Klorofluorokarbon

Saka Wikipédia Jawa, bauwarna mardika basa Jawa
Menyang navigasi Menyang panggolèkan
ilustrasi saka molekul klorofluorokarbon

Klorofluorokarbon (CFC) lan hidroklorofluorokarbon (HCFC) minangka senyawa organik utawa sebagéyan halogénasi paraffin hidrokarbon sing ngemot mung karbon (C), hidrogén (H), khlor (Cl), lan fluorine (F), diprodhuksi minangka zat sing gampang nguap turunan saka metana, etana, lan propane. Zat iki uga umumé dikenal kanthi jeneng merek DuPont Freon. Representasi sing paling umum yaiku dichlorodifluoromethané (R-12 utawa Freon-12). akéh CFC sing akéh digunakaké minangka kulkas, propelan (ing aplikasi aerosol), lan pelarut . Amarga CFC nyumbang kanggo panipisan ozon ing atmosfer ndhuwur, pabrik senyawa kasebut wis diilangi ing Protokol Montreal, lan diganti karo produk liyané kayata hidrofluorokarbon (HFC) [1] kalebu R-410A lan R-134a. [2] [3]

Struktur klorofluorokarbon[besut | besut sumber]

Kaya ing alkana sing luwih gampang, karbon ing ikatan CFC kanthi simetri tetrahedral. Amarga atom fluorine lan klorin beda-beda ukurané lan pangisian daya èfèktif saka hidrogén lan siji liyané, CFC sing asalé saka metana nyimpang saka simetri tetrahedral sing sampurna. [4]

Guna klorofluorokarbon[besut | besut sumber]

CFC lan HCFC digunakaké ing macem-macem aplikasi amarga minim keracunan, reaktivitas lan gampang kobong. Saben permutasi fluor, klorin lan hidrogén adhedhasar metana lan etana wis ditliti lan umumé dikomersialaké. Kajaba iku, akéh conto sing dingerteni amarga jumlah karbon uga senyawa sing ana gandhengané karo bromin. Panggunaan kalebu kulkas, agen niup, propelan aerosol ing aplikasi obat, lan pelarut pangresik. Milyaran kilogram klorodifluorometana diproduksi saben taun minangka prekursor tetrafluoroethylene, monomer sing diowahi dadi Teflon.[5]

Pengaruh minangka gas omah kaca[besut | besut sumber]

Pengaruh pemanasan gas omah kaca ing atmosfer tambah akéh ing taun-taun pungkasan. Anané karbon dioksida munggah saka pembakaran bahan bakar fosil minangka driver paling gedhe umumé. Pengaruh pamanasan sing luwih cilik nanging signifikan saka rilis CFC sing paling akéh diproduksi (CFC11 lan CFC12) bakal terus bertahan nganti pirang-pirang dekade nganti mbesuk. [6]

CFC dibusak sacara bertahap liwat Protokol Montreal amarga bagean kasebut nyuda ozon, Nanging, pengaruh atmosfer saka CFC ora diwatesi mung minangka bahan kimia penyebaran ozon. Pita panyerepan inframerah nyegah panas ing dawa gelombang kasebut supaya ora uwal saka atmosfer bumi. CFCs duwé pita panyerepan kuat saka CF lan C-Cl obligasi ing wilayah spektrum 7.8-15.3 μm [7] minangka "jendela atmosfer" amarga transparan relatif saka atmosfer ing wilayah iki. [8]

