Monarki

Saka Wikipédia Jawa, bauwarna bébas abasa Jawa

Monarki, asal saka basa Yunani monos (μονος) sing tegesé siji, lan archein (αρχειν) sing tegesé pemeréntah. Monarki iku jinis pemeréntahan sing ndadèkaké Raja dadi Kepala Nagara. Monarki utawa sistem pamaréntahan krajan iku sistem tuwa dhéwé ing donya. Ing wiwitan kurun abad kaping-19, ana punjul 900 singgasana karajan ing donya, ananging mudhun nganti dadi 240 sajeroning abad kaping-20. Ing dekade kawolu abad kaping-20, mung kari 40 takhta waé sing isih ana. Saka gunggung mau, mung papat nagara duwé ratu utawa monarki sing mutlak lan saluwihé kawates nganggo sistem konstitusi.

Bédané ratu lan présidhèn minangka pimpinan nagara ya iku, yèn ratu dadi pimpinan nagara bisa salawasé, nanging yèn présidhèn dadi pimpinan nagara ana mangsane. Nanging ing nagara-nagara fédherasi kaya ta Malaysia, ratu utawa agong mung bisa mimpin suwéné 5 taun. Jaman saiki pamréntahan monarki sing wutuh wis ora ana, anané jaman saiki monarki konstitusional, ya iku ratu kang ana watesé arupa konstitusi. Conto karajan:

  1. Mangkunagaran (Pangeran Adipati)
  2. Kasepuhan (Sultan)
  3. Kanoman (Sultan)
  4. Kacirebonan (Pangeran)
  5. Karajan Pagatan (Pangeran Muda)

Sumber[besut | besut sumber]

  • "Darjat tidak datang bergolek", Utusan Online, 15 Fèbruari 2005

Pranala njaba[besut | besut sumber]