Iman

Saka Wikipédia, bauwarna bébas basa Jawa

Iman (basa Arab:الإيمان) miturut etimologi tegese percaya. Tembung iman (إيمان) dijikuk saka tembung kriya aamana (أمن) -- yukminu' (يؤمن) kang tegese percaya utawa benerake[1]. Miturut Mahatma Gandhi, without prayer, I should have been a lunatic long ago kang artine yen ora merga iman, wis suwi aku remuk. Ajaran tauhid mutlak mung marang Allah ingkang Maha Agung. Hal kasebut wis ana ing firman Allah, ya iku :

Yen iman kang sempurna kedah nduwèni tiga hal, ya iku : dimantepke ing sajroning kalbu, iqrar karo lisan lan dipraktekake karo organ awak. Iman tanpa dibarengi karo amal perbuatan, kayata kang wis diajarke lan dicontohke déning Rasulullah lan para sahabate ya iku fasiq. Fasiq ya iku ngrusak agama. Yen amal perbuatan tanpa didasari iman ya iku munafiq. Munafiq artine wong sing omongane ngapusi, sikap lan perilakune ora padha karo perbuatane, wong sing nduwèni rai loro. Wong sing munafiq dicap minangka penghianat agama [2].

Cathetan suku[besut | besut sumber]

  1. ^ Iman
  2. ^ Rahmat, Rais, dkk. 2006. Pengembangan Kepribadian Islam.Semarang: Aneka Ilmu
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Iman&oldid=999932"