Proxima Centauri

Saka Wikipédia, Bauwarna Mardika abasa Jawa / Saking Wikipédia, Bauwarna Mardika abasa Jawi
Langsung menyang: pandhu arah, pados
Proxima Centauri
Position from Proxima Centauri.png
Posisi Proxima Centauri
Dhata pangamatan
Epos J2000.0
Rasi lintang Centaurus
Asensio rekta 14j 29m 42.9487d[1]
Dhéklinasi −62° 40′ 46.141″[1]
Magnitudo katon (V) 11,05[1]
Ciri-ciri
Kelas spektrum M5.5 Ve[1]
Indèks warna U-B 1,43[1]
Indèks warna B-V 1,90[1]
Jinis variabel Lintang suar
Astrometri
Kacepetan radhial (Rv) −21,7 ± 1,8[2] km/s
Gerak dhiri (μ) RA: −3775,40[1] mas/taun
Dek.: 769,33[1] mas/taun
Paralaks (π) 768.7 ± 0.3[3] mas
Let 4.243 ± 0.002 tc
(1.3009 ± 0.0005 pc)
Magnitudo mutlak (MV) 15,49[4]
Detail
Massa 0,123 ± 0,006[5] M
Radhius 0,145 ± 0,011[5] R
Gravitasi permukaan (log g) 5,20 ± 0,23[5]
Luminositas (bolometrik) 0,0017[6] L
Suhu 3,042 ± 117[5] K
Rotasi 83,5 hari[7]
Umur 4,85 × 109[8] taun
Pamènèhan jeneng liya
Alpha Centauri C, CCDM J14396-6050C, GCTP 3278.00, GJ 551, HIP 70890, LFT 1110, LHS 49, LPM 526, LTT 5721, NLTT 37460, V645 Centauri[1]
Réferènsi database
SIMBAD data

Proxima Centauri[9] iku lintang katai abang sing manggon adohé 4,2 taun cahya (3,97×1013 km). Lintang iki ana ing rasi lintang Centaurus. Proxima Centauri ditemokaké nalika taun 1915 déning Robert Innes, Dirèktur Observatorium Union ing Afrika Kidul. Lintang iki arupa lintang paling cerak saka srengéngé,[8] senajan mbleret banget kanggo dideleng nganggo mata langsung. Leté menyang lintang paling cerak kaloro lan katelu (sing mbentuk sistem lintang gandha Alpha Centauri) yaiku 0,237 ± 0,011 taun cahya (15.000 ± 700 satuan astronomi).[10] Proxima Centauri kamungkinan arupa bagéyan saka sistem lintang telu bebarengan karo Alpha Centauri A lan B.

Amarga kacerakané, dhiameter pojok lintang iki bisa diukur sacara langsung, yaiku watara 1/7 saka srengéngé.[8] Massa Proxima Centauri diprakirakaké watara 1/8 saka srengéngé, sauntara rata-rata massa jinisé watara kaping 40é srengéngé.[nb 1] Senajan duwé tingkat luminositas sing asor, Proxima iku lintang suar sing ngalami paningkatan kacerahan minangka akibat saka aktivitas magnétik.[11] Médhan magnèt lintang iki kawangun liwat konvèksi ing badan lintang, lan ngakibataké aktivitas semburan sing ngetokaké émisi sinar X.[12] Pacampuran "bahan bakar" ing inti Proxima Centauri liwat konvèksi lan tingkat prodhuksi ènèrgi lintang sing rélatif asor nuduhaké yèn lintang iki kamungkinan bakal tetep dadi lintang dhèrèt utama sakwéné patang triliun taun sabanjuré.[13][14]

Panggolèkan bendha langit pangiring Proxima Centauri ora antuk asil. Kamungkinan anané katé coklat lan raksasa gas wis dibusak.[15] Tingkat aktivitas lintang nambah gangguan marang pangukuran kacepetan radhial, saéngga mbatesi prospèk panemon objèk pangorbit.[16][17] Paninjoan kacepetan radhial uga nyingkiraké kamungkinan anané bumi super ing zona layak huni Proxima Centauri.[18][19][20][nb 2] Panggolèkan bendha-bendha langit sing luwih cilik merlokaké alat-alat anyar, kayata teleskop luar angkasa James Webb.[21] Amarga kacerakané karo Bumi, lintang iki wis diusulaké minangka tujuwan saka panjlajahan antarlintang.[22]

Pangamatan[sunting | sunting sumber]

Nalika taun 1915, Robert Innes, Dhirèktur Observatorium Union ing Johannesburg, Afrika Kidul, nemokaké lintang sing duwé gerak dhiri sing padha karo Alpha Centauri.[23][24] Dhèwèké mènèhi jeneng lintang iku Proxima Centauri.[25] Nalika taun 1917, ing Royal Observatory, Tanjung Harapan, astronom Walanda Joan Voûte ngukur paralaks trigonometrik lintang iki, lan ngonfirmasi yèn Proxima Centauri duwé let saka srengéngé sing padha karo Alpha Centauri. Lintang iki uga ditepungi minangka lintang kanthi luminositas paling asor ing wektu iku.[26] Panemton paralaks Proxima Centauri sing akurat digawé déning astronom Amérika Sarékat Harold L. Alden nalika taun 1928. Dhèwèké ngonfirmasi asil awal mawa paralaks 0,783 ± 0,005″.[23][25]

