Transistor
Transistor yaiku sawijining piranti elektronik kang wujude tabung cilik banget kang digawe saka semikonduktor. [1] Gunane kanggo nguwatake, medhot, lan mbagi arus listrik.[2] Transistor ditemokake nalika taun 1948 dening ahli fisika yaiku Walter Houser Brattain, John Bardeen, lan William Braddford Shockley. Transistor bisa digunakake kanggo kran listrik.[3] Padatan, transistor nduwe terminal cacahe telu. [3] Tegangan utawa arus kang dipasang ing salah siji terminale iku ngatur arus kang luwih gedhe lewat rong terminal liyane.[3]
Cara kerja transistor[sunting]
Wiwitane, ana rong jinis transistor, yaiku bipolar junction transistor (BJT utawa transistor bipolar) lan field-effect transistor (FET).[3] Kekarone cara kerjane dhewe-dhewe.[3]
Jinising transistor[sunting]
Transistor bisa dibedakake adhedhasar saperangan kategori:[3]
- Materi semikonduktor: Germanium, Silikon, Gallium Arsenide
- Kemasan fisik: Through Hole Metal, Through Hole Plastic, Surface Mount, IC, lan sapanunggalane.
- Tipe: UJT, BJT, JFET, IGFET (MOSFET), IGBT, HBT, MISFET, VMOSFET, MESFET, HEMT, SCR sarta pangrembakane transistor yaiku IC (Integrated Circuit) lan liya-liya.
- Polaritas: NPN utawa N-channel, PNP utawa P-channel
- Maximum kapasitas daya: Low Power, Medium Power, High Power
- Maximum frekwensi kerja: Low, Medium, atau High Frequency, RF transistor, Microwave, lan liya-liyane.
- Aplikasi: Amplifier, Saklar, General Purpose, Audio, Tegangan Tinggi, lan liya-liyane.
Cathetan suku[sunting]
Artikel punika taksih tulisan rintisan (stub). Sinten kémawon ingkang kersa mbenakaken, sumangga kémawon.
