Ukara

Ukara iku sawijining konsèp linguistik lan biasané diartèkaké minangka sawijining èksprèsi alami basa: yaiku sawijining unit tatabasa lan lèksikal sing kasusun saka tembung sing cacahé siji utawa luwih saka siji kang mawa teges.

Péranganing ukara

Péranganing ukara kang baku, yaiku:

• Jejer yaiku: samubarang kang dianggep duwe adeg dhewe sarta dadi bakuning gunem utawa carita. Lumrahe awujud tembung aran, sarta dadi wangsulane pitakon:

1. Apa sing ...?
2. Sapa sing...?

• Wasésa yaiku: samubarang kang dadi caritane jejer. Lumrahe awujud tembung kriya. Ananging ana uga kang awujud tembung: aran, kaanan, sesulih, wilangan, lan sapanunggalané. Sarta dadi wangsulan saka pitakon:

1. kepriyé...?
2. ngapa...?

• Lésan yaiku: samubarang kang dadi watesaning wasesa, utawa kang nerangake wasesa. Lesan, kapilah dadi papat, yaiku:

1. lesan panindak
2. lesan panandang
3. lesan panyabab
4. lesan panampa

• Katrangan yaiku: yaiku kang dadi andharaning wasesa.

Jenising Ukara

1. Ukara lamba
   1. Ukara awasesa kriya:
      1. Ukara tanggap
      2. Ukara tanduk
   2. Ukara awasesa kaanan
   3. Ukara awasesa aran
   4. Ukara awasesa wilangan
   5. Ukara awasesa ancer-ancer
2. Ukara camboran
   1. Ukara camboran sajajar
   2. Ukara camboran sungsun
   3. Ukara camboran raketan
3. Miturut cakriking ukara
   1. Ukara carita
   2. Ukara pakon
   3. Ukara pitakon
   4. Ukara sabawa
4. Wancahan lan sungsun balik
   1. Ukara wancahan
   2. Ukara sungsun balik

Delengen Uga

• Paramasastra Gagrag Anyar
• Pathining Basa
• aksara
• wanda
• tembung
• pratandha