Perang Salib Kapisan
 |
Artikel punika pinuju ngalami éwah-éwahan ageng ngantos 28 Pebruari 2013 Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning Legobot (Kontrib • Log) 67 dinten 93 menit kapungkur. |
|
|
Artikel pelatihan Papat Limpad 2012 punika perlu dipunrapèkaken supados miturut dhumateng standhar Wikipédia |
Perang Salib Kapisan yaiku perang ing taun 1095 dening Paus Urbanus II kanggo ngrebut kutha suci Yerusalem kang dadi kutha suci agama Islam lan Kristen.[1] Perang salib kang pisanan iki isine mung suwara-suwara sing digedhekgedhekake dening para ulama kristen kang disebabake dening kaum seljuk Turki kang dodolan, nanging ora nganggo jeneng agama. Tujuwan saka migrasi kang wiwitane kanggo njaga lan nentremake agama telu, malih dadi tujuwan kanggo nguwasani papan iku, para warga non kristen lan yahudi uga nguwasani kabeh tlatah ing Yerusalem.
Saka para ksatriya, masyarakat biyasa saka negara Eropa Kulon, mlaku tumujukutha Yerusalem, banjur nguwasani kutha kasebut nalika sasi Juli 1099, sarta ngedekake Krajan Yerusalem utawa krajan Latin ing Yerussalem. Senajan penguwasane kurang saka 200 taun, nanging Perang Salib Kapisan nggawek jungkir walike jamannguwasani dunia kulon.
Bab lan Paragraf |
Kang Njalari [sunting]
Nalika tumuju abad ka 11, para warga Eropa wis akeh sing nganut agama Kristen, ing kono katon saka anane bimbingan pastoral, nikahan ing greja, lan wong kang lagi lara uga digawa ing greja.[2]
Nalika taun 1088, wong Prancis kang jenenge Urbanus II dadi Paus. Nalika dadi Paus, ana kedadean perang antarane raja Jerman, Henry IV — ngenani pembaruan dening Paus Gregorius VIII kang ora ngasilake apa-apa. Paus anyaran iki, ora kepingin nerusake geger kasebut. Nanging dheweke kepingin ndadekake siji kabeh krajan Kristen. Nalika Kaisar Alexis saka Konstantinopel njaluk tulung Paus mungsuh wong Muslim Turki. Pikirane Urbanus yen kabeh krajan Kristen dadi siji bakal isa ngalahake mungsuh.
Ora dadi perkara sanajan Paus ngucilke patriark Konstantinopel, lan Kristen Ortodoks Timor wis ora sagreja. Urbanus golek dalan liya kanggo nguwasani tlatah wetan. Nalika iku para Pangeran ing tlatah kulon lagi padha padu.
Nalika taun 1095 Urbanus nganakake Konsili Clermont. Ing kono dheweke ngandharake kotbah kang isine ngajak-ajak, lan menehi pawarta kang nggawe gething karo wong muslim.
"Telah tersebar sebuah cerita mengerikan ... sebuah golongan terkutuk yang sama sekali diasingkan Allah ... telah menyerang tanah (negara) orang Kristen dan memerangi penduduk setempat dengan pedang, menjarah dan membakar." Ia berseru: "Pisahkanlah daerah itu dari tangan bangsa yang jahat itu dan jadikanlah ia sebagai milikmu."
Iki sing diandharake, lan gawe warga kristiani Eropa geger. Iki salah siji usaha saka Urbanus kanggo nguwasai tlatah wetan, lan unjere ana ing Yerusalem, kang dadi kutha suci Yahudi, Kristiani lan Muslim.
Deus vult! Deus vult! (Allah menghendakinya)', suwarane para jamaah. Tembung iku dadi unen-unen nalika perang dening para tentara Perang Salib. Nalika para utusan Paus ngliwati Eropa, ngajak para ksatria lunga menyang Palestina kanthi propaganda saka pimpinan, para pasukan disengkuyung pejuang saka Perancis lan Italia. Akeh kang melu nyengkuyung, ana uga kang ngrebut tlatah kang dikuwasai dening tentara muslim.
Urbanus lan para paus, menehi pituduh marang para tentara ngenani babagan kabecikan spiritual saka perang mungsuh wong muslim. Ing Bible, Urbanus ngeyakinake para tentara yen melu perang iki isa langsung mlebu surga, utawa saora-orane nyuda wektu nalika ing neraka. Nanging ing kono ana niyat liya kang dilakoni wiwit jaman Alexander the great tekan jaman Imperium Roma yaiku kanggo nguwasani tlatah wetan.
