Géomètri

Saka Wikipédia Jawa, bauwarna bébas abasa Jawa
Permukaan Calabi–Yau

Géomètri (saka basa Yunani γεωμετρία; geo = bumi, metria = pangukuran) sacara harafiah maknané pAngukuran ngenani bumi, iku cabang saka matématika sing nyinaoni gayutan ing sajeroné ruang. Saka pengalaman, utawa manawa sacara intuitif, wong bisa mangertèni ruang saka ciri dhasaré, sing diistilahaké minangka aksioma sajeroning géomètri.

Géomètri wiwitan[besut | besut sumber]

Modhèl papat padhetan Platonik

Cathetan paling wiwitan ngenani géomètri bisa ditelusuri nganti jaman Mesir kuna, peradaban Lembah Sungai Indus lan Babilonia. Peradaban-peradaban iki diweruhi anduwèni keahlian sajeroning drainase rawa, irigasi, pangendalèn banjir lan ngadegaké yasan-bagunan gedhé. Akèh-akèhé géomètri Mesir kuna lan Babilonia winates mung ing pétungan dawa sègmèn-sègmèn garis, luas, lan volume.

Salah siji téyori wiwitan ngenani géomètri dipratélakaké Plato sajeroning dialog Timaeus (360SM) yèn alam semesta dumadi saka 4 èlemèn: lemah, banyu, hawa lan geni. Bab kasebut dimaksudaké kanggo nggambaraké kondhisi material padhet, cuwèr, gas lan plasma. Bab iki andhasari bentuk-bentuk géomètri: tetrahedron, kubus(hexahedron), octahedron, lan icosahedron ing ngendi saben wangun utawa wujud kasebut nggambaraké èlemèn geni, lemah, hawa lan banyu. Bentuk-bentuk iki banjur luwih dikenal kanthi jeneng Platonic Solid. Ana panambahan wujud kalima ya iku Dodecahedron, sing miturut Aristoteles kanggo nggambarakè èlemèn kalima ya iku èther.

Uga delengen[besut | besut sumber]

Cithakan:Babagan matematika