Astronom Amérika Sarékat Harlow Shapley ngumumaké Proxima Centauri minangka lintang suar nalika taun 1951. Pamriksan marang cathetan-cathetan fotografik sadurungé nuduhaké yèn lintang iki ngalami paningkatan jroning magnitudo watara 8%, ndadèkaké minangka lintang suar paling aktif ing wektu iku.[27] Kacerakan lintang iki mungkinaké pangamatan marang aktivitas semburanné. Nalika taun 1980, Observatorium Einstein gawé kurva ènèrgi sinar X ing semburan Proxima Centauri. Pangamatan luwih jero dilakokaké liwat satelit EXOSAT lan ROSAT. Emisi sinar X kanthi semburan sing luwih cilik lan mèmper karo srengéngé diamati déning satelit ASCA Jepang taun 1995.[28] Proxima Centauri kawit wektu iku dadi subjèk panlitèn déning manéka observatorium sinar X, kayata XMM-Newton lan Chandra.[29]

Amarga dhéklinasi kidul Proxima Centauri, lintang iki mung bisa dideleng ing sisih kidul lintang 27° U.[nb 3] Katé abang kaya Proxima Centauri mbleret banget kanggo dideleng kanthi mata langsung.[30][31] Lintang iki duwé magnitudo semu gedhéné 11, saéngga diperlokaké teleskop mawa tingkap minimal 8 cm (3,1 in.) kanggo ngamati lintang iki.[32]

Karakteristik[sunting | sunting sumber]

Proxima Centauri diklasifikasikakè minangka lintang katé abang amarga mlebu sanjeroné dhèrèt utama ing diagram Hertzsprung–Russell lan kagolong jroning kelas M5.5. Lintang iki duwé magnitudo mutlak gedhéné 15,5.[4] Gunggung luminositas tumrap kabèh dawa gelombangé yaiku 0,17% saka srengéngé,[6] senajan nalika diamati jroning dawa gelombang spèktrum optik mung 0.0056% saka srengéngé.[33] Luwih saka 85% saka daya sing kapancaraké yaiku dawa gelombang infraabang.[34]

Perbandhingan ukuran antarané srengéngé, α Centauri A, α Centauri B, lan Proxima Centauri

Nalika taun 2002, interferometri optik ing Very Large Telescope (VLTI) nemokaké yèn Proxima Centauri duwé dhiameter pojok watara 1,02 ± 0,08 mili dhetik busur. Amarga leté wis dikawruhi, dhiameter sebeneré bisa diprakirakaké, yaiku watara 1/7 srengéngé, utawa kaping 1,5 Yupiter.[24] Massa lintang iki diprakirakaké watara 12,3% saka massa srengéngé, utawa kaping 129 massa Yupiter.[8] Rata-rata massa jinis lintang dhèrèt utama ningkat sairing karo kurangé massa,[35] lan Proxima Centauri dudu pangecualian: lintang iki duwé rata-rata massa jinis watara 56.800 kg/m3 (56,8 g/cm3), sauntara srengéngé watara 1.409 kg/m3 (1,409 g/cm3).[nb 1]

Amarga massané sing asor, bagéyan njero lintang iki sepenuhé konvèktif, saéngga ènèrgi ditransfer menyang bagéyan njaba liwat pagerakan fisis plasma, lan dudu liwat prosès radhiatif. Konvèksi iki ateges yèn awu helium sing ditinggalaké saka fusi termonuklir hidrogen ora kaakumulasi ing inti, nanging diédharaké menyang kabèh lintang. Ora kaya srengéngé, sing mung bakal ngobong watara 10% saka kabèh hidrogené sadurungé ninggalaké dhèrèt utama, Proxima Centauri bakal ngentèkaké kabèh "bahan bakar"é sadurungé fusi hidrogen rampung.[13]

Konvèksi gegandhèngan karo pangasilan médhan magnèt. Ènèrgi magnètik saka médhan iki diculaké menyang permukaan liwat semburan lintang sing ningkataké luminositas lintang jroning wektu sing cendhak. Semburan-semburan mau bisa tuwuh nganti padha gehdéné karo lintang lan bisa nggayuh suhu dhuwuré 27 yuta K[29]—cukup panas kanggo ngradhiasi sinar X.[36] Luminositas sinar X lintang iki sing meneng (kira-kira watara (4–16) × 1026 erg/s ((4–16) × 1019 W)) sacara kasar sithik luwih cilik saka srengéngé. Luminositas sinar X puncak ing semburan paling gedhé bisa nggayuh 1028 erg/s (1021 W.)[29]

Kromosfer lintang iki aktif, lan spektrumé nuduhaké garis émisi magnesium karionisasi sing kuwat ing dawa gelombang 280 nm.[37] Watara 88% permukaan Proxima Centauri mungkin aktif. Persentase iki luwih dhuwur tinimbang srengéngé, malah nalika ana jroning puncak siklusé. Ing periodhe meneng kanthi sithik utawa ora ana semburan, aktivitasé ningkataké suhu korona Proxima Centauri dadi 3,5 yuta K (sauntara srengéngé mung 2 juta K).[38] Nanging, tingkat aktivitas lintang iki dianggep asor yèn dibandhingaké karo katé kelas M liyané,[12] sing selaras karo prakiran umur lintang iki, yaiku 4,85 × 109 taun.[8] (tingkat aktivitas katé abang diprakirakaké alon-alon saya pudhar sakwéné miliyaran taun kanthi saya kurangé tingkat rotasi lintang).[39] Tingkat kaaktifan uga duwé variasi ing periodhe (kasar) 442 dina, sing luwih cendhèk saka siklus srengéngé (11 taun).[40]

