Manchukuo
Praèn
Negri Manchuria (1932–1934) 滿洲國 Kekaisaran Manchuria Raya (1934–1945) 大滿洲帝國 ᡩᠠᠮᠠᠨᠵᡠ ᡤᡠᡵᡠᠨ | |
|---|---|
| 1932–1945 | |
| Motto: "5 Ras ing siji kesatuan" | |
| Gunagita: Lagu Kebangsaan Manchukuo (digunakan 1933–1942) (digunakan 1942–1945) | |
| Segel kekaisaran 滿洲帝國之寶 | |
| Dedegkahanan | Negara boneka dari Kekaisaran Jepang |
| Kuthagara | Xinjing (Changchun) (hingga 9 Agustus 1945) Tonghua (sejak 9 Agustus 1945) |
| Brehakutha | Harbin |
| Jawatbasa | |
| Recognised regional languages | |
| Agama | |
| Papréntahan | Kesatuan satu partai transisi republik di bawah kediktatoran militer (1932–1934)
Kesatuan satu partai transisi monarki di bawah totalitarian fasis[1][2] kediktatoran militer (1934–1945) |
| Kepala negara | |
• 1932–1934 (sebagai Kepala Eksekutif) 1934–1945 (sebagai Kaisar) | Puyi |
| Perdana Menteri | |
• 1932–1935 | Zheng Xiaoxu |
• 1935–1945 | Zhang Jinghui |
| Paukumkaryan | Dewan Legislatif |
| Babadwidya | |
| 18 September 1931 | |
• Dewan Administratif Tertinggi Timur Laut | 16 Februari 1932 |
• Didirikan | 1 Maret 1932 |
| 4 March 1933 | |
• Kekaisaran diproklamasikan | 1 Maret 1934 |
• Anggota GEACPS | 30 November 1940 |
| 9 Agustus 1945 | |
• Pembubaran | 20 Agustus 1945 |
| Pijembar | |
• Gunggung | 984,195 km2 (380,000 sq mi) |
| Artacihna | Yuan Manchukuo |
| Cithakan:Infobox country/formernext | |
| Saiki dumadi péranganing | Tiongkok |
Manchukuo ( traditional Chinese: 滿洲國; simplified Chinese: 满洲国; pinyin: Mǎnzhōuguó; Japanese: 滿洲国; "Negri Manchuria" ) ya iku sawijining negara wayang ing Tiongkok Lor Wétan lan Mongolia Dalam, mrentah minangka monarki konstitusional . Jembaré negara iki kira-kira 1.550.000 km², Wilayah iki umume dikenal minangka Manchuria dening wong Kulon lan Jepang, sing ditunjuk dening mantan panguwasa China, Dinasti Qing minangka "tanah kelairan" saka kelompok etnis kulawarga sing ngatur, Manchu, nanging wong Manchu dhewe ora nate nggunakake tembung "Manchuria" (滿洲) minangka jeneng panggonan sing nuduhake wilayah iki.
Wilayah iki ing Daerah Manchuria
- ↑ Prasenjit Duara (2004). Sovereignty and Authenticity:Manchukuo and the East Asian Modern. Rowman & Littlefield Publishers, Inc. ISBN 9780742530911.
- ↑ Annika A. Culver (2013). Glorify the Empire: Japanese Avant-Garde Propaganda in Manchukuo. UBC Press. ISBN 9780774824361.