Michelangelo

Saka Wikipédia, Bauwarna Mardika abasa Jawa / Saking Wikipédia, Bauwarna Mardika abasa Jawi
Langsung menyang: pandhu arah, pados
Michelangelo

Potrèt Michelangelo karya Jacopino del Conte (sasampunipun taun 1535) nalika yuswa of 60
Jeneng lair Michelangelo di Lodovico Buonarroti Simoni
Lair 6 Maret 1475
caket Arezzo, Caprese, Toscana
Séda 18 Februari 1564 (umur 88)
Roma, Italia
Kabangsan Italia
Field patung, lukisan, arsitèktur, lan puisi
Training Magang kanggé Domenico Ghirlandaio [1]
Gerakan High Renaissance
Karya David, The Creation of Adam, Pietà

Michaelangelo Buonarroti utawa jeneng pepaké ing basa Italia Michelangelo di Lodovico Buonarroti Simoni (ing basa Spanyol diarani Miguel Ángel; ing basa Prancis diarani Michel-Ange, sing kurang luwih ateges Malaikat Mikail) (6 Maret, 1475 - 18 Februari, 1564) iku sawijining pelukis, pamahat, pujangga, lan arsitek zaman Renaissance.

Panjenengané misuwur ing sumbangan studi anatomi ing Seni Rupa. Karyané sing dianggep paling apik yaiku Patung David, Pietà, lan Fresko ing langit-langit Sistine's Chapel.

Riwayat urip[sunting | sunting sumber]

Lair caket Arezzo, ing Caprese, Toscana, Italia taun 1475. Ramané Lodovico di Leonardo di Buonarotti di Simoni iku sawijining pegawé hukum ing Caprese. Ibuné Francesca di Neri del Miniato di Siena. Kulawargané nduwèni status kabangsawanan asor.

Pangaruh kulawarga Medici wiwit pasinaon[sunting | sunting sumber]

Ramané péngin supaya Michaelangelo konséntrasi marang profèsi kang dianggep luwih mapan, nanging Michaelangelo seneng seni rupa. Piyambaké banjur dibina déning Domenico Ghirlandaio (nanging kanthi sawijining sebab Michaelangelo nolak perkara iki) lan Bertoldo di Giovanni. Ghirlandaio banjur ngrékomendhasikké marang Lorenzo de Medici. piyambaké banjur gawé sapérangan karya sing cukup ngéramaké (kanggo umuré sing isih welasan taun), nanging durung bisa gawé jenengé dadi luwih misuwur, ing antarané:

  • Madonna de la Salsa (1490-1492)
  • Battle of the Centaurs (1491-1492)

Ciri perfèksionisme Michaelangelo wiwit tuwuh kawit kritik-kritik kang dillontaraké Lorenzo de Medici.

Révolusi Savonarola[sunting | sunting sumber]

Sawisé Lorenzo de Medici séda, panggantiné, Piero de Medici dudu wong sing disenengi déning Michaelangelo. Panjenengané banjur metu saka binaan kulawarga Medici lan nerusaké karya-karyané dhéwé. Kapamimpinané Piero de Medici sing lemah marakaké kutha Firenze dikepung pihak Republikan, lan kulawarga Medici kausir saka kutha Firenze.

Ing wektu iki, Michaelangelo nggawé sapérangan karya, antarané:

  • Wooden crucifix (1493) kanggo gréja Santa Maria del Santo Spirito
  • Patung studi Hercules saka marmer

Runtuhé kakuwasaan kulawarga Medici mènèhi celah marang ajaran pendhéta Savonarola kang nentang baliné unsur seni klasikisme nuju njeron Gréja. Seni Klasik dianggep ngandhut akèh dhémoralisme, ing antarané akèhé unsur érotisme lan gayisme (kabeneran modhèl-modhèl karya seni sing akèh ana ing gréja iku lanang).

