Gianfranco Fini

Saka Wikipédia Jawa, bauwarna mardika basa Jawa
Loncat ke navigasi Loncat ke pencarian
The Honourable
Gianfranco Fini
Gianfranco Fini 2016.jpg
President of the Chamber of Deputies
Linggih
30 April 2008 – 15 March 2013
Présidhèn Giorgio Napolitano
Kang sadurungé Fausto Bertinotti
Kang sawisé Laura Boldrini
Deputy Prime Minister of Italy
Linggih
11 June 2001 – 17 May 2006
Présidhèn Carlo Azeglio Ciampi
Mahamantri Silvio Berlusconi
Italian Minister of Foreign Affairs
Linggih
18 November 2004 – 17 May 2006
Présidhèn Carlo Azeglio Ciampi
Mahamantri Silvio Berlusconi
Kang sadurungé Franco Frattini
Kang sawisé Massimo D'Alema
Member of the Chamber of Deputies
Linggih
12 July 1983 – 15 March 2013
Constituency Emilia Romagna – XI
Rerincèn dhiri
Lair (1952-01-03) 3 Januari 1952 (umur 67)
Bologna, Italy
Bangsa Italian
Parté pulitik MSI (1968–1995)
AN (1995–2009)
PdL (2009–2010)
FLI (2010–2013)[1][2]
Sisihan Daniela Di Sotto (1988–2007)
Jatukrama Elisabetta Tulliani
(2008–present)
Anak Giuliana
Carolina
Martina
Pilungguh Rome, Lazio, Italy
Almamater Sapienza University of Rome
Profési Journalist
Politician

Gianfranco Fini (lair 3 Januari 1952) iku sawijining politikus Italia, mantan Présidhèn Dewan Perwakilan Italia, mantan pamimpin Konservatif Nasional, Gerakan Sosial Italia pasca-fasis, lan partai Future and Freedom ing tengah-tengah . Panjenengané dadi Wakil Perdana Menteri lan Menteri Luar Negeri ing pamaréntahan Silvio Berlusconi wiwit 2001 nganti 2006.


Biyografi[besut | besut sumber]

Kulawarga asli[besut | besut sumber]

Fini lair tanggal 3 Januari 1952 ing Bologna.[3]Mbahe, aktivis komunis, tilar donya ing taun 1970. Bapakné, Argenio "Sergio" Fini (Bologna 1923 - Roma 1998), minangka sukarelawan karo Républik Sosial Italia (negara fasis ing Italia Lor, sekutu Jerman nalika taun 1943-45); piyambakipun mengko nyatakake keprungu ing Partai Demokratik Sosialis Italia, nanging dheweke mundur saka kegiatan politik sawisé putrané dadi anggota Gerakan Sosial Italia .

Ibunipun, Erminia Marani ( Ferrara 1926 - Roma 2008), inggih punika putri Antonio Marani, ingkang nglampahi Italo Balbo ing pawai ing Roma, ingkang ngandhut awal fasisme taun 1922. Jeneng Gianfranco dipilih minangka pengetan sepupu, sing dipatèni nalika umure 20 taun dening partisans sasampunipun pembebasan Italia Utara tanggal 25 April 1945.

Karir Pulitik[besut | besut sumber]

Wiwit dadi peran Wakil Giorgio Almirante[besut | besut sumber]

Gianfranco Fini mlebu sekolah "Laura Bassi" ing Bologna. Keterlibatan sing sepisanan sing ditepungi nalika politik ing tahun 1968 nalika, Fini sing umuré 16 taun dilebokaké jroning clashes karo aktivis komunis, ing antarané protes ana ing ngarep bioskop nglawan penayangan film John Wayne The Green Berets . Ing wektu iki, dheweke melu Gerakan Sosial Italia (MSI), partai politik neo-fasis.

Gianfranco Fini in 1992.

Piyambakipun miwiti karir politikipun ing Fronte della Gioventù (Pemuda Pemuda), organisasi pemuda MSI.

Telung taun salajengipun, piyambakipun pindhah malih dhateng Romawi. Ing wulan Agustus 1976 dhèwèké nyambut gawé militèré ing Savona, banjur ing Roma ing Kementerian Pertahanan . Ing taun 1977, dheweke dadi sekretaris nasional Fronte della Gioventù, dipilih dening Giorgio Almirante, sekretaris partai sing saiki disebut "MSI - Destra Nazionale". Fini nganggep kalima ing antarane pitung calon sing dipilih ing sekretariat nasional pemuda.

Nalika iku, Fini uga lulus kanthi gelar pedagogi saka Universitas La Sapienza ing Roma. Dheweke uga kolaborasi karo koran partai, Il Secolo d'Italia , bebarengan karo majalah pergerakan pemuda Dissenso.

Fini pisanan kapilih dadi anggota Dewan Perwakilan ing tanggal 26 Juni 1983 minangka anggota MSI. Re-elected in 1987, ing September dheweke dinominasikake dening Almirante dadi penerusipun minangka sekretaris partai.

Ing taun 2009, muncul minangka wiwitan taun 1980 Almirante ngakoni Fini minangka salah sawijining klompok sayap Italia sing "enom, non-fasis, non-nostalgik, sing pracaya, kaya saiki, ing lembaga kasebut, ing Konstitusi iki . Amarga mung kanthi cara iki MSI bisa duwe masa depan ". [4]

Rujukan[besut | besut sumber]

  1. Francesco De Palo (8 May 2013). "Fini lascia la politica. Basterà per rifondare la nuova destra?". formiche. 
  2. Gianluca Veneziani (7 May 2013). "Adesso è tutto Fini-to: chiude Futuro e Libertà, Gianfry lascia la politica". Libero Quotidiano. 
  3. "Berlusconi cabinet". VIPS. Dijupuk 9 June 2013. 
  4. Daniele Protti (3 March 2009). Corriere della Sera, ed. "Almirante: "Non voglio morire da fascista"" (ing basa Italian). Dijupuk 6-03-2009.  Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)

Pranala Njaba[besut | besut sumber]

Kalungguhan pulitik
Kang sadurungé
Enrico Micheli
minangka Undersecretary of the Council of Ministers
Vice President of the Italian Council of Ministers
2001–2006
Karo: Marco Follini (2004–2005)
Giulio Tremonti (2005–2006)
Kang sawisé
Massimo D'Alema and Francesco Rutelli
Kang sadurungé
Franco Frattini
Italian Minister of Foreign Affairs
2004–2006
Kang sawisé
Massimo D'Alema
Kang sadurungé
Fausto Bertinotti
President of the Italian Chamber of Deputies
2008–2013
Kang sawisé
Laura Boldrini
Kamar Deputi Italia
Kang sadurungé
Title jointly held
Member of the Italian Chamber of Deputies
Legislatures
IX, X, XI, XII, XIII, XIV, XV, XVI

1983 – 2013
Kang sawisé
Title jointly held
Kalungguhan pulitik parté
Kang sadurungé
Giorgio Almirante
Secretary of the Italian Social Movement
1987–1990
Kang sawisé
Pino Rauti
Kang sadurungé
Pino Rauti
Secretary of the Italian Social Movement
1991–1995

Cithakan:S-non

Parté pulitik anyar President of National Alliance
1995–2008
Kang sawisé
Ignazio La Russa
minangka Acting President
Parté pulitik anyar President of Future and Freedom
Italo Bocchino acting (2011-2013)

2011–2013
Kang sawisé
Vacant