Daihatsu Hijet

Saka Wikipédia Jawa, bauwarna mardika basa Jawa
Loncat ke navigasi Loncat ke pencarian
Daihatsu Hijet Tipper
Daihatsu Hijet
ProdhusènDaihatsu
Uga kasebut
Mangsa sajroning produksi1960–present
Klas
Wangun rangka

Daihatsu Hijèt (Jepang: ダ イ ハ ツ・ ハ イ ゼ ッ ト, Daihatsu Haizetto) minangka taksi saka mikroba lan truk kei diprodhuksi lan didol dèning prodhuser Jepang Daihatsu wiwit taun 1960. Sanajan ana hubungané karo modhèl hijèt lan skèma jeneng Toyota kanggo truk lan van (HiAce lan Hilux), jeneng "Hij" wis digunakaké kanggo truk Keiihatsu lan Microvans wiwit taun 1960, luwih saka rong puluh taun sadurungé Toyota njupuk kontrol. "Hijèt", nalika diterjemahna menyang basa Jepang, padha banget karo "Midget", salah sijiné truk cilik Daihatsu liyané. Hijèt iki saingan ing Jepang karo Honda Acty, Mitsubishi Minicab, Nissan Clipper, Subaru Sambar lan Suzuki Carry. [1]

Sajarah[besut | besut sumber]

Rokèt pisanan kang nampa mesin rong stroke 360 cc, kaya kang diwènèhaké karo undhang-undhang ing montor kei. Pangembangan Hijèt wis suwèné ngetutaké èvolusi paugeran kei ing Jepang, kanthi nambah 550 cc ing 1976 lan banjur 660 cc kanggo 1990. Dimènsi èksternal uga mundhak saka 3.0 m × 1.3 m (118 in × 51 in) dadi 3.4 m × 1.475 m (134 ing × 58 ing). Vèrsi èkspor biasané dadi luwih gedhé amarga kang luwih gedhé lan kadhangkala awak luwih akèh dipasang. Sajroné taun 1980, rong yuta roket dibangun.[1]

Gènèrasi pisanan[besut | besut sumber]

Daihatsu Hijèt pisanan ing jaman semana

Gènèrasi pisanan saka prodhuk kang migunak.e jeneng Hijèt ya iku trek Kei ing tahun Nopèmber 1960. Duwèni modhèl lampu ngarep kaya Van, kaya ta manut modhèl ing wulan Mei 1961.gènèrasi pisanan saka daihatsu Hijèt mesin kang tradhisional kang arané front engine, rear-wheel-drive format kang sopiré lungguh ana ing pingiré mesin. Ana uga kang kaya modhèl pickup bisa disebut montor dondhang. Ukuran eksterior lan pamindhahan mesin manut karo peraturan "kei kelas" ing Jepang nalika wiwitan. Mesin 356 cc ngasilaké 17 PS (13 kW), kanthi kacepetan 75 km / h (47 mph), nomer normal kanggo kelas kasebut. Akibaté, kemampuan kanggo nggawa akèh banget suda. Ing taun 1964, roket nampa gril kanthi nggunakaké gril kanthi warna.kang apik.[1]

Gènerasi kaloro[besut | besut sumber]

Kanggo ngedekaké kargo nalika isih tetep ana ing peraturan kelas "kei", pendekatan cabover diadopsi ing taun 1964, mènèhi pilihan wong-wong ing antarané gaya gènerasi pisanan utawa mirip cabover. Penampilan gènérasi iki uga dikenalaké dadi truk kabin Daihatsu "New Line Cab" (S50, S50T) kang luwih gedhé, ngganti L50 New Line sadurungé. Dènè kanggo ndhisiki, enggo bareng mesin karo Daihatsu Compagno. New Line Cab dibangun wiwit wulan Februari 1966 nganti Maret 1968. Pamanggih kabin bodystyle muncul sawisé Volkswagen Type 2 1950, Ford Econoline 1961, Chevrolet Greenbrier 1961, lan ing taun kang padha karo Dodge A100.[1]

Gènerasi katelu[besut | besut sumber]