Perkara iki marakaké Michaelangelo ngupaya metu saka pangaruh Firenze, lan ngupaya nerusaké profesiné ing Venice, banjur Bologna. Nanging ing rong kutha iki, ora ana siji waé sing ngenal misuwuré jeneng Michaelangelo.

Panjenengané banjur melu tumindak apus goroh patung "The Lost Cupid" sing banjur dituku déning pihak Gréja. Sanajan banjur konangan, usahané iki antuk aprésiasi saka Kardinal Raffaele Riario. Michaelangelo banjur antuk kapercayan kanggo gawé patung Bacchus. Nanging patung iki banjur diakoni Michaelangelo minangka pesenan Jacopo Galli.

Bali menyang Firenze[sunting | sunting sumber]

Patung Pietà
Patung David

Ing wulan November 1497, duta besar Prancis njaluk marang Michaelangelo supaya gawé Pietà, patung Ibu Maria kang nangisi patiné Yesus. Karya iki dadi pelopor jeneng pamatung ditulis langsung ing karya sing digawé.

Saiki, karya-karya Michaelangelo wiwit antuk aprésiasi kang becik. Lan ing taun 1504, piyambaké wiwit ngerjakké karyané sing paling misuwur, David kang banjur dipajang ing Piazza della Signoria. Karya iki dimaksudaké minangka simbol kakuwatan Républik marang ancaman saka faksi-faksi kang tetentangan ing dhaérah Romawi. Karya iki uga dadi wiwitan pasulayané marang Leonardo da Vinci sing nyaranaké supaya karya kasebut ing papan sing ora nyolok banget.

Ing sangisoré pangaruh Papacy[sunting | sunting sumber]

Minangka pangakuan marang kaahlianné, Michaelangelo didhawuhi nuju Roma ing taun 1503 kanggo ngrampungaké pasaréan Paus sadurungé. Nanging proyék iki ora rampung amarga panjenengané ditugasaké gawé Fresko ing tembok Sistine's Chapel.

Perkara iki dadi tantangan gedhé kanggo Michaelangelo, amarga sanajan naté nyinaoni panggawéan Fresko ing mangsa Domenico Ghirlandaio, nanging sacara kaahlian panjenengané babar pisan dudu pelukis.

Fresko iki digawé ing période 1508-1512 kanthi siji bagéan pungkasan ing pojok kapél sing durung dirampungaké nganti mangsa Paus Paul III diwiwiti.

Kakuwasaan Papacy ing Firenze[sunting | sunting sumber]

Ing taun 1513, pangaruh Papacy ing Firenze ningkat kanthi munggahé salah siji anggota kulawarga Medici, Paus Leo X. Panjenengané ditugasaké kanggo ngerjakaké Facade Basilicia of San Lorenzo kanthi opah sing banget nengsemaké. Nanging kauangan kulawarga Medici sing ambruk banjur marakaké karya iki kaya setengah dadi. Salah siji bagéan sing misuwur saka karya iki yaiku patung Moses.

Pangaruh Papacy pungkasané runtuh ing taun 1527 lan kulawarga Medici bangkrut, banjur samburiné bali menyang kakuwasaan Républik. Michaelangelo banjur melu ing pangrancangan pangreksan kutha Florence saka kepungan kanthi gawé dhesain bènténg.

Nanging upaya iki marakaké dhèknèné dianggep minangka pengkhianat kulawarga Medici saéngga ing taun 1530, panjenengané ninggalaké Florence sawisé kakuwasaan Medici bali.

Pungkasaning riwayat urip[sunting | sunting sumber]

Michaelangelo antuk kapercayan manèh kanggo ngrampungaké bagéan pungkasan saka Fresko Sistine's Chapel, yaiku Last Judgement. Karya iki banjur nimbulaké kontrovèrsi amarga pangèksposan kawudonan.

Karya iki didandani déning asistènné Daniele da Volterra kanthi nambah lukisan kain panutup ing bagéan sing dianggep wigati.

Michaelangelo séda tanggal 18 Februari 1564 ing yuswa 88 taun. Panjenengané naté gawé parodi Pietà, kanthi ngganti Ibu Maria kanthi sosok sing dikira iku dhèknèné dhéwé.

