Konferensi Meja Bundar

Saka Wikipédia, bauwarna bébas basa Jawa
Konferensi Meja Bundar

Konferensi Meja Bundar ya iku patemon antarané pamaréntah Républik Indonésia lan Walanda sing kaleksanan ing Den Haag, Walanda saka 23 Agustus nganti 2 November 1949[1].

Sajarah[besut | besut sumber]

Usaha kanggo ngredam kamardikan Indonésia kanthi dalan kekerasan gagal[2]. Walanda entuk kecaman saka PBB[2]. Walanda banjur nganakaké patemon kanggo ngrampungaké masalah iki kanthi diplomasi, lumantar perundingan Linggarjati, perjanjian Renville, perjanjian Roem-van Roijen, lan Konferensi Meja Bundar[2].

Asil konferensi[besut | besut sumber]

Asil saka Konferensi Meja Bundar (KMB) ya iku:

  • Serah trima kedaulatan saka pamaréntah kolonial Walanda kanggo Républik Indonésia Sarekat, kajaba Papua bagean Kulon[1]. Indonésia kepengin supaya kabeh tlatah bekas Hindia Walanda dadi tlatah Indonésia, dene Walanda kepingin ndadekaké Papua bagean kulon ddadi nagari sing pisah amarga beda etnis[1]. Konferensi ditutup ora nganggo kaputusan mau[2]. Amarga iku pasal 2 nyebutake yen Papua bagean kulon ora bagean saka serah trima, lan yen masalah iki arep dirampungake ing wektu setaun iku[2].
  • Kabentuk persekuthuan Walanda-Indonésia, karo monarch Walanda minangka pres

Cathethan suku[besut | besut sumber]