Owah-owahan modhèl kaping pisanan saka generasi sadurungé ndeleng dandan cilik, kalebu rehinging ngarep ngarep kanthi cara konvènsional tinimbang karo lawang kang dipasang sadurungé. Desain kasebut luwih apik tinimbang kabèh, kanthi tampilan parwa lan lampu alun ing sisih dhuwur amarga warna kang luwih peteng. Mesin ZMI ngasilaké 23 PS (17 kW) ing 5000 rpm lan bisa ngindhari Hijèt (truk utawa van) kanthi kacepetan paling dhuwur ing jarak 85 km/jam (53 mph). Gènerasi iki uga kaya trek lan van listrik.[2]

Gènerasi kapapat[besut | besut sumber]

Ing wulan Sèptember 1971, Hijèt gènerasi kaping papat muncul, kanthi lembaran anyar kabèh, wiwitan mung ana truk. [3] Mesin kasebut tetep dadi rong silinder ZM 360 cc loro-stroke, dènè penundaan mburi mundur dadi unit godhong ramping. Ing wulan Fèbruari 1972, ana Van kang anyar, mula dipasarké dadi "Slide Van" amarga saiki nampilaké lawang gèsèr ing sisih loro saliyané ana buntut ndhuwur. Ing wulan September 1974, klip ngarep lan bumper mburi ngalami owah-owahan cahya kanggo ngatasi piring lisènsi kuning ukuran pas (nganti saiki, montor kei wis dilengkapi piring kang luwih cilik tinimbang kang normal).

Ing wulan Oktober 1976, Hijèt 550 patang rok, nganggo mesin 550 cc AB20 anyar kang njupuk kauntungan saka peraturan kei anyar. Bungkus kang luwih gedhé tegese kabèh Hijèt dibangun sawisé tanggal iki rada suwé, amarga 360 nampa owah-owahan èksternal kang padha, kalebu klip ngarep anyar. Kanggo nggambaraké mesin anyar, 550 nampa kodhé sasis anyar "S40". Ing potongan èkspor, ing kono didol minangka Daihatsu 550 Cab lan Cab-Van, mesin iki duwé 30 PS (22 kW) jam 5,500 rpm, lan 4.2 kg⋅m (41 N⋅m; 30 lb⋅ft) ing 4,000 rpm. Van 550 nduwéni kaunggulan kapasitas kang luwih dhuwur tinimbang 360 Van, kanthi 350 tinimbang 300 kg (772 lan 661 lb).[4]

Generasi kalima[besut | besut sumber]

Ing wulan April 1977, prodhuksi vèrsi truk saka generasi kaping lima wiwit. [5] Miturut "Hijèt Wide 55", kanggo narik kawigatèn marang awak kang luwih gedhé lan mesin 550 cc kang luwih gedhé, iki minangka Hijèt pisanan kang tekan pasar èkspor ing nomer apa waé. 547 cc AB20 ya iku unit rong silinder, banyu lan kanthi sutra ndhuwur lan gandar imbang. Kasil daya ya iku 28 PS (21 kW) ing 5,500 rpm, dènè torsi maksimal yaiku 4.0 kg⋅m (39 N⋅m; 29 lb⋅ft) jam 3,500 rpm. Vèrsi èkspor, kang kudu ngadhepi syarat ngumpaké mesin kang kurang kenceng, nawakaké 30 PS (22 kW) kanthi cepeté mesin kang padha lan 4.2 kg⋅m (41 N⋅m; 30 lb⋅ft) ing 4,000 rpm. Mung transmisi kang diinstal ya iku manuwal papat kacepetan kanthi shifter dipasang ing jogan; vèrsi èkspor bisa tekan cepeté paling dhuwur kang diklaim 105 km/jam (65 mph). Mesin kasebut dipasang ing tengah mburi gulungan ngarep, lan akses èntuk kanthi mung ngangkat kursi ngarep. Kodhe sasis yaiku "S60", kanthi huruf "P" sing sukses nandhani amben piket prasaja kanthi tutup siji; "T" kanggo pilihan gulung telung arah; lan "V" kanggo van.[6]

Gènerasi enem[besut | besut sumber]