Proxima Centauri duwé angin lintang sing rélatif lemah, saéngga laju pamedhunan massané ora luwih saka 20% laju pamedhunan massa srengéngé (sing disebabaké amarga angin srengéngé). Ing sisih liya, amarga lintang iki luwih cilik saka srengéngé, laju pamedhunan massa per satuan wiyar permukaan saka Proxima Centauri mungkin kaping wolu luwih gedhé saka permukaan srengéngé.[41]

Katé abang kanthi massa kaya Proxima Centauri bakal tetep dadi lintang dhèrèt utama sakwéné patang triliun taun. Sauntara proporsi helium ningkat amarga fusi hidrogen, lintang iki bakal dadi luwih cilik lan panas, saya suwé malih saka abang dadi biru. Nyeraki akir periodhe iki, Proxima Centauri bakal dadi luwih mengkileng (nggayuh 2,5% luminositas srengéngé), lan uga ngangetaké bendha-bendha langit sing ngupengi sakwéné miliaran taun. Nalika bahan bakar hidrogen entèk, Proxima Centauri bakal malih dadi katé putih (tanpa liwat tahap raksasa abang) lan alon-alon kélangan sisa ènèrgi panasé.[13]

Let lan pagerakan[sunting | sunting sumber]

Adhedasar paralaks 768,7 ± 0,3 mili dhetik busur, sing diukur kanthi migunakaké Fine Guidance Sensors ing teleskop njaba angkasa Hubble,[3] Proxima Centauri mapan adohé 4,2 taun cahya. Saka titik deleng apik (vantage point) bumi, Proxima kapisah 2,18°[42] saka Alpha Centauri, utawa kaping papat dhiameter pojok rembulan.[43] Proxima uga duwé gerak dhiri sing gedhé - obah 3,85 arcsecond per taun ing langit.[44] Lintang iki duwé kacepetan radhial gedhéné 21,7 km/s marang srengéngé.[1]

Ing antarané lintang-lintang sing wis ditepungi, Proxima Centauri wis dadi lintang paling cerak saka srengéngé sakwéné 32.000 taun, lan bakal tetep dadi sing paling cerak sakwéné 33.000 taun sabanjuré. Sawisé iku, posisi lintang paling cerak bakal digantèkaké déning Ross 248.[45] Proxima bakal ana ing posisi paling cerak karo srengéngé watara 3,11 taun cahya manèh, utawa watara 26.700 taun.[2] Lintang iki ngorbit liwat Bima Sakti jroning kisaran let antara 8,3 nganti 9,5 kpc saka pusat galaksi, lan mawa eksentrisitas orbit gedhéné 0,07.[46]

Kawit panemonané, lintang iki diduga minangka pangiring sebeneré saka sistem lintang gandha Alpha Centauri. Kanthi let adohé 0,21 taun cahya (15.000 ± 700 SA) saka Alpha Centauri,[10] Proxima Centauri mungkin ngorbit Alpha Centauri, kanthi periodhe orbit 500.000 taun utawa luwih. Mula, Proxima sok-sok dijuluki minangka Alpha Centauri C. Prakiran modhèrn nduga yèn kamungkinan kaselarasan sing diamati minangka sawijining kebeneran arupa siji bandhing sayuta.[47] Dhata saka satelit Hipparcos, ditambah karo pangamatan, konsistèn kanthi hipotèsis yèn telu lintang iki arupa sawijining sistem sing kaiket. Yèn bener, Proxima bakal ana cerak apastron, titik paling adoh saka orbité ing sistem Alpha Centauri. Pangukuran kacepetan radhial sing luwih akurat dibutuhaké kanggo mesthèkaké hipotèsis iki.[10]

Yèn Proxima kaiket karo sistem Alpha Centauri sakwéné pambentukané, lintang iki kamungkinan duwé komposisi kimia sing padha. Pangaruh gravitasi Proxima menawa uga wis nggolakaké protoplanetary disk Alpha Centauri, saéngga ningkataké pangenteran volatile kayadéné banyu menyang wilayah njero sing garing. Planèt kabumian ngendi waé ing sistem iki bakal ngandhut bahan-bahan kasebut.[10]

Enem lintang tunggal, loro sistem lintang gandhèa, lan lintang telu sarangké duwé pagerakan sing mèmper karo Proxima Centauri lan sistem Alpha Centauri. Kacepetan lintang-lintang kasebut diprakirakaké ana jroning kisaran 10 km/s saka gerak peculiar Alpha Centauri, saéngga lintang-lintang mau mungkin mbentuk klompok pagerakan lintang, sing nuduhaké titik asal sing padha.[48] Yèn Proxima Centauri ora kaiket sacara gravitasi marang Alpha Centauri, klompok pagerakan kaya mangkéné bakal mbantu njelasaké kacerakané lintang-lintang mau.[49]

