Xuanzang

Saka Wikipédia, Bauwarna Mardika abasa Jawa / Saking Wikipédia, Bauwarna Mardika abasa Jawi
Langsung menyang: pandhu arah, pados
Potret Xuanzang

Xuanzang (Cithakan:Zh-cpw) yaiku Bhikkhu Buddha Tionghoa, pelajar, pelancong, lan penerjemah kang mènèhi pengaruh tumprapé interaksi antarané tiongkok lan India ing awal dinasti Tang.[1] Xuanzang laér cepak Luoyang, Henan taun 602 minangka Chén Huī utawa Chén Yī (陳 褘) lan mati tanggal 5 Februari 664[2] di Yu Hua Gong(玉華宮). Deweke terkenal kanti perjalanan pitulas tahune marang India, kang ngendi deweke meguru dening pira-pira guru besar, utamané ing Nalanda. Nalika mbalik marang Tiongkok, dèwèké gawa 657 teks sajroné basa Sanskerta. kanti dukungan kaisar, dèwèké nglakokaké penerjemahan teks kasebut ing Chang'an (saiki Xi'an).

Jeneng[sunting | sunting sumber]

Xuanzang uga dikenal kanti jeneng Táng-sānzàng (唐三藏) sajroné Basa Mandarin; sajroné Basa Hokkian minangka Tông-sam-cōng; sajroné Bahasa Kanton minangka Tong Sam Jong and Basa Vietnam minangka Đường Tam Tạng. Romanisasi liyané kang rodok langka yaiku Hhuen Kwan, Hiouen Thsang, Hiuen Tsiang, Hsien-tsang, Hsuan Chwang, Hsuan Tsiang, Hwen Thsang, Xuan Cang, Xuan Zang, Shuen Shang, Yuan Chang, Yuan Chwang, and Yuen Chwang. sajroné Basa Jepang, dèwèké dikenal minangka Genjō, utawa Genjō-sanzō (Xuanzang-sanzang). sajroné Basa Vietnam, dèwké dikenal minangka Đường Tăng (Bhikkhu Buddha Tang), Đường Tam Tạng (Bhikkhu "Tiga koleksi Tang"), Huyền Trang (jeneng Vietnam kanggo Xuanzang)

Sānzàng (三藏) yaiku sebuatan basa Mandarin kanggo Tripitaka.

Awal Kehidupan[sunting | sunting sumber]

Xuanzang, kang kanti jeneng Chen Hui nalika dilahéraké, laér ing salah sijiné keluarga kang njunjung duwur pendidikan. Dèwèké arupa kang paling cilik saka sedulur papat liyané. Mbah buyuté yaiku pejabat, lan mbahé ditunjuk minangka profésor ing perguruan tinggi kerajaan ing ibukota. Bapaké yaiku salah sijiné penganut Kong Hu Cu kang ngeculaké kabèh jabatan kanggo ngeculaké déwé saka konflik politik ing Tiongkok nalika wektu iku. Muturut biografi tradisional, Xuanzang nunjukaké intelejensi kang kuat. Bebarengan karo seduluré, dèwèké nampa pendidikan saka bapaké, kang mènèhi pelajaran babagan literatur-literatur klasik lan pira-pira ajaran Kong Hu Cu.

Senajan keluargané agamané Kong Hu Cu, jaman enomé dèwèké nunjukaké ketertarikané dadi Bhikkhu. Sakwisé bapaké dèwèké mati taun 611, dèwèké urip karo kakangné ing Chensu (saiki Chanjie). Taun 618, dinasti Sui bubar lan Xuanzang karo kakangné ngindar marang Chang'an, ing kana didadèkaké ibukota dinasti Tang, banjur marang Chengdu, Sichuan. Ing kono kaloron ngentèkaké wektu 3 taun banjur nerusaké studi ing kuil Kong Hui.

Peninggalan[sunting | sunting sumber]

Patung Xuanzang ing Xi'an

Xuanzang dikenal terkenal minangka usahané nerjemahaké teks Agama Buddha marang Bahasa Mandarin. Dèwèké uga ngedegaké sekolah Agama Buddha Faxiang kang senajan ora tahan suwi, nanging menèhi pengaruh kang gedhé. Sakliyané iku, Dèwèké uga nyatet kejadian-kejadian penting kang ana ing kerajaan India utara, Harsha.

Tahun 646, kautus dening kaisar, Xuanzang ngrampungaké bukuné kang judulé ind. (大唐西域記), kang dadi sumber utama sejarah abad pertengahan Asia Tengah lan India. Buku iki pertama kali diterjemahaké sajroné Bahasa Prancis dening Stanislas Julien taun 1857. Anata buku biografi ngengingi Xuanzang kang ditulis dening bhikkhu Huili (慧立). Kaloro buku kasebut pertama kali diterjemahaké sajroné Basa Inggris dening Samuel Beal, ing taun 1884 lan 1911.[3] [4]

Perjalanan Xuanzang ngléwati Jalur Sutra lan legenda kang ana, nginspirasikake novel Perjalanan marang Barat, salah siji saka mahakaryané klasik literatur Tiongkok. Tokoh Xuanzang sajroné novèl yaiku reinkarnasi saka murid Sang Buddha, lan dilindungi dening telung murid sakti. Salah sijiné yaiku Sun Wukong, karakter kang populèr ing kebudayaan Tiongkok.

Ing zaman Dinasti Yuan, ana salah sijiné opera dening Wu Changling (吳昌齡) kang nyeritakaké perjalanan Xuanzang njikuk kitab suci.


Cathetan Sikil[sunting | sunting sumber]

  1. ^ Xuan Zang, (Kaunduh 13/11/12).
  2. ^ Sally Hovey Wriggins. Xuanzang: A Buddhist Pilgrim on the Silk Road. Westview Press, 1996. Revised and updated as The Silk Road Journey With Xuanzang. Westview Press, 2003. ISBN 0-8133-6599-6, pp. 7, 193
  3. ^ Beal, Samuel. 1884. Si-Yu-Ki: Buddhist Records of the Western World, by Hiuen Tsiang. 2 vols. Translated by Samuel Beal. London. 1884. Reprint: Delhi. Oriental Books Reprint Corporation. 1969.
  4. ^ Beal, Samuel. 1911. The Life of Hiuen-Tsiang. Translated from the Chinese of Shaman Hwui Li by Samuel Beal. London. 1911. Reprint Munshiram Manoharlal, New Delhi. 1973.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "http://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Xuanzang&oldid=837688"