Sobron Aidit

Saka Wikipédia Jawa, bauwarna mardika basa Jawa
Loncat ke navigasi Loncat ke pencarian
Sobron Aidit
Sobron Aidit, Pekan Buku Indonesia 1954, p190.jpg
Aidit, 1954
Lair(1934-06-02)Juni 2, 1934
Tanjung Pandan, Belitung, Hindia Belanda
PatiFèbruari 10, 2007(2007-02-10) (umur 72)
Paris, Prancis
Jeneng pènSimon
PakaryaSastrawan, guru
BangsaPrancis
SukuMinangkabau, Melayu Indonesia
AnakWanita Tekun Pertiwi
DulurD.N. Aidit (kakak)

Sobron Aidit ya iku sastrawan uga pengusaha.[1] Lair ana Belitung, Sumatra Kidul, ing 2 Juni 1934.[1] Séda ana Paris, Perancis, ing 10 Fèbruari 2007 amarga stroke.[1]

Latar Wuri[besut | besut sumber]

Bapaké asma Abdullah Aidit putrané Haji Ismail, pengusaha iwak kang lumayan suksès, duwé puluhan sero (papan kanggo nyekel iwak nèng segara) lan pemasok iwak nèng pasar.[2] Abdullah ya iku tokoh kang duwé pawiyatan Islam ana Belitung, kang ngedhegaké Nurul Islam, cerak kawasan pecinan.[2] Abdullah naté mèlu grilya ana Sala lan Yogyakarta ing jaman révolusi.[2] Taun 1956, njabat DPR RI makili golongan angkatan 45.[2]

Ibuné asma Marisah.[2]

Cilikané, Sobron sekolah ana sekolah Landa, nanging tetep sregep ngibadah.[2] Bali sekolah, dhèwèké, D. N. Aidit, lan sadulur-seduluré sinau ngaji, diwulang Abdurrachim, adhi ipéné Abdullah.[2]

Pakaryan[besut | besut sumber]

Dhèwèké dadi guru ana SMA Utama Salemba dan THHK taun 1954-1963.[3]

Naté uga dadi juru warta Harian Rakyat (1955) lan Bintang Timur (1962).[3] Dadi pangurus Lembaga Persahabatan Indonesia-Tiongkok karo Dr. Prijono, banjur karo Djawoto lan Henk Ngantung (1955-1958).[3] Dadi pangurus Lembaga Persahabatan Indonesia-Vietnam karo S. M. Ardan, Wim-Umboh, lan liyané.[3]

Dhèwèké ngedhegaké Akademi Sastra Multatuli karo Prof. Bakri Siregar (1961-1963).[3]

Sobron lunga nèng Tiongkok awit dhawuhé Soekarno kanggo mulang sastra Indonesia ana Universitas Peking ing 1963.[1] Banjur dadi Guru Besar Sastra dan Bahasa Indonesia ana Institut Asing Beijing taun 1964.[3]

Dhèwèké ora bisa bali nèng Indonesia lebar ana kedadèn G30S taun 1965.[1]

Taun 1966-1976, ana Révolusi Kebudayaan ana Tiongkok kang antarané asipat anti kaum intelèktual.[4] Sobron banjur mandheg makarya, dikongkon lunga ana désa lan makarya bareng para tani.[4] Sawisé révolusiné rampung, taun 1979, dhèwèké bali nèng Beijing lan makarya ana Radio Peking minangka penyiar lan rédhaktur.[4]

Sawisé kontraké karo Radio Peking rampung, Sobron niyat lunga saka Tiongkok.[4] Taun 1981, dhèwèké menyang Paris.[4] Dhèwèké diwènèhi wulangan basa Prancis ana pusat penampungan pengungsi.[4] Ing taun 1982, dhèwèké karo kanca-kancané ngedhegaké Restoran Indonesia ana Rue de Vaugirard, Paris.[3][4]

Sobron ya iku pimpinan Yayasan Sajarah dan Budaya Indonesia (YSBI) lan kalawarti Kreasi.[5]

Ana Donya Panulisan[besut | besut sumber]

Sobron nulis rupa-rupa tulisan, wiwit saka urip-uripé wong cilik nganti cekelan uripé.[5] Mliginé, dhèwèké nulis babagan toléransi lan nresnani pepadha kaya nresnani awaké dhéwé.[5] Dhèwèké uga nyritakaké apa anané nalika ditékoni bab kedadén 1965.[5]

Cathetan suku[besut | besut sumber]

  1. a b c d e Yophiandi, Arif; Firmansyah (10 February 2007). "Sobron Aidit Meninggal". Tempo.co. Dijupuk 17 August 2016. 
  2. a b c d e f g Adi, Yunantyo (28 April 2014). "DN Aidit dan Agama". elsaonline.com. Dijupuk 21 August 2016. 
  3. a b c d e f g Tanaera, D. (October 1992). "SOBRON AIDIT sastrawan engagé". lallement.com. Dijupuk 21 August 2016. 
  4. a b c d e f g "BSobron Aidit". tokohkita.com. 31 Maret 2007. Dijupuk 13 September 2016. 
  5. a b c d Isa, Ibrahim (31 Maret 2007). "Berbagi Cerita - Sobron Aidit Sudah Direhab Masarakat". KabarIndonesia.com. Dijupuk 17 August 2016. 

Pranala njaba[besut | besut sumber]