Senajan Proxima Centauri iku lintang paling cerak sacara bona fide, menawa waé isih ana lintang katé coklat sing panggonané luwih cerak.[50]

Kamungkinan pangiring[sunting | sunting sumber]

Yèn sawijining planèt masif révolusiné ngupengi Proxima Centauri, pagèsèran lintang bisa dumadi per orbit planèt mau. Yèn bidhang orbit planèt ora jejeg lurus karo garis deleng saka Bumi, mula pagèsèran iki bisa nyebabaké owaèh-owahan periodhik ing kacepetan radhial Proxima Centauri. Pangukuran kaping bola-bali ing kacepetan radhial Proxima Centauri sing ora nuduhaké pagèsèran mau ngedhunaké massa maksimum sing bisa diduwèni pangiring Proxima Centauri.[3][15] Tingkat aktivitas Proxima Centauri nyebabaké penderauan ing pangukuran kacepetan radhial lintang, saéngga mbatesi kamungkinan pandhétèksian pangiring migunakaké métodhe iki.[51]

Nalika taun 1998, pamriksan marang Proxima Centauri kanthi migunakaké Faint Object Spectrograph ing teleskop njaba angkasa Hubble nuduhaké bukti anané pangiring Proxima ing let 0.5 SA.[52] Ananging, panggolèkan sabanjuré kanthi migunakaké Wide Field Planetary Camera 2 ora bisa nemokaké.[17] Proxima Centauri, bebarengan karo Alpha Centauri A lan B, dadi lintang "Tier 1" ing program Space Interferometry Mission (SIM) NASA, sing bakal mungkinaké pandhétèksian planèt mawa ukuran minimal kaping telu massa Bumi ing let loro SA saka lintang "Tier 1".[21]

Zona layak huni[sunting | sunting sumber]

Film dhokumèntèr Alien Worlds nyetusaké hipotèsis yèn planèt sing bisa nunjang kauripan mbok mewana ngorbit Proxima Centauri utawa lintang katé abang liyané. Kanggo ana ing zona layak huni Proxima Centauri, sawijining planèt kudu ana adohé 0.023–0.054 SA saka lintang kasebut, lan duwé periodhe orbital suwéné 3,6–14 dina.[53] Planèt sing ngorbit ing zona kasebut bakal kakunci sacara pasang surut, saéngga ing langit planèt kasebut Proxima Centauri ora akèh ngalami pagerakan. Mula awan bakal terus lumaku ing salah siji sisih permukaan, lan suwaliké wengi ora bakal rampung ing sisih permukaan sing liyané. Nanging, anané atmosfèr bisa nyaluraké ènèrgi saka permukaan sing disinari déning lintang menyang permukaan planèt liyané.[18]

Semburan ing Proxima Centauri bisa ngikis atmosfèr planèt ing zona layak huni-né, nanging èlmuwan ing film dhokumèntèr kasebut yakin yèn alangan iki bisa ditanggulangi. Gibor Basri saka Universitas California, Berkeley, nyebut yèn "ora ana sing [wis] nemokaké candhetan marang kalayakan huni." Contoné, dikawatiraké yèn arus kebak muatan saka semburan lintang bisa ngosongaké atmosfèr planèt ing sakupengé. Nanging, yèn planèt kasebut duwé médhan magnèt sing kuwat, médhan kasebut bakal nangkis partikel saka atmosfèr.[54]

Èlmuwan liya, utamané panyengkuyung hipotesis Bumi Langka,[55] ora nyarujuki yèn lintang katé abang bisa ndhukung kauripan. Rotasi sing kakunci sacara pasang surut bisa ngakibataké saya lemahé momen magnètik planèt, saéngga lontaran massa korona saka Proxima Centauri bakal ngikis atmosfèr planèt.[19]

Panjlajahan antarlintang[sunting | sunting sumber]

Srengéngé katon saka sistem Alpha Centauri. Citra digawé kanthi migunakaké program Celestia.

Proxima Centauri wis diusulaké minangka tujuwan pisanan jroning panjlajahan antarlintang.[22] Senajan montor mabur angkasa Voyager diprakirakaké bakal dadi montor mabur angkasa pisanan sing mlebu ruwang antarlintang, montor mabur-montor mabur Voyager obah kanthi kacepetan alon, yaiku watara 17 km/s. Kanthi kacepetan iku, Voyager merlokaké wektu 10.000 taun kanggo nempuh setaun cahya.[56]

Yèn tenaga panggerak non-nuklir saiki digunakaké, lelaku montor mabur angkasa menyang planèt sing ngorbit Proxima Centauri mbutuhaké wektu éwonan taun.[57] Nuclear pulse propulsion ngliputi tèknologi sing mungkinaké lelaku antarlintang jroning wektu saabad. Tèknologi kaya mangkéné iki wis mènèhi ilham kanggo sapérangan panlitian kayata Project Orion, Project Daedalus, lan Project Longshot.[58]

Saka Proxima Centauri, srengéngé bakal katon minangka lintang kanthi magnitudo 0,4  sing padhang ing rasi lintang Cassiopeia.[59]

Delengen uga[sunting | sunting sumber]

Cathetan panjelas[sunting | sunting sumber]