Ing wulan Maret 1981, rokèt S65 Hijèt anyar katon, saiki ana ing rodha kanthi mesin AB20. Anyar minangka pilihan kanggo kanggo Vans, lan uga anyar minangka atap kang dhuwur. Output daya ya iku 28 PS (21 kW) ing 5500 rpm, dènè torsi maksimal ya iku 41 N⋅m (4.2 kg⋅m; 30 lb⋅ft) ing 3500 rpm. [7] Umumé mekanik wiwitané padha karo sadurungé, nanging ing Maret 1982, S66, ana montor papat roda anyar (wiwit wulan Oktober 1983 kanthi nganggo cakram ngarep. Wiwit taun 1982, vèrsi èkspor umumé nampa mesin tempur silinder 843 cc (CD20), kang diarani Daihatsu 850 Cab. 850 uga èntuk kauntungan saka rodha kang rolas inci tinimbang sepuluh inci kang digunakaké ing modhèl luwih cilik. Ing taun 1983 vèrsi siji liter uga kasedhiya.[8] Ing trim tanpa katalis, kaya kang didol ing pirang-pirang pasar èkspor, modhèl iki ngasilaké 47 PS (35 kW) JIS jam 5600 rpm. Montor kang migunaké patang rodha uga dièkspor diwiwiti taun 1985. [9]

Generasi kapitu[besut | besut sumber]

Hijèt gènerasi kaping pitu ("S80") minangka owah-owahakan jaman biyèn, kang dikenal ing Mei 1986.[10] Owah-owahan kang paling gedhé ya iku saklar kanggo mesin telung silinder kang luwih modhèrn, EB, sanajan pamindahan isih ana ing 550 cc. Iki uga dibangun ing Korea Kidul wiwit taun 1992, dèning Asia Motor, minangka "Towner". Vèrsi iki mengko diluncuraké "Kia Towner", saterusé saka njupuk Kia. Vans iki mung dièkspor menyang pasar tartamtu (kayata Malta lan Chili), miturut perjanjian lisènsi. Diwiwiti ing taun 1992, Piaggio uga mbangun montor iki ing Pontedera kanggo pasar ropa minangka "Porter", utamané kanggo ngatasi watesan impor Jepang ing sawetara pasar kaya Italia. Vèrsi iki wis suwé tinimbang karo rokèt asli lan isih prodhuksi. Ora kaya Tukang Rambut, Porter uga kasedhiya karo pilihan diesel.[10]

Rujukan[besut | besut sumber]

  1. a b c d Kiessler, Bernd-Wilfried. (1992). Daihatsu-Automobile : Erfahrung für die Zukunft. München: Südwest. ISBN 3-517-01225-4. OCLC 75292191. 
  2. 自動車ガイドブック 1968年~69年新 [Japanese motor vehicles guide book 1968/1969] (ing basa Japanese) 15, Japan: Japan Automobile Manufacturers Association, 1968-10-25, kk. 139, 161 
  3. 360cc kei shōyō kamotsu jidōsha 1950 1975 : Shōwa no mōtarizēshon o sasaeta chiisana chikaramochi. Tōkyō: Yaesushuppan. 2009. ISBN 978-4-86144-139-4. OCLC 676045977. 
  4. "Japanese Kei Minivans". mjs.home.xs4all.nl. Dijupuk 2020-03-15. 
  5. Kobori, Kazunori.; 小堀, 和則2007.12. Daihatsu : Nihon saiko no hatsudoki meka no hensen. Miki Shobo. ISBN 978-4-89522-505-2. OCLC 675246461. 
  6. Parts Catalog: Daihatsu Hijet Wide 55 S60, Daihatsu Motors, 1981, p. 1
  7. Daihatsu Sparcar Super S65 Serie (brochure) (in German), Munich, Germany: Inthelco, p. 2
  8. Delta (brochure), Osaka, Japan: Daihatsu Motors, p. 24, 1 098-00191
  9. Kiessler, Bernd-Wilfried. (1992). Daihatsu-Automobile : Erfahrung für die Zukunft. München: Südwest. ISBN 3-517-01225-4. OCLC 75292191. 
  10. a b Schaefers, Martin. "Japanese Kei Minivans". Far East Auto Literature. Retrieved 2020