Fisika nuklir

Saka Wikipédia Jawa, bauwarna bébas abasa Jawa

Fisika nuklir ya iku ngèlmu kang nyinaoni babagan inti atom, sarta owahing wujud ning inti atom. Ning fisika nuklir, tuladhané reaksi nuklir ya iku prosès ning ngendi ana nuklei utawa partikel nuklir kang tubrukan, kanggo mproduksi kasil kang béda-béda saka produk kawiwitan. Sajatiné ning prinsipe reaksi bisa nglibatake punjul rong partikel kang tubrukan, ananging kadadian mau uga jarang banget. Manawa partikel-partikel mau tabrakan lan misah tanpa owah (kejaba manawa ning level ènergi), prosès iki disebut tabrakan lan dudu reaksi.

Dikenal ana loro reaksi nuklir, ya iku reaksi fusi nuklir lan reaksi fisi nuklir. Reaksi fusi nuklir ya iku reaksi peleburan rong artikel utawa luwih inti atom dadi atom anyar lan ngasilaké ènergi, uga dikenal dadi reaksi kang resik. Reaksi fisi nuklir ya iku reaksi pembelahan inti atom akibat tubrukan inti atom liyané, lan ngahasilake ènergi lan atom anyar kang kang massa luwih cilik, sarta radiasi elektromagnetik. Reaksi fusi uga nghasilake radiasi sinar alfa, beta lan gamma kang bebahaya banget kanggo manungsa.

Tuladhané reaksi fusi nuklir ya iku reaksi kang kadadian ning meh kabèh inti lintang ning dunya semesta. Senjata bom hidrogen uga manfaatake prinsip reaksi fusi kang terkendali. Tuladhané reaksi fisi ya iku ledakan senjata nuklir lan pembangkit listrik tenaga nuklir.

Unsur kang sok digunakaké ning reaksi fisi nuklir ya iku Plutonium lan Uranium (Plutonium-239, Uranium-235), ananging ning reaksi fusi nuklir ya iku Lithium lan Hidrogen (kaya ta Lithium-6, Deuterium, Tritium).