  1. ^ a b Massa jinis (ρ) arupa massa dibagi volume. Gegandhèngan karo srengéngé, massa jinis Proxima Centauri yaiku:
    \rho = \begin{smallmatrix}\frac{M}{M_{\odot}} \cdot \left( \frac{R}{R_{\odot}} \right)^{-3} \cdot \rho_{\odot}\end{smallmatrix}
    = 0,123 · 0,145−3 · 1,41 × 103 kg/m3
    = 40,3 · 1,41 × 103 kg/m3
    = 5,68 × 104 kg/m3

    kanthi \begin{smallmatrix}\rho_{\odot}\end{smallmatrix} iku rata-rata massa jinis srengéngé. Delengen:

  2. ^ Sabeneré ana watesan marang pangaji m sin i, karo i yaiku pojok antarané garis normal orbit karo garis deleng. Yèn orbit planèt cerak karo face-on kayadéné dideleng saka Bumi, planèt-planèt sing luwih masif bisa lolos saka pandhètèksian sing migunakaké métodhe kacepetan radhial.
  3. ^ Kanggo lintang ing sisih kidul zènit, pojokan marang zènit padha karo garis lintang dikurang dhéklinasi. Lintang kadhelikaké saka papan kanthi pojok zènit gedhéné 90° utawa luwih, utawa jroning tembung liya sangisoré cakrawala. Mula, kanggo Proxima Centauri:
    Lintang paling dhuwur = 90° + −62,68° = 27,32°.
    Delengen: Campbell, William Wallace (1899). The Elements of Practical Astronomy. London: Macmillan. http://books.google.com/?id=v2tEAAAAIAAJ. Retrieved 2008-08-12.

Cathetan sikil[sunting | sunting sumber]

