boten ngucalaken tradisi asli, kaliyan prabawa-prabawa saking jawi kasebut justru memperkaya kauripan spiritual bangsa Jepang. antawis tradisi-tradisi asli kaliyan prabawa-prabawa saking jawi senantiasa dipadukan dados suatu wujud tradisi énggal ingkang jenisipun punika sami. lan ing prosès perpaduan punika ingkang kadadosan boten pertentangan utawi kekacauan nilai, manawi suatu kelangsungan lan dipunlanjutaken. ing babagan spiritual, pertemuan antawis tradisi asli Jepang kaliyan prabawa-prabawa saking jawi punika sampun mbeta kelahiran suatu agama énggal inggih punika agama Shinto, agama asli Jepang.

Pangertosan[besut | besut sumber]

Shinto inggih punika tembung majemuk saking tembung “Shin” lan “To”. makna tembung “Shin” inggih punika “roh” lan “To” inggih punika “jalan”. dados “Shinto” gadahi teges lafdziah “jalannya roh”, manawi roh-roh tiyang ingkang sampun kapundhut utawi roh-roh langit lan bumi. tembung “To” berdekatan kaliyan tembung “Tao” ing taoisme ingkang tegese “jalannya Déwa” utawi “jalannya bumi lan langit”. manawi tembung “Shin” itawi “Shen” identik kaliyan kata “Yin” ing taoisme ingkang maknani gelap, basah, negatif lan sanèsipun ; lawan saking tembung “Yang”. kaliyan ningali gayutan ing “Shinto” punika, mila kemungkinan besar Shintoisme dipunprabawai faham keagamaan saking Tiongkok. ananging Shintoisme inggih punika faham ingkang berbau keagamaan ingkang mliginipun dipunanut déning bangsa Jepang ngantos sapunika. Shintoisme punika filsafat religius ingkang asifat tradisional dados warisan nenek moyang bangsa Jepang ingkang dipundadosaken cepengan gesang. Mboten namung rakyat Jepang ingkang kedah menaati ajaran Shintoisme ananging ugi pemerintahnya ugi kedah dados pewaris serta pelaksana agama saking ajaran punika.

Cathetan suku[besut | besut sumber]

Rujukan[besut | besut sumber]