Kekuwatan pita panyerepan CFC lan kerentanan atmosfer sing unik ing dawa gelombang ing endi CFC (pancen kabeh senyawa fluorin kovalen) nyerep [9] nggawé èfèk omah kaca "super" saka CFC lan gas-gas fluor sing ora reaktif liyané kayata perfluorokarbon, HFC, HCFC, bromofluorokarbon, SF 6, lan NF 3 . [10] Penyerapan "jendela atmosfer" iki dikuataké kanthi konsentrasi rendah saben CFC individu. Amarga CO2 cedhak karo saturasi kanthi konsentrasi dhuwur lan sawetara pita panyerepan infra merah, anggaran radiasi lan mula èfèk omah kaca duwé sensitivitas sing kurang tumrap perubahan konsentrasi CO 2; [11] paningkatan suhu kira-kira logaritma. [12] Kosok baline, konsentrasi CFC sing kurang bisa nambah èfèk kanthi linier kanthi massa, [10] saengga klorofluorokarbon dadi gas omah kaca kanthi potensial luwih dhuwur kanggo nambah èfèk omah kaca tinimbang CO2. Akèh klompok aktif mbuwang peninggalan CFC kanggo nyuda pengaruh ing atmosfer. [13] Miturut NASA ing taun 2018, bolongan lapisan ozon wis wiwit pulih minangka asil larangan CFC. [14]

Paripustaka[besut | besut sumber]

  1. "Climate Change." The White House. 6 August 2014.
  2. Mironov, O. G. (1968). "Hydrocarbon pollution of the sea and its influence on marine organisms". Helgoländer Wissenschaftliche Meeresuntersuchungen. 17 (1–4): 335–339. Bibcode:1968HWM....17..335M. doi:10.1007/BF01611234.
  3. Ozone layer treaty could tackle super polluting HFCs Error in webarchive template: Check |url= value. Empty.. rtcc.org. 15 July 2014
  4. Siegemund, Günter et al. (2002) "Fluorine Compounds, Organic" in Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry, Wiley-VCH, Weinheim. doi:10.1002/14356007.a11_349
  5. Rossberg, M. et al. (2006) "Chlorinated Hydrocarbons" in Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry, Wiley-VCH, Weinheim. doi:10.1002/14356007.a06_233.pub2
  6. "Appendix 8.A" (PDF). Intergovernmental Panel on Climate Change Fifth Assessment Report. p. 731.
  7. Rothman, L; Gordon, I.E.; Barbe, A.; Benner, D.Chris; Bernath, P.F.; Birk, M.; Boudon, V.; Brown, L.R.; Campargue, A. (2009). "The HITRAN 2008 molecular spectroscopic database" (PDF). Journal of Quantitative Spectroscopy and Radiative Transfer. 100 (9–10): 533–572. Bibcode:2009JQSRT.110..533R. doi:10.1016/j.jqsrt.2009.02.013. Diarsip saka sing asli (PDF) ing 2015-04-03.CS1 dandani: display-authors (link)
  8. Ramanathan, V (1975). "Greenhouse Effect Due to Chlorofluorocarbons: Climatic Implications". Science. New Series. 190 (4209): 50–52. Bibcode:1975Sci...190...50R. doi:10.1126/science.190.4209.50. JSTOR 1740877.
  9. Bera, Partha P.; Francisco, Joseph S. and Lee, Timothy J.; ‘Identifying the Molecular Origin of Global Warming’; Journal of Physical Chemistry; 113 (2009), pp. 12694-12699
  10. a b Ramanathan, V; Y. Feng (2009). "Air pollution, greenhouse gases and climate change: Global and regional perspectives". Atmospheric Environment. 43 (1): 37–50. Bibcode:2009AtmEn..43...37R. doi:10.1016/j.atmosenv.2008.09.063.
  11. Harnung, Sven E. and Johnson, Matthew S.; Chemistry and the Environment, p. 365 ISBN 1107021553
  12. Röhl, C.M.; Boğlu, D.; Brtihl, C. and Moortgat, G. K.; ‘Infrared band intensities and global warming potentials of CF4, C2F6, C3F8, C4F10, C5F12, and C6F14’; Geophysical Research Letters; vol. 22, no. 7 (1995), pp. 815-818
  13. "One overlooked way to fight climate change? Dispose of old CFCs". Environment. 2019-04-29. Dibukak ing 2019-04-30.
  14. Samson Reiny (4 January 2018). "NASA Study: First Direct Proof of Ozone Hole Recovery Due to Chemicals Ban". NASA.