Cèlèng

Saka Wikipédia Jawa, bauwarna bébas abasa Jawa

Life

Cèlèng
Kalamangsa: Early PleistoceneHolocene
Scavenger feast - Yala December 2010 (2).jpg
Cèlèng
Klasifikasi ngèlmiah e
Karajan: Animalia
Filum: Chordata
Klas: Mammalia
Ordho: Artiodactyla
Famili: Suidae
Génus: Sus
Spésies: S. scrofa
Jeneng binomial
Sus scrofa
Linnaeus, 1758 [2]
Sus scrofa range map.jpg
Sebaran cèlèng
Sinonim

Cèlèng ya iku sebutan umum kanggo babi alasan lan mligi ing tanah Jawa ngrujuk marang spésies Sus scrofa. Cèlèng dadi leluhuré babi kang diternakaké (Sus domesticus). Sebarané cèlèng saka alas-alas ing Éropah Tengah, Mèditèrania, laladan Asia nganti tekan Indonésia. Cèlèng kalebu ing kulawarga Suidae. Anak cèlèng diarani genjik.

Wedharan[besut | besut sumber]

Cèlèng kang gedhé boboté bisa nganti 200 kg kanggo cèlèng diwasa lanang, dawa 1,8 mèter. Déné ing Indonésia dawané watara 1,5 mèter, dawané kuping 200–300 mm lan dedegé 600–750 mm.

Pakulinan[besut | besut sumber]

Cèlèng bisa dadi galak nalika ing kahanan kepèpèt, umpamané nalika babon cèlèng ngreksa genjiké saka bebaya, nganggo siyung ing cunguré.

Ing kabudayan[besut | besut sumber]

Bebedhag celeng

Cèlèng kalebu kéwan kang dadi ama tumrap wong tani lan populasiné uga akèh. Bebedhag cèlèng dadi kegiatan kang ing sapérangan papan dadi tradhisi.

Ing Jawa, cèlèng uga tumangkar blasteran karo babi jinis liya, ya iku babi bagong (S. verrucosus), lan ing papan liya menawa uga babi jénggot (S. barbatus) lan babi Sulawesi (S. celebensis).[4]

Rujukan[besut | besut sumber]

  1. ^ Oliver, W. & Leus, K. (2008). "Sus scrofa". IUCN Red List of Threatened Species. Version 2008. International Union for Conservation of Nature. Dijupuk 5 April 2009.  Database entry includes a brief justification of why this species is of least concern.
  2. ^  Austria. 1758. Caroli Linnæi Systema naturæ. Regnum animale. Editio decima, 1758: 49. Lipsiæ: Sumptibus Guilielmi Engelmann, 1894.
  3. ^ Wozencraft, W. C. (2005-11-16). Wilson, D. E., and Reeder, D. M. (eds), ed. Mammal Species of the World (ed. 3rd edition). Johns Hopkins University Press. ISBN 0-801-88221-4. 
  4. ^  Austria. 1992. The Mammals of Indomalayan Region: a systematic review: 246. Oxford: Nat. Hist. Mus. Publ. & Oxford Univ. Press.