Koran

Saka Wikipédia, Bauwarna Mardika abasa Jawa / Saking Wikipédia, Bauwarna Mardika abasa Jawi
Langsung menyang: pandhu arah, pados
Street Scene - Salta - Argentina.jpg

Koran yaiku lembaran-lembaran dluwang utawa kertas kang isiné warta lan kapérang dadi kolom-kolom (8-9 kolom).[1] Koran kababar saben dina utawa kala-kala.[1] Tembung koran ing basa Jawa dijupuk saka basa Walanda krant sing sakdurungé dijupuk saka basa Prancis courant. Koran kuwi biasané dicithak ing kertas sing béyané murah.[2] Dluwang kuwi disebut kertas koran.[2]

Jenis tulisan ing koran[sunting | sunting sumber]

Akèh macemé tulisan sing ana ing koran.[3] Ana tulisan sing metuné saben dina, ana tulisan sing metuné ing dina-dina kang wis ditemtokaké.[3] Jenis tulisan sing metuné saben dina ing koran yaiku :

  • Berita utawa warta.[3] Koran kang terbité saben dina paling akéh ngemot berita lémpang (straighnews)yaiku berita saka laporan para reporter utawa wartawan. [3]
  • Tajuk yaiku pamikiran rédaksi marang kawicaksanan, peristiwa, utawa kedadeyan tartamtu.[3]
  • Opini yaiku pamikiran wong sing ahli ing bidhang kang ditulis ing opini kuwi.[3]
  • Feature yaiku tulisan kang isine ngenani penggalian lebih dalam utamané ing aspek Human Interest.[3]
  • Pojok yaiku tulisan sing didokok ing pojokan, sakaca karo tajuk, panemu (opini) lan surat pembaca. Umumé, tulisanné kuwi mung rong kalimat singkat sing isiné kalimat berita lan kalimat tanggapan/sentilan[3]
  • Karikatur iki kolom kang isine gambar sing kadang uga ngemot cerita-cerita nyentil marang kedadéyan kang lagi booming.[3]
  • Surat Pembaca kuwi isine masalah-masalah warga.[3] Wujudé bisa arupa panyaruwé utawa kritik.[3]

Sejarah Koran ing Donya[sunting | sunting sumber]

Koran wiwit dikènal wong yaiku ing zaman Romawi Kuno (59SM). [4] Koran sepisanan kuwi isih awujud tulisan tangan kang ditémpél ing témbok.[4] Isiné koran kuwi ngenani sosial lan politik.[4] Déné koran céthak sing sepisanan kuwi saka Cina. Metu ing tahun 700-an kanthi jeneng Di-Bao (Ti-Pao).[4] Metode nggarapé yaiku nganggo balok kayu sing diukir nganggo huruf Cina.[4] Bentuk koran sing sakwise yaiku: ''Newsletter'' ing taun 1400-an. Beritané ngenani bisnis lan bab dodolan ing Eropa.[4] Ing taun 1500-an ngrembaka meneh dadi lembar berita/ newssheet.[4] Metuné koran-koran ing Eropa diwiwiti karo mesin cethak temuané Johann Gutenberg ing satengahing abad XV sing nggampangaké proses prodhuksi.[4] Dhisik berita sing dimot mung siji kedadeyan tur metuné ora tèratur.[4] Banjur ngalami évolusi lan terbit kanthi teratur kaya sing dilakoni mingguan Avisa Relation oder Zeitung, wiwit taun 1609 ing Strasbourg, Jerman.[4] Pranyata abad XVII dadi abad penting lairé koran ing Eropa.[4] Ing taun 1665 Inggris wiwit produksi koran.[4] Koran sing sepisanan yaiku The London Gazette sing metune isih kala-kala.[4] Ariwarti sèpisanan ing Inggris yaiku The London Daily Courant (1702).[4] The Times, koran Inggris sing terbit wiwit abad XVII nganti saiki yaiku koran sing paling dhisik nganggo sistem cetak rotasi.[4] Ditemokakéné télégram lan jaringan kabèl internasional ing satengahing taun 1800-an marakaké wartawan bisa luwih cepet golék berita.[4]

