Siti Hajar
 |
Artikel punika pinuju ngalami éwah-éwahan ageng ngantos 28 Pebruari 2013 Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning Legobot (Kontrib • Log) 68 dinten 281 menit kapungkur. |
|
|
Artikel pelatihan Papat Limpad 2012 punika perlu dipunrapèkaken supados miturut dhumateng standhar Wikipédia |
|
Hajar (Arab:هاجر, Ibrani:הָגָר) inggih menika garwanipun Nabi ibrahim sarta ibu saking Nabi Ismail. Wiwitananipun Siti Hajar minangka réncang Nabi ibrahim, ananging sémah nabi ingkang kapindha Sarah mandul utawi boten saged kagungan laré, piyambakipun dhawuh dhateng Ibrahim supados nggarwa Hajar. Hajar ugi kagungan putra inggih menika nabi Ismail.[1]
Bab lan Paragraf |
Biografi [sunting]
Rikala Sarah dipun pundhut dening Fir'aun kanggé dipun dadosaken selir, Allah maringi pitulungan dhateng Sarah saéngga Firaun ajrih saha gagal nggarwa Sarah, amargi sampun gagal nggarwa Sarah, Fir'aun ajeng ndadosaken Sarah budhak kanggé Hajar, ananging Hajar dipun dadosaken hadiyah dhumateng Ibrahim. Miturut kitab Qishash al Anbiya karya Ibnu Katsir, Hajar menika salah satunggal putri bangsa Qibthi (Mesir). Miturut buku Qishash al Anbiya buku koleksi kawruh Nabi, Hajar menika putri raja Maghreb, pinisepuh nabi-nabi islam, ramanipun dipun pejahaken dening Fir'aun ingkang asmanipun Dhu l-'arsh kang dipun dadosaken budhak. Hajar asalipun saking tembung Ha ajruka (Basa Arab kanggé "menika upahmu"). Miturut kisah sanesipun, Hajar menika putri saking raja Mesir.
Perjuangan Siti Hajar ngopéni Ismail [sunting]
Rikala wiwitan Hajar dipun bekta Ibrahim saking Kan’aan dhateng lembah kang gersang, sajatosipun Hajar ajrih sanget amargi éwed madosi toya saha panganan, Ibrahim mangertosi kahanan ingkang dipun alami dening sémahipun, ananging Hajar ugi mangertosi menapa ingkang dipun lakoni dening garwanipun minangka dhawuhipun Gusti Allah, pramila Hajar nampi kahanan menika kanthi yakin Allah boten naté nelantaraken piyambakipun.[2] Sapaninggalipun Ibrahim, Hajar namung dipun kancani kaliyan Ismail. Énjing menika Ismail muwun kepengin ngunjuk saha dhahar, sakmenika Hajar kesah dhateng bukit Shafa kang ngarepakaen supados wonten tiyang, ananging boten wonten.[2] Saking bukit Marwa katingal toya kang medalaken cahya, Hajar nyaketi sumber menika, ananging kanyataanipun boten wonten, Hajar ugi ningali ing bukit Shafa wonten toya, ananging kanyataanipun boten wonten, piambakipun lelampahan ngantos ping pitu saking bukit Shafa dhateng bukit Marwa ngantos sukunipun medalaken rah. Hajar ngantos ajeng nyerah, ananging sasampunipun dugi ing griyanipun, Hajar ningali putraanipun boten muwun malih, dipun tingali ngantos premati, ing sukunipun Ismail wonten sumber toya, lajeng Hajar cepet-cepet mundhut toya menika kanggé dipun unjukaken déning putranipun.[2] Hajar boten naté kéndel kanggé muji asma Allah, amargi wonten ing papan menika kathah kaberkahan ngantos Ismail ageng.[2]
Haji [sunting]
Kawruh Hajar ingkang ngulang-ngulang madosi toya kanggé putranipun, lumampah antawisipun bukit Safa saha Marwa dipun khususaken kanggé para umat muslim (Sa`i Arab: سَعِي). Nalika ibadah haji saha umrah, peziarah kedah muteri bukit Safa saha Marwa ngantos ping pitu ingkang ancasipun ngenang pangorbananipun Hajar madosi toya kanggé putranipun. Ritual menika nggambaraken sukuran saking kaibuan wonten ing islam, ugi kapamarsaan tiyang éstri.[1]
Cathetan suku [sunting]
- ^ a b (ar)Biografi Siti Hajar (dipun unduh 13 Nopember 2012)
- ^ a b c d (id)Perjuangan Siti Hajar ngopéni Ismail(dipun unduh 13 Nopember 2012)
