Shan Hai Jing
Shan Hai Jing(山海经) yaiku catatan ngenani alam, geografi, fiksi, mitologi, ritual lan pengobatan Tiongkok kuno sadurunge Dinasti Qin (3 - 2 SM).[1][2] Kira-kira bageyan geografi buku iki dirampungake ing wiwitan utawa pungkasan Zaman Negara-negara Berperang (475-221 SM).[2] Dene bageyan mitologi lan legenda dirampungake nalika Dinasti Qin (221-206 SM).[2]
Kasusun dadi 18 bab.[1][2] Bab siji nganti lima isine ngenani daerah pegunungan, Shan Jing(山经).[1][2] Bab enem nganti sanga ngrembag ngenani kelautan ing jaba teritori Cina kang dijenengi Haiwai Jing(海外经), dene bab sepuluh nganti telulas ngenani kelautan teritori Cina kanthi aran Hainei Jing (海內经) lan kang pungkasan mulai bab patbelas nganti wolulas ngemot ngenani daratan Dahuang Jing (大荒经).[1][2]