Ing satengahe laku tumuju ing tanah suv=ci para tentara Salib mandheg ing Konstantinopel. Ing kono, kaisar Konstantinopel ndeleng yen tentreme Wetan lan Kulon iku ora bakal kelakon, para prajurit dianggep anceman marang jabatane. Nalika para tentara ngerti yen Alexis wis ana perjanjian karo wong-wong Turki, banjur para tentara rumangsa yen dikianati.
Sumber terpilih dan bacaan lebih lanjut [sunting]
Sumber utama [sunting]
- Albert of Aix, Historia Hierosolymitana
- Anna Comnena, The Alexiad
- Guibert of Nogent, Dei gesta per Francos
- Fulcher of Chartres, Historia Hierosolymitana
- Gesta Francorum et aliorum Hierosolimitanorum (anonymous)
- Peter Tudebode, Historia de Hierosolymitano itinere
- Raymond of Aguilers, Historia Francorum qui ceperunt Iherusalem
- Third Crussaders,saladdin and richard the lion heart"
Sumber online utama [sunting]
- Selected letters by Crusaders:
- Anselme of Ribemont, Anselme of Ribemont, Letter to Manasses II, Archbishop of Reims (1098)
- Stephen, Count of Blois and Chartres, Letter to his wife, Adele (1098)
- Daimbert, Godfrey and Raymond, Letter to the Pope, (1099)
- Online primary sources from the Internet Medieval Sourcebook
- Peter the Hermit and the Popular Crusade: Collected Accounts.
- The Crusaders Journey to Constantinople: Collected Accounts.
- The Crusaders at Constantinople: Collected Accounts.
- The Siege and Capture of Nicea: Collected Accounts.
- The Siege and Capture of Antioch: Collected Accounts.
- The Siege and Capture of Jerusalem: Collected Accounts.
- Fulcher of Chartres: The Capture of Jerusalem, 1099.
- Ekkehard of Aura: On the Opening of the First Crusade.
- Albert of Aix and Ekkehard of Aura: Emico and the Slaughter of the Rhineland Jews.
- Soloman bar Samson: The Crusaders in Mainz, attacks on Rhineland Jewry.
- Ali ibn Tahir Al-Sulami (d. 1106): Kitab al-Jihad (extracts). First known Islamic discussion of the concept of jihad written in the aftermath of the First Crusade.
Sumber sekunder [sunting]
- (en)Asbridge, Thomas. The First Crusade: A New History. Oxford: 2004. ISBN 0-19-517823-8.
- (en)Bartlett, Robert. The Making of Europe: Conquest, Colonization and Cultural Exchange, 950–1350. Princeton: 1993.
- (en)Chazan, Robert. In the Year 1096: The First Crusade and the Jews. Jewish Publication Society, 1997. ISBN 0-8276-0575-7.
- (en)Hillenbrand, Carole. The Crusades: Islamic Perspectives. Routledge, 2000. ISBN 0-415-92914-8.
- (en)Holt, P.M. The Age of the Crusades: The Near East from the Eleventh Century to 1517. Longman, 1989. ISBN 0-582-49302-1.
- (en)Mayer, Hans Eberhard. The Crusades. John Gillingham, translator. Oxford: 1988. ISBN 0-19-873097-7.
- (en)Riley-Smith, Jonathan. The First Crusade and the Idea of Crusading. University of Pennsylvania: 1991. ISBN 0-8122-1363-7.
- (en)Riley-Smith, Jonathan, editor. The Oxford History of the Crusades. Oxford: 2002. ISBN 0-19-280312-3.
- (en)Runciman, Steven. The First Crusaders, 1095–1131, Cambridge: 1998. ISBN 0-521-64603-0.
- (en)Setton, Kenneth, editor. A History of the Crusades. Madison: 1969–1989 (available online).
- (en)Maalouf, Amin. The Crusades Through Arab Eyes, New York: Schocken Books, 1984. ISBN 0-8052-0898-4
Bibliografi [sunting]
- Bibliography of the First Crusade (1095-1099) compiled by Alan V. Murray, Institute for Medieval Studies, University of Leeds. Extensive and up to date as of 2004.
Referensi [sunting]
- ^ (id)Perang Salib Bagian 1 (diundhuh tanggal 22 Oktober 2012)
- ^ (id)Sejarah Perang Salib (Muslim Vs Nasrani) (diundhuh tanggal 22 Oktober 2012)
