Kasultanan Banten

Saka Wikipédia Jawa, bauwarna bébas abasa Jawa
Kesultanan Banten
Kasultanan Banten
1527–1813


Gendéra

Wewengkon Banten ing mangsa Maulana Hasanuddin, yang menguasai Selat Sunda padha kedua sisinya
Kutha krajan Surosowan, Kota Intan
Basa Jawa, Malayu, Arab,[1] Sunda
Agama Islam
Pamaréntahan KesultananG
Sultan
 •  1552–1570 ¹ Maulana Hasanuddin
 •  1651–1683 Ageng Tirtayasa
Sujarah
 •  Serangan atas Kerajaan Sunda 1527
 •  Aneksasi olèh Hindia-Nèderlan 1813
Sadurungé
Sawisé
Kerajaan Sunda
Kerajaan Demak
Hindia-Nèderlan
¹ (1527-1552 dados andhahan Demak)
Warning: Value specified for "continent" does not comply

Cithakan:Sajarah Indonésia

Kesultanan Banten ménika sebuah kraton Islam ingkang naté madég ing Provinsi Banten, Indonésia. wiwitanipun sawétawis 1526, ing Kerajaan Demak mperluas prabawa ing kawasan pasisir barat Pulau Jawa, kaliyan naklukakné pintén-pintén kawasan pelabuhan lajéng dadosaken ing pangkalan militèr sarta kawasan dagang.

Maulana Hasanuddin, putéra Sunan Gunung Jati[2] nggadahi peran ing penaklukan kasébut. sasampunipun penaklukan tersebut, Maulana Hasanuddin madég bètèng pertahanan ingkang dipunnamani Surosowan, ingkang ing ngajéng dintén dados punjer pamaréntahan sasampunipun Banten dados kesultanan ingkang madeg piyambak.

Ngantos 3 abad Kesultanan Banten mampu bertahan ménawi nggayuh kejayaan ingkang saé, ing wekdal sami kaliyan penjajah saking Éropah sampun berdatangan lan nanem prabawa. Perang saudara, lan persaingan kaliyan kabetahan global punika ngerubetaken sumber daya utwi dagang, sarta gumanutung badhé persenjataan sampun nglemahaken hegemoni Kesultanan Banten manawi tlatahipun. Kekuatan pulitik Kesultanan Banten pungkasan runtuh ing taun 1813 sadèrèngipun Pura Surosowan minangka simbul kekuasaan ing Kota Intan dipunahancraken, lan ing mangsa-mangsa pungkasan pemerintananipun, para Sultan Banten boten langkung saking ratu andhahn saking pamaréntahan kolonial ing Indhiya Nèderlan.

Pembentukan wiwit[besut | besut sumber]

De Stad Bantam, lukisan cukilan lempeng logam (engraving) karya François Valentijn, Amsterdam, 1726[3]

Ing wiwit kawasan Banten ugi dipuntepang kaliyan Banten Girang punika pérangan saking Kerajaan Sunda. Kedatangan wadyabala Kerajaan Demak ing ngandap pimpinan Maulana Hasanuddin ing kawasan kasebut sanèsipun kanggé perluasan wewengkon ugi kanggé penyebaran dakwah Islam. Lajeng dipunpicu déning wontenipun kerjasama Sunda-Portugal ing babagan ékonomi lan pulitik, hal punika dipunanggep saged mbahayakan kalungguhan Kerajaan Demak selepas kekalahan punika ngusir Portugal saking Melaka taun 1513. Atas dhawuh Trenggana, sami kaliyan Fatahillah nglampahi penyerangan lan penaklukkan Pelabuhan Kelapa sawatawis taun 1527, ing wekdal punika tsih merupakan pelabuhan utami saking Kerajaan Sunda.[4] Sanèsipun wiwit yasa bètèng pertahanan ing Banten, Maulana Hasanuddin ugi ngelanjengaken perluasan kekuasaan ing laladan penghasil lada ing Lampung. Piyambakipun nggadahi peran ing penyebaran Islam ing kawasan kasebut, sanèsipun punika piyambakipun ugi sampun nglampahi kontak dagang kaliyan ratu Malangkabu (Minangkabau, Kerajaan Inderapura), Sultan Munawar Syah lan dipunanugerahi keris déning ratu kasebut.[5] Seiring kaliyan kemunduran Demak mliginipun sasampunipun minggal Trenggana,[6] Banten ingkang sadèrèngipun vazal saking Kerajaan Demak, wiwit nglepasaken piyambakipun lan dados kraton ingkang swatantra. Maulana Yusuf putra saking Maulana Hasanuddin, naik singgasana ing taun 1570[7] ngelajengaken ekspansi Banten ing kawasan pedalaman Sunda kaliyan naklukaken Pakuan Pajajaran taun 1579. Lajeng piyambakipun dipun-gantos putranipun Maulana Muhammad, ingkang nyobi nguasai Palembang taun 1596 dados pérangan saking usaha Banten ing mempersempit obahan Portugal ing nusantara, ananging gagal amargi piyambakipun ninggal ing penaklukkan kasebut.[8]

Cathetan suku[besut | besut sumber]

  1. ^ Titik Pudjiastuti, (2007), Perang, dagang, persahabatan: surat-surat Sultan Banten, Yayasan Obor Indonésia, ISBN 979-461-650-8.
  2. ^ Uka Tjandrasasmita, (2009), Arkéologi Islam Nusantara, Kepustakaan Populer Gramedia, ISBN 979-9102-12-X.
  3. ^ From Valentijn, Beschrijving van Groot Djava, ofte Java Major, Amsterdam, 1796. Ludwig Bachhofer, India Antiqua (1947:280) notes that Valentijn had been in Banten in 1694.
  4. ^ Sejarah Cirebon, PT. Balai Pustaka.
  5. ^ Titik Pudjiastuti, (2000), Sadjarah Banten: suntingan tèks lan terjemahan dipunsertai tinjauan aksara lan amanat.
  6. ^ Fernão Mendes Pinto, Rebecca Catz, (1989), The travels of Mendes Pinto, University of Chicago Press, ISBN 0-226-66951-3.
  7. ^ Hasan Muarif Ambary, Jacques Dumarçay, (1990), The Sultanate of Banten, Gramedia Book Pub. Division, ISBN 979-403-922-5.
  8. ^ Keat Gin Ooi, (2004), Southeast Asia: a historical encyclopedia, from Angkor Wat to East Timor, Volume 1, ABC-CLIO, ISBN 1-57607-770-5.

Kapustakan[besut | besut sumber]

Pranala njaba[besut | besut sumber]

Cithakan:Kerajaan di Jawa