Iman

Saka Wikipédia Jawa, bauwarna bébas abasa Jawa
Jump to navigation Jump to search

Iman (basa Arab:الإيمان) miturut etimologi tegesé percaya. Tembung iman (إيمان) dijikuk saka tembung kriya aamana (أمن) -- yukminu' (يؤمن) kang tegesé percaya utawa benerake[1]. Miturut Mahatma Gandhi, without prayer, I should have been a lunatic long ago kang tegesé yèn ora amarga iman, wis suwi aku remuk. Ajaran tauhid mutlak mung marang Allah ingkang Maha Agung. Hal mau wis ana ing firman Allah, ya iku:

Yèn iman kang sampurna kedah duwé tiga hal, ya iku: dimantepke ing sajeroning kalbu, iqrar karo lésan lan dipraktekake karo organ awak. Iman tanpa dibarengi karo amal perbuatan, kaya ta kang wis diajarke lan dicontohke déning Rasulullah lan para sahabate ya iku fasiq. Fasiq ya iku ngrusak agama. Yèn amal perbuatan tanpa didasari iman ya iku munafiq. Munafiq tegesé wong sing omongane ngapusi, sikap lan perilakune ora padha karo perbuatane, wong sing duwé rai loro. Wong sing munafiq dicap minangka penghianat agama [2].

Cathetan suku[besut | besut sumber]

  1. ^ Iman
  2. ^ Rahmat, Rais, dkk. 2006. Pengembangan Kepribadian Islam.Semarang: Aneka Ilmu