  1. ^ a b c d e f g h i j "SIMBAD query result: V* V645 Cen -- Flare Star". Centre de Données astronomiques de Strasbourg. http://simbad.u-strasbg.fr/simbad/sim-id?Ident=proxima%20centauri. Retrieved 2008-08-11.—some of the data is located under "Measurements".
  2. ^ a b García-Sánchez, J.; Weissman, P. R.; Preston, R. A.; Jones, D. L.; Lestrade, J.-F.; Latham, D. W.; Stefanik, R. P.; Paredes, J. M. (2001). "Stellar encounters with the solar system". Astronomy and Astrophysics 379: 634–659. doi:10.1051/0004-6361:20011330. http://adsabs.harvard.edu/abs/2001A&A...379..634G. Retrieved 2008-06-12.
  3. ^ a b c Benedict, G. Fritz et al. (1999). "Interferometric Astrometry of Proxima Centauri and Barnard's Star Using HUBBLE SPACE TELESCOPE Fine Guidance Sensor 3: Detection Limits for Substellar Companions". The Astronomical Journal 118 (2): 1086–1100. doi:10.1086/300975. http://adsabs.harvard.edu/abs/1999astro.ph..5318B. Retrieved 2007-07-21.
  4. ^ a b Kamper, K. W.; Wesselink, A. J. (1978). "Alpha and Proxima Centauri". Astronomical Journal 83: 1653–1659. doi:10.1086/112378. http://adsabs.harvard.edu/abs/1978AJ.....83.1653K. Retrieved 2008-08-03.
  5. ^ a b c d Ségransan, D.; Kervella, P.; Forveille, T.; Queloz, D. (2003). "First radius measurements of very low mass stars with the VLTI". Astronomy and Astrophysics 397: L5–L8. doi:10.1051/0004-6361:20021714. http://adsabs.harvard.edu/abs/2003A&A...397L...5S. Retrieved 2008-08-07.
  6. ^ a b See Table 1, Doyle, J. G.; Butler, C. J. (1990). "Optical and infrared photometry of dwarf M and K stars". Astronomy and Astrophysics 235: 335–339. Bibcode 1990A&A...235..335D. and p. 57, Peebles, P. J. E. (1993). Principles of Physical Cosmology. Princeton, New Jersey: Princeton University Press. ISBN 0691019339.
  7. ^ Benedict, G. Fritz et al (1998). "Photometry of Proxima Centauri and Barnard's Star Using Hubble Space Telescope Fine Guidance Sensor 3: A Search for Periodic Variations". The Astronomical Journal 116 (1): 429–439. doi:10.1086/300420. http://adsabs.harvard.edu/abs/1998AJ....116..429B. Retrieved 2007-07-09.
  8. ^ a b c d e Kervella, Pierre; Thevenin, Frederic. "A Family Portrait of the Alpha Centauri System: VLT Interferometer Studies the Nearest Stars", ESO, 2003-03-15. diaksès tanggal 2007-07-09. 
  9. ^ "Latin Resources". Joint Association of Classical Teachers. http://www.jact.org/subjects/vocablist.htm. Retrieved 2007-07-15.
  10. ^ a b c d Wertheimer, Jeremy G.; Laughlin, Gregory (2006). "Are Proxima and α Centauri Gravitationally Bound?". The Astronomical Journal 132 (5): 1995–1997. doi:10.1086/507771. http://adsabs.harvard.edu/abs/2006astro.ph..7401W. Retrieved 2007-07-09.
  11. ^ Christian, D. J.; Mathioudakis, M.; Bloomfield, D. S.; Dupuis, J.; Keenan, F. P. (2004). "A Detailed Study of Opacity in the Upper Atmosphere of Proxima Centauri". The Astrophysical Journal 612 (2): 1140–1146. doi:10.1086/422803. http://adsabs.harvard.edu/abs/2004ApJ...612.1140C. Retrieved 2008-06-13.
  12. ^ a b Wood, B. E.; Linsky, J. L.; Müller, H.-R.; Zank, G. P. (2001). "Observational Estimates for the Mass-Loss Rates of α Centauri and Proxima Centauri Using Hubble Space Telescope Lyα Spectra". The Astrophysical Journal 547 (1): L49–L52. doi:10.1086/318888. http://iopscience.iop.org/1538-4357/547/1/L49/pdf/1538-4357_547_1_L49.pdf. Retrieved 2007-07-09.
  13. ^ a b c Adams, Fred C.; Laughlin, Gregory; Graves, Genevieve J. M. "Red Dwarfs and the End of the Main Sequence". Gravitational Collapse: From Massive Stars to Planets. Revista Mexicana de Astronomía y Astrofísica. pp. 46–49. http://www.astroscu.unam.mx/rmaa/RMxAC..22/PDF/RMxAC..22_adams.pdf. Retrieved 2008-06-24.
  14. ^ Dunkley, J. et al. "Five-Year Wilkinson Microwave Anisotropy Probe (WMAP) Observations: Data Processing, Sky Maps, and Basic Results". NASA. http://arxiv.org/abs/0803.0586. Retrieved 2008-03-06.
  15. ^ a b Kürster, M. et al. (1999). "Precise radial velocities of Proxima Centauri. Strong constraints on a substellar companion". Astronomy & Astrophysics Letters 344: L5–L8. Bibcode 1999A&A...344L...5K. http://arxiv.org/abs/astro-ph/9903010v1. Retrieved 2008-12-19.
  16. ^ Saar, Steven H.; Donahue, Robert A. (1997). "Activity-related Radial Velocity Variation in Cool Stars". Astrophysical Journal 485: 319–326. doi:10.1086/304392. http://adsabs.harvard.edu/abs/1997ApJ...485..319S. Retrieved 2008-07-11.
  17. ^ a b Schroeder, Daniel J.; Golimowski, David A.; Brukardt, Ryan A.; Burrows, Christopher J.; Caldwell, John J.; Fastie, William G.; Ford, Holland C.; Hesman, Brigette; Kletskin, Ilona; Krist, John E.; Royle, Patricia; Zubrowski, Richard. A. (2000). "A Search for Faint Companions to Nearby Stars Using the Wide Field Planetary Camera 2". The Astronomical Journal 119 (2): 906–922. doi:10.1086/301227. http://adsabs.harvard.edu/abs/2000AJ....119..906S. Retrieved 2008-06-25.