Sejarah Koran ing Indonesia[sunting | sunting sumber]

KORAN

Ing Indonesia, wis mulai ana ing taun 1744, nalika pamarintahané Gubjen Van Imhoff,yaiku Bataviasche Nouvelles.[4] Nanging umuré mung rong taun.[4] Nalika taun 1776, ing Jakarta metu koran Vendu Nieus,sing ngemot manéka warna barang lélangan.[4] Koran mingguan iki mandheg terbit mèrga Gubjén Daendeles mengambil alih ''percetakan''.[4]

Deandels nerbitaké Bataviascche Koloniale Courant (1810) sing umuré uga cekak merga Belanda kudu nyingkir kanggo Inggris.[4] Inggris ngèrti prèlune koran, mangka dicétak Java Government Gazette, kanggo corong pamarintah.[4] Pas Belanda balik dadi panguwasa Indonesia, koran kuwi diganti dadi Bataviasche Courant (1816), banjur dadi Javasche Courant (1827).[4] Tahun 1942, Belanda sumingkir mèrga Jepang mara.[4] Koran banjur dijupuk pamaréntahan anyar lan diowahi dadi Ken Po, sing artiné berita pamaréntah.[4]

Koran swasta sing diterbitaké ing Indonesia diwiwiti dening wartawan landa sing arané W.Bruining.[4] Koran terbitané Bruining kuwi jenengé Batavia Advertentieblad.[4] Déné pribumi kasil duwé koran dhéwé yaiku ing tahun 1854 ing Weltevreden Gambir, Jakarta.[4] Banjur mètu majalah Bianglala saka pihak Zanding.[4] Mingguan basa Jawa Bromartani terbit sèpisanan ing taun 29 Maret 1855.[4] Ananging mboh géné Van der Muelen ing de Courant Stijhoff (Leiden 1885), ngomong yén prakarsa kuwi nembé mètu taun 1856, nalika terbit Soerat Kabar Bahasa Melajoe ing Surabaya.[4] Wiwit kuwi akéh koran melayu sing dikelola wong landa asli utawa peranakan.[4]

Taun 1904 pers Indoensia bangkit, nalika Raden Mas Djokomono karo akte notaris Simon Mendirikan NV Javaansche Boekhandel & Drukkerij en handel in Schrijfbehoeften Medan Prijaji ing Bandung, ditutké mètuné mingguan Medan Prijaji (1907).[4] Pas wèktu kuwi kanggo sepisanan bangsa Indonesia duwé koran dhéwé.[4]

Fungsi Koran[sunting | sunting sumber]

Koran utawa Surat kabar kang dadi salah sawijining ''media massa'' duwé peran lan fungsi sing gedhé ing proses pambentukan identitas nasional.[5] Manéka warna tulisan sing ana ing koran kuwi ngréwangi nyiptakaké pemahaman anyar marang warga ngènani wèktu, wilayah lan basa.[5] Telung unsur kuwi sing mbentuk kesadaran wong-wong yen dhéwéké kuwi bagian saka ''komunitas'' sing arané "bangsa".[5]

Cathetan suku[sunting | sunting sumber]

  1. ^ a b (id)Arti Kata (diaksès 4 April 2011)
  2. ^ a b enformasi(diunduh tanggal 12 April 2011)
  3. ^ a b c d e f g h i j k (id)[1] (kaunduh 4 April 2011)
  4. ^ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z aa ab ac ad ae af ag ah wartawarga.gunadarma(kaundhuh tanggal 12April 2010)
  5. ^ a b c suaramerdeka(kaunduh tanggal 12 April 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "http://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Koran&oldid=837111"