Kapribadèn[sunting | sunting sumber]

Asringé karya Michaelangelo nampilaké objèk nudity awaké wong lanang marakaké panjenengané dikira ngalami kalainan homoseksualitas. Saliyané iku, ing mangsa Medici homoseksualitas pancén dadi budaya sing lazim dadi sanajan tetep dianggep amoral. Panjenengané uga naté kalibat percintaan marang salah sawijining bangsawan lanang.

Nanging tetep ana cathetan ngenani kacaketané kaliyan Vittoria Colonna, salah siji modhèl pasinaoné. Nanging sesambungan iki dinilai mung sawates kanca cerak amarga Vittoria Colonna iku salah siji saka sithik wanita ing mangsa Renaissance sing nduwèni wawasan dhuwur ing bidang sains.

Sifat perfèksionis katon ing akèh karya Michaelangelo, salah sawijiné patung Faun sing dikritik déning Lorenzo de Medici. Michaelangelo lila ngremuk untu-untu Faun mau kanggo nuruti pepénginan Lorenzo de Medici kanggo gawé patung iku supaya katon tuwa.

Salah siji kasalahan cilik sing naté dilakokaké sawisé iku yaiku Patung Bacchus. Patung iki dirancang kanthi ora nggatèkaké anané kamungelan cacat ing bahan baku. Akibaté, rai utawa pasuryan patung iki katon retak lan katon ireng.

Kasalahan iki dibayar Michaelangelo nalika panggawéan David. Kabèh bagéan paling cilik saka marmer sing dicepakaké ing panggawéan patung iki dipétung satliti-tlitiné. Perkara iki marakaké karyané diurmati amarga katlitèné sing mangkono iku angèl disaingi déning pamatung liya.

Nanging pribadi Michaelangelo ora sasuci karyané sing akèh dipajang ing altar gréja. Saliyané isu homoseksualitas, tumindaké mbongkar awak mayit marakaké panjenengané kudu ngadhepi akèh pamriksan. Karya-karyané uga akèh sing kapiran mung amarga masalah dhuwit. Lan saiki, autobiografiné dikira akèh dimanipulasi kanggo ngangkat jenengé dhéwé. Panjenengané uga kalibat rivalitas ora séhat karo Leonardo da Vinci.

Sumbangan marang Rénaisans[sunting | sunting sumber]

The Last Judgment karya Michelangelo

Karya Michaelangelo mbukak mripat seniman ing zaman iki ngenani wigatiné studi kang becik bab anatomi. Ing wektu iku diwiwiti panlitèn langsung organ awak lan alat obah saka mayit.

Karya-karyané akèh dadi inspirasi karya seni ing mangsa Renaisans. Saliyané iku karya arsiterturé bisa didelok ing akèh bangunan ing Firenze.

Karya-Karyané yaiku:

  • Madonna and Child with the Infant St. John (Taddei Tondo)
  • Il Putto Dormiente
  • Madonna de La Scalsa
  • Battle of Centaurs
  • Wooden crucifix
  • Bacchus
  • Pietà
  • Patung Studi Hercules
  • Fresko ing Langit-Langit Sistine Chapel
  • Patung studi saka sapérangan budak
  • Fresko Last Judgement ing tembok altar Sistine Chapel.
  • Moses
  • Arsitektur Basilicia of San Lorenzo
  • Patung-patung ing pasaréan Basilicia of San Lorenzo
  • Arsitektur Palazzo Farnese
  • Dhesain arsitektur Basilica St Peter

Pirsanana uga[sunting | sunting sumber]

Réferènsi[sunting | sunting sumber]

Pranala njaba[sunting | sunting sumber]

Commons-logo.svg
Wikimedia Commons gadhah galeri bab:
Art Gallery - Michelangelo Buonarroti

Sumber artikel punika saking kaca situs web: "http://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Michelangelo&oldid=861083"