  18. ^ a b Tarter, Jill C. et al. (2007). "A Reappraisal of The Habitability of Planets around M Dwarf Stars". Astrobiology 7 (1): 30–65. doi:10.1089/ast.2006.0124. PMID 17407403.
  19. ^ a b Khodachenko, Maxim L. et al. (2007). "Coronal Mass Ejection (CME) Activity of Low Mass M Stars as An Important Factor for The Habitability of Terrestrial Exoplanets. I. CME Impact on Expected Magnetospheres of Earth-Like Exoplanets in Close-In Habitable Zones". Astrobiology 7 (1): 167–184. doi:10.1089/ast.2006.0127. PMID 17407406.
  20. ^ Endl, M. and Kürster, M. (2008). "Toward detection of terrestrial planets in the habitable zone of our closest neighbor: Proxima Centauri". Astronomy and Astrophysics 488 (3): 1149–1153. Bibcode 2008A&A...488.1149E. doi:10.1051/0004-6361:200810058.
  21. ^ a b Watanabe, Susan (2006-10-18). "Planet-Finding by Numbers". NASA JPL. http://www.jpl.nasa.gov/news/features.cfm?feature=1209. Retrieved 2007-07-09.
  22. ^ a b Gilster, Paul (2004). Centauri Dreams: Imagining and Planning. Springer. ISBN 038700436X.
  23. ^ a b Glass, I. S. (July 2007). "The Discovery of the Nearest Star". African Sky 11: 39. Bibcode 2007AfrSk..11...39G.
  24. ^ a b Queloz, Didier (2002-11-29). "How Small are Small Stars Really? VLT Interferometer Measures the Size of Proxima Centauri and Other Nearby Stars". European Southern Observatory. http://www.eso.org/outreach/press-rel/pr-2002/pr-22-02.html. Retrieved 2007-07-09.
  25. ^ a b Alden, Harold L. (1928). "Alpha and Proxima Centauri". Astronomical Journal 39 (913): 20–23. doi:10.1086/104871. http://adsabs.harvard.edu/abs/1928AJ.....39...20A. Retrieved 2008-06-28.
  26. ^ Voûte, J. (1917). "A 13th magnitude star in Centaurus with the same parallax as α Centauri". Monthly Notices of the Royal Astronomical Society 77: 650–651. http://adsabs.harvard.edu/cgi-bin/nph-bib_query?bibcode=1917MNRAS..77..650V&db_key=AST&data_type=HTML&format=&high=444c5eb29022736. Retrieved 2007-07-09.
  27. ^ Shapley, Harlow (1951). "Proxima Centauri as a Flare Star". Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America 37 (1): 15–18. doi:10.1073/pnas.37.1.15. PMC 1063292. PMID 16588985. http://adsabs.harvard.edu/abs/1951PNAS...37...15S. Retrieved 2007-07-11.
  28. ^ Haisch, Bernhard; Antunes, A.; Schmitt, J. H. M. M. (1995). "Solar-Like M-Class X-ray Flares on Proxima Centauri Observed by the ASCA Satellite". Science 268 (5215): 1327–1329. doi:10.1126/science.268.5215.1327. PMID 17778978.
  29. ^ a b c Guedel, M.; Audard, M.; Reale, F.; Skinner, S. L.; Linsky, J. L. (2004). "Flares from small to large: X-ray spectroscopy of Proxima Centauri with XMM-Newton". Astronomy and Astrophysics 416: 713–732. doi:10.1051/0004-6361:20031471. http://arxiv.org/abs/astro-ph/0312297. Retrieved 2008-07-11.
  30. ^ "Proxima Centauri UV Flux Distribution". ESA/Laboratory for Space Astrophysics and Theoretical Physics. http://sdc.cab.inta-csic.es/ines/Ines_PCentre/Demos/Fluxdist/pcentauri.html. Retrieved 2007-07-11.
  31. ^ Kaler, Jim. "Rigil Kentaurus". University of Illinois. http://www.astro.uiuc.edu/~kaler/sow/rigil-kent.html. Retrieved 2008-08-03.
  32. ^ Sherrod, P. Clay; Koed, Thomas L.; Aleichem, Thomas L. Sholem (2003). A Complete Manual of Amateur Astronomy: Tools and Techniques for Astronomical Observations. Courier Dover Publications. ISBN 0486428206.
  33. ^ p. 8, Binney, James; Scott Tremaine (1987). Galactic Dynamics. Princeton, New Jersey: Princeton University Press. ISBN 0691084459.
  34. ^ kaca. 357, Leggett, S. K. (1992). "Infrared colors of low-mass stars". Astrophysical Journal Supplement Series 82 (1): 351–394. doi:10.1086/191720. http://adsabs.harvard.edu/abs/1992ApJS...82..351L. Retrieved 2008-08-13.
  35. ^ Zombeck, Martin V. (2007). Handbook of Space Astronomy and Astrophysics (Third ed.). Cambridge, UK: Cambridge University Press. pp. 109. ISBN 0521782422.
  36. ^ Staff (2006-08-30). "Proxima Centauri: The Nearest Star to the Sun". Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics. http://chandra.harvard.edu/photo/2004/proxima/. Retrieved 2007-07-09.
  37. ^ E. F., Guinan; Morgan, N. D. (1996). "Proxima Centauri: Rotation, Chromosperic Activity, and Flares". Bulletin of the American Astronomical Society 28: 942. http://adsabs.harvard.edu/abs/1996BAAS...28S.942G. Retrieved 2008-06-14.
  38. ^ Wargelin, Bradford J.; Drake, Jeremy J. (2002). "Stringent X-Ray Constraints on Mass Loss from Proxima Centauri". The Astrophysical Journal 578: 503–514. doi:10.1086/342270.
  39. ^ Stauffer, J. R.; Hartmann, L. W. (1986). "Chromospheric activity, kinematics, and metallicities of nearby M dwarfs". Astrophysical Journal Supplement Series 61 (2): 531–568. doi:10.1086/191123. http://articles.adsabs.harvard.edu/abs/1986ApJS...61..531S. Retrieved 2008-06-29.
  40. ^ Cincunegui, C.; Díaz, R. F.; Mauas, P. J. D. (2007). "A possible activity cycle in Proxima Centauri". Astronomy and Astrophysics 461 (3): 1107–1113. doi:10.1051/0004-6361:20066027. http://adsabs.harvard.edu/abs/2007A&A...461.1107C. Retrieved 2007-07-11.
  41. ^ Wood, B. E.; Linsky, J. L.; Muller, H.-R.; Zank, G. P. (2000). "Observational Estimates for the Mass-Loss Rates of Alpha Centauri and Proxima Centauri Using Hubble Space Telescope Lyman-alpha Spectra". Astrophysical Journal 537 (2): L49–L52. doi:10.1086/309026. http://arxiv.org/abs/astro-ph/0011153. Retrieved 2008-07-11.
  42. ^ Kirkpatrick, J. Davy et al. (1999). "Brown Dwarf Companions to G-type Stars. I: Gliese 417B and Gliese 584C". The Astronomical Journal 121: 3235–3253. doi:10.1086/321085. http://arxiv.org/abs/astro-ph/0103218. Retrieved 2008-06-23.
  43. ^ Williams, D. R. (2006-02-10). "Moon Fact Sheet". NASA. http://nssdc.gsfc.nasa.gov/planetary/factsheet/moonfact.html. Retrieved 2007-10-12.
  44. ^ Benedict, G. F. et al. "Astrometric Stability and Precision of Fine Guidance Sensor #3: The Parallax and Proper Motion of Proxima Centauri" (PDF). Proceedings of the HST Calibration Workshop. pp. 380–384. http://clyde.as.utexas.edu/SpAstNEW/Papers_in_pdf/%7BBen93%7DEarlyProx.pdf. Retrieved 2007-07-11.
  45. ^ Matthews, R. A. J. (1994). "The Close Approach of Stars in the Solar Neighborhood". Quarterly Journal of the Royal Astronomical Society 35: 1–9. Bibcode 1994QJRAS..35....1M.
  46. ^ Allen, C.; Herrera, M. A. (1998). "The galactic orbits of nearby UV Ceti stars". Revista Mexicana de Astronomia y Astrofisica 34: 37–46. http://adsabs.harvard.edu/abs/1998RMxAA..34...37A. Retrieved 2008-06-13.
  47. ^ Matthews, Robert; Gilmore, Gerard (1993). "Is Proxima really in orbit about Alpha CEN A/B?". MNRAS 261: L5. http://adsabs.harvard.edu/abs/1993MNRAS.261L...5M.
  48. ^ Johnston, Kathryn V. (1995). "Fossil Signatures of Ancient Accretion Events in the Halo". Bulletin of the American Astronomical Society 27: 1370. http://arxiv.org/abs/astro-ph?papernum=9602060. Retrieved 2008-08-10.
  49. ^ Anosova, J.; Orlov, V. V.; Pavlova, N. A. (1994). "Dynamics of nearby multiple stars. The Alpha Centauri system". Astronomy and Astrophysics 292 (1): 115–118. http://adsabs.harvard.edu/abs/1994A%26A...292..115A. Retrieved 2008-08-10.
  50. ^ "WISE Satellite Set to Map the Infrared Universe". Scientific American. December 9, 2009. http://www.scientificamerican.com/article.cfm?id=wise-infrared-satellite. Retrieved 2009-12-10.
  51. ^ Saar, Steven H.; Donahue, Robert A. (1997). "Activity-related Radial Velocity Variation in Cool Stars". Astrophysical Journal 485: 319–326. doi:10.1086/304392. http://adsabs.harvard.edu/abs/1997ApJ...485..319S. Retrieved 2008-07-11.
  52. ^ Schultz, A. B.; Hart, H. M.; Hershey, J. L.; Hamilton, F. C.; Kochte, M.; Bruhweiler, F. C.; Benedict, G. F.; Caldwell, John; Cunningham, C.; Wu, Nailong; Franz, O. G.; Keyes, C. D.; Brandt, J. C. (1998). "A possible companion to Proxima Centauri". Astronomical Journal 115: 345–350. doi:10.1086/300176. http://adsabs.harvard.edu/abs/1998AJ....115..345S. Retrieved 2008-06-25.
  53. ^ Endl, M.; Kuerster, M.; Rouesnel, F.; Els, S.; Hatzes, A. P.; Cochran, W. D. (June 18–21, 2002). "Extrasolar Terrestrial Planets: Can We Detect Them Already?". In Drake Deming. Conference Proceedings, Scientific Frontiers in Research on Extrasolar Planets. Washington, DC. pp. 75–79. http://arxiv.org/abs/astro-ph/0208462. Retrieved 2008-06-23.
  54. ^ Alpert, Mark (November 2005). "Red Star Rising". Scientific American. http://www.sciam.com/article.cfm?id=red-star-rising. Retrieved 2008-05-19.
  55. ^ Ward, Peter D.; Brownlee, Donald (2000). Rare Earth: Why Complex Life is Uncommon in the Universe. Springer. ISBN 0387987010.
  56. ^ Mallove, Eugene F.; Gregory L. Matloff (1989). The starflight handbook: a pioneer's guide to interstellar travel. Wiley. p. 6. ISBN 0471619124.. Voyager 1 duwé kacepetan asimtotik sing gedhéné 3,5 SA/taun, sauntara Voyager 2 duwé kacepetan asimtotik sing gedhéné 3,4 SA/taun.
  57. ^ Crawford, I. A. (September 1990). "Interstellar Travel: A Review for Astronomers". Quarterly Journal of the Royal Astronomical Society 31: 377–400. Bibcode 1990QJRAS..31..377C.
  58. ^ Beals, K. A.; Beaulieu, M.; Dembia, F. J.; Kerstiens, J.; Kramer, D. L.; West, J. R.; Zito, J. A. (1988). "Project Longshot, an Unmanned Probe to Alpha Centauri" (PDF). NASA-CR-184718. U. S. Naval Academy. http://ntrs.nasa.gov/archive/nasa/casi.ntrs.nasa.gov/19890007533_1989007533.pdf. Retrieved 2008-06-13.
  59. ^ Koordhinat srengéngé bakal silih lawan karo Proxima sacara dhiamètris, ing α=02j 29m 42.9487d, δ=+62° 40′ 46.141″. Magnitudo mutlak (Mv) srengéngé yaiku 4,83, saéngga ing paralaks (π) 0,77199, magnitudo katon (m) adalah 4,83 − 5(log10(0,77199) + 1) = 0,40. Lihat: Tayler, Roger John (1994). The Stars: Their Structure and Evolution. Cambridge University Press. p. 16. ISBN 0521458854.

Pranala njaba[sunting | sunting sumber]

Sumber artikel punika saking kaca situs web: "http://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Proxima_Centauri&oldid=833137"